সাৰাংশ: ‘তেজৰে কমলাপতি’ হৈছে মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ ৰচিত এটি বৰগীত। এই গীতটিত মা যশোদাই পুৱাৰ ভাগত সৰু কৃষ্ণক গৰু চৰাবলৈ পঠিয়াবৰ নিমিত্তে জগাই দিয়াৰ দৃশ্য চিত্ৰিত হৈছে। পুৱা হোৱাৰ লগে লগে চাৰিওফালে পোহৰ বিয়পি পৰিছে — অন্ধকাৰ গুচি গৈছে, পদুম ফুল ফুলিছে, ভোমোৰাই গুণগুণাইছে। প্ৰকৃতিৰ এই সুন্দৰ পুৱাৰ পটভূমিত মাতৃ যশোদাই তেওঁৰ প্ৰিয় পুত্ৰ কৃষ্ণক টোপনিৰ পৰা জগাই দিছে।
কবিয়ে বৰ্ণনা কৰিছে যে ত্ৰিজগতত পূজনীয়, দেৱতাসকলেও যাক ধ্যান কৰে, সেইজন ভগৱান কৃষ্ণ এই পুৱাৰ বেলিকা এজন সাধাৰণ শিশুৰ ৰূপত যশোদাৰ কোলত শুই আছে। ব্ৰজৰ বধূসকলে গীত গাইছে, তেজৰে সূৰ্য উঠিছে, আৰু ব্ৰজৰ আন ছোৱালী-ল’ৰাবোৰ গৰু লৈ ওলাই পৰিছে। যশোদাই তেওঁৰ নিদ্ৰামগ্ন পুত্ৰক জগাই দি কৈছে — পুৱা হৈছে, গৰু চৰাবলৈ যাওক।
এই বৰগীতটি ব্ৰজাৱলী ভাষাত ৰচিত। বৰগীতত দাস্য, বাৎসল্য আদি ভক্তিৰসৰ প্ৰকাশ ঘটে। এই গীতটিত বাৎসল্য ৰসৰ চমৎকাৰ প্ৰকাশ দেখা যায় — এজন মাতৃৰ তেওঁৰ পুত্ৰৰ প্ৰতি থকা স্নেহ আৰু দৈনন্দিন জীৱনৰ সাধাৰণ দৃশ্যৰ মাজেদি ভগৱানৰ লীলাক অনবদ্যভাৱে উপস্থাপন কৰা হৈছে।
Summary: “Tejore Komalapati” is a Borgeet (classical Assamese devotional song) composed by Mahapurush Sri Sri Madhavdeva. The poem portrays a beautiful morning scene in Braj, where Mother Yashoda awakens the young Krishna to send him out to graze the cattle. As dawn breaks, darkness recedes, lotus flowers bloom, bees hover, and the women of Braj sing songs. Krishna, who is worshipped throughout the three worlds (heaven, earth, and the underworld), lies sleeping in Yashoda’s lap like an ordinary child. Yashoda lovingly wakes him and tells him the morning has come and it is time to take the cows to pasture. This Borgeet is written in the Brajaboli language and beautifully expresses the emotion of Vatsalya (parental love) in devotional poetry.
কবিৰ পৰিচয়
মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ (১৪৮৯–১৫৯৬) আছিল অসমীয়া সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ এজন মহান সাধক, কবি, নাট্যকাৰ, সংগীতজ্ঞ আৰু দাৰ্শনিক। তেওঁৰ জন্ম ১৪৮৯ চনত লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰৰ লেটেকুপুখুৰীত হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম গোবিন্দগিৰি ভূঞা আৰু মাতৃৰ নাম মনোৰমা।
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্ৰিয় শিষ্য মাধৱদেৱে গুৰুজনাৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি বাৰাদি, গণককুছি, সুন্দৰীদিয়া, ভেলাডাংগা আদি ঠাইত ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল। তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ মৃত্যুৰ পিছত বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ নেতৃত্ব দিয়ে। তেওঁৰ সাহিত্যিক কীৰ্তিস্তম্ভ হৈছে ‘নামঘোষা’ বা ‘হেজাৰী ঘোষা’। তেওঁৰ অন্যান্য উল্লেখযোগ্য ৰচনাসমূহ হৈছে — ৰাজসূয় কাব্য, আদিকাণ্ড ৰামায়ণ, জন্মৰহস্য, ভক্তি-ৰত্নাৱলী, নামমালিকা আৰু ‘অৰ্জুন-ভঞ্জন’ নাটখন। বৰগীত ৰচনাত মাধৱদেৱে অতুলনীয় সাফল্য দেখুৱাইছে — তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত মুঠ ১৯১ টা বৰগীত পণ্ডিতসকলে চিনাক্ত কৰিছে।
বৰগীতৰ বিষয়ে
বৰগীত হৈছে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত শাস্ত্ৰীয় ৰাগ-তালযুক্ত ভক্তিমূলক গীত। ব্ৰজাৱলী ভাষাত ৰচিত এই গীতসমূহত মূলতঃ দাস্য, বাৎসল্য, শান্ত আদি ভক্তিৰসৰ প্ৰকাশ ঘটে। বৰগীতৰ প্ৰতিটোৰে একোটা নিৰ্দিষ্ট শাস্ত্ৰীয় ৰাগ আৰু তাল আছে। ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটি বাৎসল্য ভক্তিৰ এক অনুপম নিদৰ্শন।
কবিতাৰ মূলভাৱ (Central Theme)
‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিত মাতৃ যশোদাই পুৱাৰ বেলিকা কৃষ্ণক গৰু চৰাবলৈ পঠিয়াবৰ বাবে টোপনিৰ পৰা জগাই দিয়াৰ মনোমোহা দৃশ্য চিত্ৰিত হৈছে। কবিয়ে পুৱাৰ প্ৰকৃতিৰ বৰ্ণনাৰ মাজেদি বাৎসল্য ভক্তিৰ প্ৰকাশ ঘটাইছে। এফালে সূৰ্যোদয়, পদুম ফুল, ভোমোৰা আৰু ব্ৰজৰ বধূসকলৰ গীতৰ বৰ্ণনা আছে, আনফালে ত্ৰিজগতত পূজনীয় ভগৱান কৃষ্ণ যশোদাৰ কোলত নিদ্ৰামগ্ন শিশুৰ ৰূপত চিত্ৰিত হৈছে। এই বৈপৰীত্যই বৰগীতটিক এক বিশেষ মাত্ৰা দিছে। মাতৃৰ স্নেহ আৰু ভগৱানৰ লীলাৰ সমন্বয়েই এই গীতটিৰ মূল বিষয়বস্তু।
পাঠভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ
ক। চমু প্ৰশ্নোত্তৰ
১। বৰগীত ৰচনা কৰা দুজন মহাপুৰুষৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ বৰগীত ৰচনা কৰা দুজন মহাপুৰুষ হৈছেন — শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ।
২। ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটি কোনে ৰচনা কৰিছে?
উত্তৰঃ ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটি মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে ৰচনা কৰিছে।
৩। ‘তিমিৰ ফেৰিয়া’ মানে কি?
উত্তৰঃ ‘তিমিৰ ফেৰিয়া’ মানে অন্ধকাৰ গুচাই বা অন্ধকাৰ আঁতৰাই। ইয়াত সূৰ্যৰ ৰশ্মিয়ে ৰাতিৰ অন্ধকাৰ গুচাই পোহৰ বিয়পাই দিয়াৰ কথা কোৱা হৈছে।
৪। যশোদাই কৃষ্ণক কিয় জগাই দিছে?
উত্তৰঃ যশোদাই কৃষ্ণক গৰু চৰাবলৈ পঠিয়াবৰ বাবে জগাই দিছে। পুৱা হোৱাৰ লগে লগে ব্ৰজৰ আন ছোৱালী-ল’ৰাবোৰ গৰু লৈ ওলাই পৰিছে, সেইবাবে যশোদাই কৃষ্ণকো উঠি গৰু চৰাবলৈ যাবলৈ কৈছে।
৫। ‘কমলাপতি’ মানে কি?
উত্তৰঃ ‘কমলাপতি’ মানে কমলা অৰ্থাৎ লক্ষ্মীৰ পতি — ভগৱান বিষ্ণু বা কৃষ্ণ। ইয়াত কৃষ্ণকে বুজোৱা হৈছে।
৬। ‘শতপত্ৰ’ মানে কি?
উত্তৰঃ ‘শতপত্ৰ’ মানে পদুম ফুল (lotus flower)। শতপত্ৰ অৰ্থাৎ যাৰ শতাধিক পাহি আছে।
৭। ‘ত্ৰিজগত’ মানে কি?
উত্তৰঃ ‘ত্ৰিজগত’ মানে তিনিখন জগত — স্বৰ্গ (heaven), মৰ্ত্য (earth) আৰু পাতাল (underworld)।
৮। ‘ব্ৰজ-বধূ’ বুলিলে কাক বুজায়?
উত্তৰঃ ‘ব্ৰজ-বধূ’ বুলিলে ব্ৰজধামৰ মহিলাসকলক বুজায় — অৰ্থাৎ কৃষ্ণৰ গ্ৰামৰ গোৱালিনী বা গোপী মহিলাসকল।
৯। ‘তিমিৰ’ মানে কি?
উত্তৰঃ ‘তিমিৰ’ মানে অন্ধকাৰ।
১০। ‘ভ্ৰমৰ’ মানে কি?
উত্তৰঃ ‘ভ্ৰমৰ’ মানে ভোমোৰা (bumblebee)।
খ। প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা
১। ‘তেজৰে কমলাপতি তিমিৰ ফেৰিয়া।
শতপত্ৰ বিকশিত ভ্ৰমৰ গুঞ্জিয়া॥’
উত্তৰঃ উদ্ধৃত কবিতাফাঁকি আমাৰ সপ্তম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ সপ্তম ভাগ’ৰ অন্তৰ্গত মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিৰ পৰা তুলি অনা হৈছে। পুৱাৰ প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ গৈ কবিয়ে এই কথাখিনি কৈছে।
কবিয়ে এক অপূৰ্ব পুৱাৰ দৃশ্য উপস্থাপন কৰিছে — সূৰ্যৰ তেজতে কমলাপতি অৰ্থাৎ ভগৱান কৃষ্ণৰ ৰাজ্য আলোকিত হৈছে, ৰাতিৰ অন্ধকাৰ আঁতৰি গৈছে। এই পোহৰৰ মাজত পদুম ফুল ফুলি উঠিছে আৰু ভোমোৰাই গুণগুণাইছে। প্ৰকৃতিৰ এই সজীৱ পুৱাৰ পটভূমিত মাতৃ যশোদাই কৃষ্ণক জগাই দিয়াৰ কাহিনী আৰম্ভ হৈছে। কবিতাফাঁকিয়ে পুৱাৰ প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্যক মনোমোহাকৈ ফুটাই তুলিছে।
২। ‘ত্ৰিজগতে যাকে পূজে সুৰ সমাজে।
সেই হৰি তোমাৰ পুত যশোদা আজি॥’
উত্তৰঃ উদ্ধৃত কবিতাফাঁকি আমাৰ সপ্তম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ সপ্তম ভাগ’ৰ অন্তৰ্গত মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিৰ পৰা তুলি অনা হৈছে। ভগৱান কৃষ্ণৰ মহিমা আৰু তেওঁৰ মাতৃ যশোদাৰ ভাগ্যৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিবলৈ গৈ কবিয়ে এই কথাখিনি কৈছে।
ইয়াত কবিয়ে ভগৱান কৃষ্ণৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰিছে। স্বৰ্গ, মৰ্ত্য আৰু পাতাল — এই তিনিওখন জগতত দেৱতাসকলেও যাক পূজা কৰে, সেই মহান হৰি আজি যশোদাৰ পুত্ৰ হিচাপে তেওঁৰ কোলত শুই আছে। ভগৱানৰ এই লীলাই মাতৃ যশোদাক অত্যন্ত ধন্য কৰিছে। বৈষ্ণৱ দৰ্শনত এই বাৎসল্য ভক্তিৰ ভাৱে ভগৱানৰ সৈতে ভক্তৰ এক পবিত্ৰ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে।
গ। দীঘলীয়া প্ৰশ্নোত্তৰ
১। ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিৰ মূলভাৱ লিখা।
উত্তৰঃ মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ ৰচিত ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিত মাতৃ যশোদাই পুৱাৰ বেলিকা কৃষ্ণক টোপনিৰ পৰা জগাই গৰু চৰাবলৈ পঠিয়াই দিয়াৰ মনোমোহা দৃশ্য অংকিত হৈছে।
পুৱা হোৱাৰ লগে লগে সূৰ্যৰ তেজতে অন্ধকাৰ গুচিছে, পদুম ফুল ফুলিছে, ভোমোৰাই গুণগুণাইছে। ব্ৰজৰ বধূসকলে গীত গাই আছে আৰু ব্ৰজৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ গৰু লৈ বাহিৰ ওলাই পৰিছে। মাতৃ যশোদাই তেওঁৰ পুত্ৰ কৃষ্ণক ডাকিছে — ‘উঠা, পুৱা হৈছে, গৰু চৰাবলৈ যাওক।’
কবিয়ে এই বৰগীতটিত এক গভীৰ তাৎপৰ্য সংযোজন কৰিছে — ত্ৰিজগতত দেৱতাসকলে পূজা কৰা সেই পৰমেশ্বৰ হৰি আজি মাতৃ যশোদাৰ পুত্ৰ। এই বৈপৰীত্যই বৰগীতটিক এক অনন্য মাত্ৰা দিছে। ইয়াত বাৎসল্য ভক্তিৰ মনোমোহা প্ৰকাশ ঘটিছে। সামগ্ৰিকভাৱে, এই বৰগীতটি বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ এক অমূল্য সম্পদ।
২। বৰগীতৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ লিখা।
উত্তৰঃ বৰগীতৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্যসমূহ হৈছে —
- ৰচক: কেৱল শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত গীতসমূহকহে বৰগীত বোলা হয়।
- ভাষা: বৰগীতসমূহ ব্ৰজাৱলী ভাষাত ৰচিত। ব্ৰজাৱলী হৈছে মৈথিলী ভাষাৰ ভেটিত তৈয়াৰ হোৱা এক কৃত্ৰিম সাহিত্যিক ভাষা, য’ত অসমীয়া, হিন্দী আদি ভাষাৰ শব্দও মিহলি হৈ আছে।
- শাস্ত্ৰীয় ৰাগ-তাল: প্ৰতিটো বৰগীতৰে একোটা নিৰ্দিষ্ট শাস্ত্ৰীয় ৰাগ আৰু তাল আছে, যেনে — বসন্ত, আশোৱাৰী, কল্যাণ আদি।
- বিষয়বস্তু: বৰগীতসমূহ ভক্তিমূলক। ইয়াত মূলতঃ দাস্য, বাৎসল্য, শান্ত আদি ভক্তিৰসৰ প্ৰকাশ ঘটে।
৩। মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ চমু পৰিচয় দিয়া।
উত্তৰঃ মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ আছিল অসমীয়া সাহিত্য আৰু ধৰ্মৰ এজন মহান পুৰুষ। তেওঁৰ জন্ম ১৪৮৯ চনত লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰত হয় আৰু মৃত্যু ১৫৯৬ চনত হয়। তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্ৰিয় শিষ্য আছিল।
মাধৱদেৱে বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ লগতে বিশাল সাহিত্য সম্ভাৰ ৰচনা কৰি থৈ গৈছে। তেওঁৰ ‘নামঘোষা’ অসমীয়া সাহিত্যৰ এক অমূল্য সম্পদ। তেওঁ মুঠ ১৯১ টা বৰগীত ৰচনা কৰিছিল বুলি পণ্ডিতসকলে ঠাৱৰ কৰিছে। তেওঁৰ বৰগীতসমূহত মূলতঃ দাস্য আৰু বাৎসল্য ভক্তিৰ প্ৰকাশ ঘটিছে।
শব্দৰ অৰ্থ (শব্দাৰ্থ)
| শব্দ (ব্ৰজাৱলী) | অৰ্থ (অসমীয়া) |
|---|---|
| কমলাপতি | কমলা (লক্ষ্মী)ৰ পতি — ভগৱান বিষ্ণু / কৃষ্ণ |
| তেজ | ৰশ্মি, পোহৰ, আলো |
| তিমিৰ | অন্ধকাৰ |
| ফেৰিয়া | গুচাই, আঁতৰাই |
| শতপত্ৰ | পদুম ফুল (যাৰ শতাধিক পাহি আছে) |
| বিকশিত | ফুলি উঠা, প্ৰস্ফুটিত |
| ভ্ৰমৰ / ভ্ৰমৰা | ভোমোৰা (bumblebee) |
| গুঞ্জিয়া | গুণগুণাই, গুনগুন শব্দ কৰি |
| ত্ৰিজগত | তিনিখন জগত — স্বৰ্গ, মৰ্ত্য, পাতাল |
| সুৰ সমাজ | দেৱতাসকলৰ সমাজ |
| ব্ৰজ-বধূ | ব্ৰজধামৰ মহিলা, গোপী |
| মাধৱ | কৃষ্ণৰ আন এটি নাম |
| হৰি | ভগৱান বিষ্ণু / কৃষ্ণ |
ভাষা-অধ্যয়ন
১। ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ তলৰ শব্দসমূহৰ আধুনিক অসমীয়া ৰূপ লিখা —
| ব্ৰজাৱলী শব্দ | আধুনিক অসমীয়া ৰূপ |
|---|---|
| ফেৰিয়া | গুচাই / আঁতৰাই |
| গুঞ্জিয়া | গুণগুণাই |
| বিকশিত | ফুলি উঠিছে / প্ৰস্ফুটিত হৈছে |
| সমাজে | সমাজত / দলে |
| পূজে | পূজা কৰে |
| কহয় | কয় |
| যাকে | যাক |
২। ‘ত্ৰি-‘ আৰু ‘বি-‘ উপসৰ্গ যোগ দি নতুন শব্দ তৈয়াৰ কৰা আৰু বাক্যত প্ৰয়োগ দেখুওৱা —
উত্তৰঃ
| উপসৰ্গ | মূল শব্দ | নতুন শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|---|---|
| ত্ৰি- | জগত | ত্ৰিজগত | তিনিখন জগত |
| ত্ৰি- | ভুজ | ত্ৰিভুজ | তিনিটা কোণযুক্ত আকৃতি |
| ত্ৰি- | কাল | ত্ৰিকাল | অতীত, বৰ্তমান, ভৱিষ্যৎ |
| ত্ৰি- | বেণী | ত্ৰিবেণী | তিনিটা নদীৰ সংগম |
| বি- | মুখ | বিমুখ | মুখ ঘূৰাই থকা |
| বি- | দূৰ | বিদূৰ | বহুত দূৰ |
| বি- | কিৰণ | বিকিৰণ | চাৰিফালে বিয়পি পৰা ৰশ্মি |
| বি- | শেষ | বিশেষ | সাধাৰণতকৈ আলাদা |
বাক্যত প্ৰয়োগ —
ত্ৰিজগত: ত্ৰিজগতত ভগৱান কৃষ্ণৰ মহিমা প্ৰচলিত।
ত্ৰিভুজ: গণিতত ত্ৰিভুজৰ তিনিটা বাহু আৰু তিনিটা কোণ থাকে।
বিমুখ: কষ্টৰ সময়ত মানুহ বিমুখ হৈ পলাই যায়।
বিশেষ: পুৱাৰ পোহৰ বৰ বিশেষ।
৩। তলৰ বাক্যাংশবোৰৰ বাবে এটাকৈ শব্দ লিখা —
| বাক্যাংশ | এটা শব্দ |
|---|---|
| কমলা অৰ্থাৎ লক্ষ্মীৰ পতি | কমলাপতি |
| তিনিখন জগত | ত্ৰিজগত |
| একশটা পাহি থকা ফুল | শতপত্ৰ |
| ব্ৰজৰ মহিলা | ব্ৰজ-বধূ |
| দেৱতাসকলৰ সমাজ | সুৰ-সমাজ |
অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ
১। ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটি কোন পাঠ্যপুথিত আছে?
উত্তৰঃ ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটি ASSEB-ৰ সপ্তম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ সপ্তম ভাগ’ৰ প্ৰথম পাঠ।
২। বৰগীত বুলিলে কি বুজায়?
উত্তৰঃ বৰগীত বুলিলে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত শাস্ত্ৰীয় ৰাগ-তালযুক্ত ভক্তিমূলক গীতসমূহক বুজায়। এই গীতসমূহ ব্ৰজাৱলী ভাষাত ৰচিত আৰু ইয়াত ভক্তিৰসৰ প্ৰকাশ ঘটে।
৩। ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিত কোনটো ভক্তিৰস প্ৰকাশ পাইছে?
উত্তৰঃ ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিত বাৎসল্য ভক্তিৰস প্ৰকাশ পাইছে। মাতৃ যশোদাই পুত্ৰ কৃষ্ণক জগাই দিয়াৰ মাধ্যমেৰে মাতৃৰ সন্তানৰ প্ৰতি থকা স্নেহ আৰু ভগৱানৰ প্ৰতি ভক্তি একেলগে প্ৰকাশিত হৈছে।
৪। ব্ৰজাৱলী ভাষা কি?
উত্তৰঃ ব্ৰজাৱলী হৈছে মৈথিলী ভাষাৰ ভেটিত সৃষ্টি হোৱা এক কৃত্ৰিম সাহিত্যিক ভাষা। ইয়াত অসমীয়া, হিন্দী আদি বিভিন্ন ভাষাৰ শব্দৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছে। এই ভাষা বিশেষভাৱে গীতৰ বাবে উপযোগী আৰু শ্ৰুতিমধুৰ। বৰগীতসমূহ এই ভাষাতেই ৰচিত।
৫। ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিত পুৱাৰ কেনে বৰ্ণনা আছে?
উত্তৰঃ ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিত পুৱাৰ এক অপূৰ্ব বৰ্ণনা আছে। সূৰ্যৰ তেজতে অন্ধকাৰ গুচিছে, পদুম ফুল ফুলি উঠিছে, ভোমোৰাই গুণগুণাইছে। ব্ৰজৰ বধূসকলে গীত গাইছে আৰু ব্ৰজৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ গৰু লৈ বাহিৰ হৈছে। এই সম্পূৰ্ণ পুৱাৰ দৃশ্যপটত মাতৃ যশোদাই কৃষ্ণক জগাই দিছে।
৬। মাধৱদেৱে মুঠ কিমানটা বৰগীত ৰচনা কৰিছিল?
উত্তৰঃ মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে মুঠ ১৯১ টা বৰগীত ৰচনা কৰিছিল বুলি পণ্ডিতসকলে ঠাৱৰ কৰিছে।
৭। ‘নামঘোষা’ ৰচনা কোনে কৰিছিল আৰু ইয়াক আন কি নামেৰে জনা যায়?
উত্তৰঃ ‘নামঘোষা’ মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে ৰচনা কৰিছিল। ইয়াক ‘হেজাৰী ঘোষা’ নামেৰেও জনা যায়। এইখন মাধৱদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ কীৰ্তিস্তম্ভ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
৮। ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিত যশোদাৰ চৰিত্ৰৰ কোনটো দিশ ফুটি উঠিছে?
উত্তৰঃ এই বৰগীতটিত যশোদাৰ এজন স্নেহময়ী মাতৃৰ চৰিত্ৰ ফুটি উঠিছে। যিজন কৃষ্ণক তিনিওখন জগতৰ দেৱতাসকলেও পূজা কৰে, সেইজনকে যশোদাই তেওঁৰ সৰু পুত্ৰ বুলি গণ্য কৰে আৰু মৰমেৰে জগাই দিছে। ইয়াত মাতৃৰ সন্তানৰ প্ৰতি থকা নিঃস্বাৰ্থ প্ৰেম আৰু দৈনন্দিন জীৱনৰ সাধাৰণ মানৱীয় দিশটো ফুটি উঠিছে।