ASSEB (অসম ৰাজ্যিক মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ)-ৰ ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ ষষ্ঠ ভাগ’ৰ নৱম পাঠ ‘আইতাক মই কিদৰে পঢ়িবলৈ শিকালোঁ’-ৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ ইয়াত দিয়া হৈছে। এই পাঠটি বিখ্যাত লেখিকা সুধা মূৰ্তিৰ ইংৰাজী ৰচনা ‘How I Taught My Grandmother to Read’-ৰ পৰা অনুদিত গদ্যাংশ। ইয়াত বয়সৰ বাধা অতিক্ৰম কৰি জ্ঞান অৰ্জন কৰাৰ সংকল্প আৰু শিক্ষাৰ মূল্য প্ৰতিফলিত হৈছে।
সাৰাংশ (Summary)
সাৰাংশ: ‘আইতাক মই কিদৰে পঢ়িবলৈ শিকালোঁ’ পাঠটি ভাৰতৰ বিখ্যাত লেখিকা তথা সমাজসেৱিকা সুধা মূৰ্তিয়ে নিজৰ শৈশৱৰ এটি প্ৰকৃত অভিজ্ঞতাৰ আধাৰত লিখা এটি গদ্য। লেখিকাৰ দেউতাকৰ মাক, অৰ্থাৎ লেখিকাৰ আইতাকে ৬২ বছৰ বয়সত পঢ়িবলৈ শিকাৰ দৃঢ় সংকল্প লৈছিল। সেই সময়ত গাঁৱত যোগাযোগ ব্যৱস্থা ভাল নাছিল — চহৰৰ পৰা বাছেৰে অহা কাকত-পত্ৰবোৰ আবেলিৰ ভাগতহে গাঁও পাইছিলহি। সাপ্তাহিক কাকত ‘কৰ্মবীৰ’ত প্ৰকাশিত হোৱা ত্ৰিবেণী নামৰ লেখিকাৰ ধাৰাবাহিক উপন্যাস ‘কাশীযাত্ৰী’ আইতাকৰ অতি প্ৰিয় আছিল।
আইতাক নিৰক্ষৰ আছিল বাবে নাতিনীয়েকে (লেখিকাই) উচ্চস্বৰে পঢ়ি শুনাইছিল। এদিন লেখিকা গাঁৱৰ বাহিৰলৈ যাব লগা হোৱাত সেই সপ্তাহৰ কাকতখন আইতাকে পঢ়ি শুনিব নোৱাৰিলে। উপন্যাসটোৰ সেই অংশৰ মুখ্য চৰিত্ৰটোৰ কি হ’ল জানিবৰ বাবে আইতাক উদগ্ৰীৱ হৈ পৰিল। নিজৰ অক্ষমতাত আইতাকে বৰ মৰ্মাহত হ’ল আৰু চকুৰ পানী টুকিলে। সেই দিনাই আইতাকে দৃঢ় সংকল্প ল’লে — আগন্তুক সৰস্বতী পূজাৰ দিনাৰ আগতেই কন্নড় ভাষাৰ বৰ্ণমালা শিকি নিজে কাকত-উপন্যাস পঢ়িব পৰা হ’ব।
সংকল্প অনুসৰি আইতাকে দিনে-নিশাই কঠোৰ প্ৰচেষ্টাৰে বৰ্ণমালা শিকিলে। সৰস্বতী পূজাৰ দিনাখন আইতাকে নাতিনীয়েকক গুৰু ৰূপে গণ্য কৰি ফল-ফুল-শাৰী আদিৰে ‘গুৰু-দক্ষিণা’ প্ৰদান কৰিলে আৰু লগতে পঢ়াৰ দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰিলে। এই কাহিনীয়ে শিকাই দিয়ে যে শিক্ষাৰ কোনো বয়সসীমা নাই — দৃঢ় সংকল্প আৰু অধ্যৱসায় থাকিলে যিকোনো বয়সতেই মানুহে শিকিব পাৰে।
Summary: “How I Taught My Grandmother to Read” is an autobiographical prose by the renowned Indian writer and social worker Sudha Murty. It narrates a real childhood experience where the author taught her 62-year-old illiterate grandmother to read Kannada. In those days, communication was poor — newspapers travelled from the city by bus and reached the village only by afternoon. The grandmother loved the serialised novel “Kashi Yatra” by Triveni published in the weekly magazine “Karmaveera.” Since she could not read, the young Sudha would read it aloud to her every week. One day Sudha had to travel out of the village, and the grandmother could not get the latest instalment read to her. Anxious to know what happened to the heroine and ashamed of her own dependence, she shed silent tears and made a firm resolve — to learn the Kannada alphabet before the next Saraswati Puja so she could read the magazine herself. Through tireless effort she succeeded; on Saraswati Puja day she honoured her granddaughter as her guru with fruits, flowers and a saree, and proudly demonstrated her newly acquired reading skill. The lesson teaches that learning has no age limit and that determination overcomes every obstacle.
লেখিকাৰ পৰিচয়
সুধা মূৰ্তি (Sudha Murty) ভাৰতৰ এজনী খ্যাতনামা লেখিকা, ইঞ্জিনিয়াৰ, সমাজসেৱিকা আৰু শিক্ষাবিদ। তেখেতৰ জন্ম ১৯৫০ চনৰ ১৯ আগষ্টত কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ শিগ্গাঁৱত হয়। তেখেত ‘ইনফচিছ ফাউণ্ডেচন’ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল। সাহিত্য ক্ষেত্ৰত তেখেতৰ ইংৰাজী আৰু কন্নড় উভয় ভাষাত বহু কিতাপ আছে। ভাৰত চৰকাৰে তেখেতক ‘পদ্মশ্ৰী’ আৰু ‘পদ্মভূষণ’ সন্মানেৰে বিভূষিত কৰিছে। ‘How I Taught My Grandmother to Read and Other Stories’ তেখেতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় কিতাপ। বৰ্তমান পাঠ এই কিতাপৰ মূল ৰচনাৰ অসমীয়া অনুবাদ।
শব্দাৰ্থ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| আইতা / আইতাক | দেউতাকৰ মাক, পিতামহী (grandmother) |
| স্বচ্ছল | সম্পন্ন, অভাৱহীন (well-off, prosperous) |
| নিৰক্ষৰ | পঢ়া-শুনা নকৰা, অক্ষৰজ্ঞান নথকা (illiterate) |
| সাক্ষৰ | পঢ়া-শুনা জনা, অক্ষৰজ্ঞান থকা (literate) |
| উদগ্ৰীৱ | আগ্ৰহেৰে অপেক্ষাৰত, ব্যাকুল (eager, anxious) |
| দৃঢ়সংকল্প | পকা সিদ্ধান্ত (firm determination) |
| প্ৰচেষ্টা | চেষ্টা, যত্ন (effort, attempt) |
| অক্ষম | অসমৰ্থ, পাৰিব নোৱাৰা (incapable) |
| অতিক্ৰম | পাৰ হৈ যোৱা, পেৰোৱা (to cross, overcome) |
| বৰ্ণমালা | আখৰৰ মালা, alphabet |
| ধাৰাবাহিক | কিস্তিকৈ ওলোৱা (serialised) |
| সাপ্তাহিক | সপ্তাহত এবাৰকৈ ওলোৱা (weekly) |
| উপন্যাস | দীঘল কাহিনী, novel |
| মৰ্মাহত | মন বৰকৈ আঘাত পোৱা (deeply hurt) |
| গুৰু-দক্ষিণা | গুৰুক ছাত্ৰই দিয়া উপহাৰ |
| সিদ্ধান্ত | স্থিৰ কৰা মত (decision) |
| অধ্যৱসায় | লাগি থকা ধৈৰ্য (perseverance) |
| সংকল্প | মনত পকাকৈ লোৱা মত (resolution) |
অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নোত্তৰ
ক। চমু উত্তৰ দিয়া
১। প্ৰথম বাক্যত ‘মই’ শব্দটোৱে কাক বুজাইছে?
উত্তৰঃ প্ৰথম বাক্যত ‘মই’ শব্দটোৱে পাঠটোৰ লেখিকা সুধা মূৰ্তিক বুজাইছে।
২। সেই সময়ত যোগাযোগ ব্যৱস্থা কেনে আছিল?
উত্তৰঃ সেই সময়ত যোগাযোগ ব্যৱস্থা ভাল নাছিল। চহৰৰ পৰা ৰাতিপুৱাই ছপা হোৱা বাতৰিকাকতবোৰ গাঁওবোৰলৈ আবেলিৰ ভাগতহে আহি পৰিছিল।
৩। কাকত-পত্ৰবোৰ চহৰৰ পৰা গাঁওলৈ কিহেৰে আহিছিল?
উত্তৰঃ কাকত-পত্ৰবোৰ চহৰৰ পৰা গাঁওলৈ এখন বাছেৰে আহিছিল।
৪। বাছখন গাঁৱলৈ আহি পোৱালৈ মানুহে কিয় অধীৰ আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰিছিল?
উত্তৰঃ বাছখনে কঢ়িয়াই অনা কাকত-পত্ৰবোৰ পঢ়িবৰ আৰু শুনিবৰ বাবে গাঁৱৰ মানুহে অধীৰ আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰিছিল।
৫। লেখিকাই উল্লেখ কৰা সাপ্তাহিক কাকতখনৰ নাম কি?
উত্তৰঃ লেখিকাই উল্লেখ কৰা সাপ্তাহিক কাকতখনৰ নাম ‘কৰ্মবীৰ’।
৬। আইতাকৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় ধাৰাবাহিক উপন্যাসটোৰ নাম কি আৰু সেইটো কোনে লিখিছিল?
উত্তৰঃ আইতাকৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় ধাৰাবাহিক উপন্যাসটোৰ নাম ‘কাশীযাত্ৰী’ আৰু সেইটো লিখিছিল ত্ৰিবেণী নামৰ এজনী লেখিকাই।
৭। আইতাকে কাকতখন পঢ়ি শুনিব নোৱাৰিবলৈ কি হৈছিল?
উত্তৰঃ সাধাৰণতে নাতিনীয়েক (লেখিকাই) প্ৰতি সপ্তাহে কাকতখন আইতাকক পঢ়ি শুনাইছিল। কিন্তু এদিন লেখিকা গাঁৱৰ বাহিৰলৈ যাব লগা হোৱাত আইতাকে সেই সপ্তাহৰ কিস্তিটো পঢ়ি শুনিব নোৱাৰিলে — কিয়নো আইতাক নিজে নিৰক্ষৰ আছিল।
৮। আইতাকে লোৱা দৃঢ় সংকল্পটো কি আছিল?
উত্তৰঃ আইতাকে লোৱা দৃঢ় সংকল্পটো এই আছিল — আগন্তুক সৰস্বতী পূজাৰ দিনৰ আগতেই তেওঁ কন্নড় ভাষাৰ বৰ্ণমালা শিকি নিজে কাকত-উপন্যাস পঢ়িব পৰা হ’ব আৰু আনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নাথাকিব।
৯। আইতাকে নাতিনীয়েকক গুৰু ৰূপে কেনেকৈ সন্মান কৰিছিল?
উত্তৰঃ সৰস্বতী পূজাৰ দিনাখন আইতাকে নাতিনীয়েকৰ আগত প্ৰণিপাত কৰি ফল-ফুল আৰু এখন শাৰীৰে গুৰু-দক্ষিণা প্ৰদান কৰি গুৰু ৰূপে সন্মান জনাইছিল।
১০। পাঠটোৰ লেখিকাজনীৰ নাম কি?
উত্তৰঃ পাঠটোৰ লেখিকা ভাৰতৰ বিখ্যাত সাহিত্যিক তথা সমাজসেৱিকা সুধা মূৰ্তি।
খ। দীঘলীয়া উত্তৰ দিয়া
১। আইতাকৰ পঢ়িবলৈ শিকাৰ পিছত মানসিক অৱস্থা কেনে হৈছিল বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰঃ পঢ়িবলৈ শিকাৰ পিছত আইতাকৰ মানসিক অৱস্থা অতি আনন্দময় আৰু আত্মবিশ্বাসেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ পৰিছিল। নিৰক্ষৰ থকাৰ কাৰণে তেওঁ যি অসহায়তা আৰু লজ্জা অনুভৱ কৰিছিল সেয়া দূৰ হ’ল। নিজে কাকত পঢ়িব পৰাৰ পিছত আইতাকে আগতে আনৰ মুখেৰে শুনিবলগীয়া উপন্যাস এতিয়া নিজেই উপভোগ কৰিব পৰিছিল। গুৰু ৰূপে নাতিনীয়েকৰ আগত প্ৰণিপাত কৰি দক্ষিণা দিয়াৰ মাজেৰে তেওঁ গুৰুৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰি নিজৰ ওপৰত গৌৰৱবোধ অনুভৱ কৰিছিল।
২। ‘শিক্ষাৰ কোনো বয়সসীমা নাই’ — পাঠটোৰ আলোকত এই উক্তিৰ ব্যাখ্যা দিয়া।
উত্তৰঃ ‘শিক্ষাৰ কোনো বয়সসীমা নাই’ — এই উক্তিটোৰ যথাৰ্থ প্ৰমাণ আমি এই পাঠটোৰ আইতাকৰ চৰিত্ৰৰ পৰা পাওঁ। ৬২ বছৰ বয়সত আইতাকে কন্নড় বৰ্ণমালা শিকি নিজে উপন্যাস পঢ়িব পৰাৰ মত পাৰঙ্গম হ’ল। বয়স আৰু পৰিবেশৰ বাধা-বিঘিনিৰ সমুখত আইতাকৰ দৃঢ় সংকল্প আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰম পৰাজিত হ’ব নোৱাৰিলে। ইয়াৰ পৰা আমি শিকিবলৈ পাওঁ — মানুহৰ যদি দৃঢ় সংকল্প থাকে আৰু সঠিক প্ৰচেষ্টা থাকে তেন্তে যিকোনো বয়সতেই শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব পাৰি। শিক্ষা গ্ৰহণৰ বাবে কেৱল সদিচ্ছা আৰু অধ্যৱসায়হে প্ৰয়োজন।
৩। আইতাকৰ চৰিত্ৰৰ যিকোনো তিনিটা বৈশিষ্ট্যৰ কথা লিখা।
উত্তৰঃ আইতাকৰ চৰিত্ৰৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্যসমূহ —
- দৃঢ় সংকল্প: ৬২ বছৰ বয়সত পঢ়িবলৈ শিকাৰ যি সিদ্ধান্ত আইতাকে ল’লে, সেইটো এৰি দিব নিদিলে — সৰস্বতী পূজাৰ দিনতেই বৰ্ণমালা সম্পূৰ্ণৰূপে শিকি ল’লে।
- আত্মসন্মানবোধ: নিৰক্ষৰ হৈ আনৰ মুখেৰে শুনিবলগীয়া হোৱাটোৱে আইতাকৰ আত্মসন্মানত আঘাত হানিছিল, সেইবাবেই তেওঁ নিজে শিকি ল’বলৈ মন কৰিলে।
- গুৰুভক্তি: বয়সত সৰু হ’লেও নাতিনীয়েকক গুৰু ৰূপে গণ্য কৰি ফল-ফুল-শাৰীৰে গুৰু-দক্ষিণা প্ৰদান কৰাটোৱে আইতাকৰ বিনয় আৰু গুৰুৰ প্ৰতি ভক্তিৰ পৰিচয় দিয়ে।
৪। ‘কাশীযাত্ৰী’ উপন্যাসটোৰ প্ৰতি আইতাকৰ আগ্ৰহ কেনে আছিল?
উত্তৰঃ ‘কাশীযাত্ৰী’ উপন্যাসটোৰ প্ৰতি আইতাকৰ অসীম আগ্ৰহ আৰু গভীৰ আকৰ্ষণ আছিল। উপন্যাসটোৰ মুখ্য চৰিত্ৰটোৰ জীৱনৰ লগত আইতাকে নিজৰ জীৱনৰ মিল পাইছিল বাবে এই উপন্যাসটো তেওঁৰ অতি প্ৰিয় হৈ পৰিছিল। প্ৰতি বৃহস্পতিবাৰে কৰ্মবীৰ কাকতখন আহিবলৈ আইতাকে অধীৰ আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰিছিল আৰু নাতিনীয়েকে পঢ়ি শুনাবলৈ আহিলে গভীৰ মনোযোগেৰে শুনিছিল। যিদিনা পঢ়ি শুনিব নোৱাৰিলে সেইদিনা আইতাকে চকুৰ পানী টুকিছিল।
গ। ভাষা-অধ্যয়ন
১। তলৰ শব্দবোৰৰ অৰ্থ লিখা — স্বচ্ছল, অতিক্ৰম, উদগ্ৰীৱ, দৃঢ়সংকল্প, অক্ষম, প্ৰচেষ্টা, সিদ্ধান্ত।
উত্তৰঃ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| স্বচ্ছল | সম্পন্ন, অভাৱহীন |
| অতিক্ৰম | পাৰ হৈ যোৱা, পেৰোৱা |
| উদগ্ৰীৱ | আগ্ৰহেৰে অপেক্ষাৰত, ব্যাকুল |
| দৃঢ়সংকল্প | পকা সিদ্ধান্ত |
| অক্ষম | অসমৰ্থ, পাৰিব নোৱাৰা |
| প্ৰচেষ্টা | বিশেষ যত্ন, চেষ্টা |
| সিদ্ধান্ত | স্থিৰ কৰা মত |
২। তলৰ যুৰীয়া শব্দবোৰৰ পৰিচয় দিয়া আৰু বাক্যত প্ৰয়োগ দেখুওৱা — ককাদেউতা-আইতা, কাকত-পত্ৰ, লেখা-পঢ়া, বাধা-বিঘিনি, ছাত্ৰ-ছাত্ৰী।
উত্তৰঃ
| যুৰীয়া শব্দ | বাক্যত প্ৰয়োগ |
|---|---|
| ককাদেউতা-আইতা | আমাৰ ককাদেউতা-আইতাই গাঁৱৰ ঘৰত থাকে। |
| কাকত-পত্ৰ | সেই সময়ত গাঁৱত কাকত-পত্ৰ আবেলিৰ ভাগতহে আহি পাইছিলহি। |
| লেখা-পঢ়া | আইতাকে দেৰিকৈ হ’লেও লেখা-পঢ়া কৰিবলৈ শিকিলে। |
| বাধা-বিঘিনি | সকলো বাধা-বিঘিনি অতিক্ৰম কৰি আইতাকে সফলতা লাভ কৰিলে। |
| ছাত্ৰ-ছাত্ৰী | বিদ্যালয়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মনোযোগেৰে পঢ়া-শুনা কৰিছে। |
৩। তলৰ যুক্তাক্ষৰবোৰ ভাঙি লিখা — ম্প, দ্ধ, ম্ভ, স্ব, ক্ৰ, ন্ধ।
উত্তৰঃ
| যুক্তাক্ষৰ | ভাঙি লিখা | উদাহৰণ |
|---|---|---|
| ম্প | ম্ + প | সম্পন্ন, কম্পন |
| দ্ধ | দ্ + ধ | সিদ্ধান্ত, বুদ্ধ |
| ম্ভ | ম্ + ভ | সম্ভৱ, কম্ভ |
| স্ব | স্ + ৱ | স্বচ্ছল, স্বাধীন |
| ক্ৰ | ক্ + ৰ | অতিক্ৰম, ক্ৰম |
| ন্ধ | ন্ + ধ | সংকল্প, অন্ধ |
৪। তলৰ বাক্যাংশৰ বাবে এটাকৈ শব্দ লিখা —
| বাক্যাংশ | এটা শব্দ |
|---|---|
| পঢ়া-শুনা নকৰা মানুহ | নিৰক্ষৰ |
| পঢ়া-শুনা জনা মানুহ | সাক্ষৰ |
| সপ্তাহত এবাৰকৈ ওলোৱা কাকত | সাপ্তাহিক |
| কিস্তিকৈ ওলোৱা উপন্যাস | ধাৰাবাহিক |
| দেউতাকৰ মাক | আইতা / পিতামহী |
| পকা সিদ্ধান্ত | দৃঢ়সংকল্প |
অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ
১। ‘আইতাক মই কিদৰে পঢ়িবলৈ শিকালোঁ’ পাঠটি কোন ভাষাৰ পৰা অনুদিত?
উত্তৰঃ ‘আইতাক মই কিদৰে পঢ়িবলৈ শিকালোঁ’ পাঠটি সুধা মূৰ্তিৰ ইংৰাজী ৰচনা ‘How I Taught My Grandmother to Read’-ৰ পৰা অসমীয়ালৈ অনূদিত গদ্য।
২। আইতাকে কোনটো ভাষাৰ বৰ্ণমালা শিকিবলৈ মন কৰিছিল?
উত্তৰঃ আইতাকে কন্নড় ভাষাৰ বৰ্ণমালা শিকিবলৈ মন কৰিছিল, কিয়নো তেওঁৰ প্ৰিয় উপন্যাস ‘কাশীযাত্ৰী’ কন্নড় ভাষাত প্ৰকাশ পাইছিল।
৩। আইতাকে কোনটো দিনৰ আগতে বৰ্ণমালা শিকি উলিওৱাৰ সংকল্প ল’লে?
উত্তৰঃ আইতাকে আগন্তুক সৰস্বতী পূজাৰ দিনৰ আগতে বৰ্ণমালা সম্পূৰ্ণৰূপে শিকি উলিওৱাৰ সংকল্প ল’লে।
৪। আইতাকে কাকতখন পঢ়ি শুনিব নোৱাৰি কি কৰিলে?
উত্তৰঃ আইতাকে কাকতখন পঢ়ি শুনিব নোৱাৰি গভীৰ মৰ্মাহত হ’ল আৰু নিজৰ অক্ষমতাৰ বাবে নীৰৱে চকুৰ পানী টুকিলে। সেই দুঃখেই তেওঁক পঢ়িবলৈ শিকাৰ দৃঢ় সংকল্প ল’বলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিলে।
৫। সৰস্বতী পূজাৰ দিনাৰ ঘটনা চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ সৰস্বতী পূজাৰ দিনাখন আইতাকে নাতিনীয়েকক গুৰু হিচাপে গণ্য কৰিলে। তেওঁ ফল-ফুল আৰু এখন শাৰীৰে গুৰু-দক্ষিণা প্ৰদান কৰি গুৰুৰ আগত প্ৰণিপাত কৰিলে। ইয়াৰ পিছত আইতাকে নিজে কাকতখন পঢ়ি দেখুৱাই সকলোকে আশ্চৰ্যচকিত কৰিলে। সেইদিনা আইতাকৰ চকুত আনন্দৰ চাবি দেখা গৈছিল আৰু নাতিনীয়েকেও গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছিল।
৬। এই পাঠটোৰ পৰা আমি কি শিক্ষা লাভ কৰোঁ?
উত্তৰঃ এই পাঠটোৰ পৰা আমি বহু মূল্যৱান শিক্ষা লাভ কৰোঁ। প্ৰথমতে, শিক্ষাৰ কোনো বয়সসীমা নাই — মানুহে যিকোনো বয়সতেই শিকিব পাৰে। দ্বিতীয়তে, দৃঢ় সংকল্প আৰু অধ্যৱসায় থাকিলে যিকোনো বাধা-বিঘিনি অতিক্ৰম কৰিব পাৰি। তৃতীয়তে, গুৰুৰ প্ৰতি বিনয় আৰু কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰাটো এক সুন্দৰ গুণ। চতুৰ্থতে, নিৰক্ষৰতাই মানুহৰ জীৱনত যি সমস্যা আনে সেয়া কেৱল শিক্ষা গ্ৰহণৰ দ্বাৰাহে দূৰ কৰিব পাৰি। শেষত, পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ মাজত পৰস্পৰক সহায় কৰাৰ মনোভাৱ থকাটো অতি জৰুৰী।
৭। সুধা মূৰ্তিৰ চমু পৰিচয় দিয়া।
উত্তৰঃ সুধা মূৰ্তি ভাৰতৰ এজনী খ্যাতনামা সাহিত্যিক, ইঞ্জিনিয়াৰ আৰু সমাজসেৱিকা। তেখেতৰ জন্ম ১৯৫০ চনত কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ শিগ্গাঁৱত হয়। তেখেত ইনফচিছ ফাউণ্ডেচনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল। তেখেতে কন্নড় আৰু ইংৰাজী উভয় ভাষাত বহুতো শিশু-সাহিত্য, উপন্যাস আৰু ভ্ৰমণকাহিনী লিখিছে। ভাৰত চৰকাৰে তেখেতক ‘পদ্মশ্ৰী’ আৰু ‘পদ্মভূষণ’ সন্মানেৰে বিভূষিত কৰিছে।
৮। ‘উদগ্ৰীৱ’ শব্দৰ অৰ্থ কি? পাঠৰ ভিতৰত এই শব্দটো কেনে প্ৰসংগত প্ৰয়োগ হৈছে?
উত্তৰঃ ‘উদগ্ৰীৱ’ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে আগ্ৰহেৰে অপেক্ষাৰত বা ব্যাকুল। পাঠৰ ভিতৰত এই শব্দটো আইতাকে কাশীযাত্ৰী উপন্যাসৰ পৰৱৰ্তী কিস্তিটো জনাৰ আগ্ৰহত কেনেদৰে ব্যাকুল হৈ পৰিছিল সেই প্ৰসংগত প্ৰয়োগ হৈছে।