ASSEB ৰ Class 6 Assamese (MIL) পাঠ্যপুথি অংকুৰণ ৰ পদ্য পাঠ ৮ — বেবেৰিবাং। এই পাঠটো অসমৰ এক জনপ্ৰিয় শিশু-কবিতা, য’ত প্ৰকৃতিৰ এক সৰু সুন্দৰ চৰাই ‘বেবেৰিবাং’ৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কবিতাটোৱে শিশুৰ মনত প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি অনুৰাগ আৰু কল্পনাৰ পখা বিয়পাই দিয়ে। এই পৃষ্ঠাত আমি বেবেৰিবাং কবিতাটোৰ সাৰাংশ, শব্দাৰ্থ আৰু সম্পূৰ্ণ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নোত্তৰসমূহ সুন্দৰভাৱে পৰিৱেশন কৰিছোঁ যাতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে সহজে বুজিব পাৰে আৰু পৰীক্ষাৰ সুন্দৰ প্ৰস্তুতি ল’ব পাৰে।
কবিতাৰ মূল কথা
‘বেবেৰিবাং’ এটি অসমৰ পৰিচিত সৰু চৰাই, যাৰ মধুৰ মাত শুনিলে শিশুৰ মন আনন্দত উৎফুল্লিত হয়। এই কবিতাত কবিয়ে বেবেৰিবাং চৰাইটোৰ ৰূপ-গুণ, তাৰ গাৰ ৰং, তাৰ মাত আৰু তাৰ গতিবিধিৰ এক জীৱন্ত ছবি অংকন কৰিছে। কবিয়ে চৰাইটোৰ সৈতে কথা পতাৰ মাজেৰে শিশুসকলৰ মনত প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি ভালপোৱা আৰু কৌতুহল বঢ়াইছে। বেবেৰিবাং চৰাইটোৱে গছৰ ডালত বহি মধুৰ সুৰেৰে গান গায় আৰু কবিৰ মন মোহিত কৰে।
সাৰাংশ (Summary)
সাৰাংশঃ “বেবেৰিবাং” কবিতাটো অসমৰ এক প্ৰিয় চৰাইৰ ওপৰত ৰচিত এক সুন্দৰ শিশু-কবিতা। কবিয়ে এই কবিতাত বেবেৰিবাং নামৰ সৰু চৰাইটোৰ মধুৰ মাত, ৰূপ-সৌন্দৰ্য আৰু তাৰ চঞ্চল স্বভাৱৰ এক প্ৰাণৱন্ত বৰ্ণনা দিছে। চৰাইটোৱে গছৰ ডালত বহি মিঠা সুৰত গান গায় আৰু সেই গানে কবিৰ মন মোহিত কৰে। কবিয়ে চৰাইটোৰ সৈতে কথা পাতিব বিচাৰে, তাৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিব বিচাৰে আৰু তাৰ গান শুনি দিনটো কটাব বিচাৰে।
কবিতাটোত কবিয়ে বেবেৰিবাং চৰাইটোক প্ৰকৃতিৰ এক সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতীক হিচাপে দাঙি ধৰিছে। চৰাইটোৰ সেউজীয়া গা, সৰু ঠোঁট আৰু চঞ্চল ভাব শিশুৰ মনত আনন্দ আৰু অনুৰাগৰ ভাব জগাই তোলে। কবিয়ে চৰাইটোক গৃহস্থলীৰ এক সদস্যৰ দৰে গণ্য কৰিছে আৰু তাৰ মাত শুনিলে কবি মনত শান্তি অনুভৱ কৰে। সমগ্ৰ কবিতাটোৱে শিশুৰ মাজত প্ৰকৃতি, চৰাই-চিৰিকতিৰ প্ৰতি প্ৰেম আৰু দয়াৰ ভাব সঞ্চাৰ কৰে।
এই কবিতাৰ মূল বাৰ্তা হৈছে — আমি প্ৰকৃতিৰ সকলো জীৱ-জন্তু, চৰাই-চিৰিকতিক ভালপাব লাগে আৰু তেওঁলোকৰ ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰিব লাগে। বেবেৰিবাং চৰাইটোৰ মধুৰ মাত আৰু সুন্দৰ ৰূপে আমাক কয় যে প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো সৃষ্টিয়েই অমূল্য। কবিতাটোৱে শিশুসকলক প্ৰকৃতিৰ লগত মিলিজুলি বাস কৰি জীৱনৰ আনন্দ উপভোগ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰে।
Summary: “Beberibang” is a charming children’s poem about a small, melodious bird native to Assam known by the same name. The poet beautifully describes the bird’s sweet voice, attractive appearance, and lively nature, painting a vivid picture that delights young readers. The Beberibang sits on tree branches and sings in a sweet tune that captivates the poet’s heart and fills the surroundings with joyful music. Through the poem, the poet imagines having a conversation with the bird, befriending it, and spending the whole day listening to its enchanting song. The poem celebrates the small wonders of nature and showcases how every creature, however tiny, contributes to the beauty and harmony of our world. The poet portrays the bird as a precious member of the household and a symbol of nature’s gentle charm. The central message of the poem is that we should love and protect all living creatures — birds, animals, and plants — that share our environment, because each of them is a treasure of nature. The poem inspires children to develop kindness, curiosity, and a deep respect for nature, while also encouraging them to enjoy the simple pleasures of the natural world around them. Through its lyrical rhythm and innocent imagination, “Beberibang” awakens in young minds a love for birds and the desire to live in harmony with the environment.
শব্দাৰ্থ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| বেবেৰিবাং | অসমৰ এবিধ সৰু সুন্দৰ চৰাই |
| চৰাই | পখী, বিহংগ |
| মাত | শব্দ, ধ্বনি, সুৰ |
| মিঠা | মধুৰ, সুস্বাদু |
| সুৰ | স্বৰ, ধ্বনি |
| গান | গীত, সংগীত |
| ডাল | গছৰ শাখা |
| গছ | বৃক্ষ, তৰু |
| সেউজীয়া | সেউজ ৰঙৰ |
| ঠোঁট | চৰাইৰ মুখৰ অগ্ৰভাগ |
| চঞ্চল | অস্থিৰ, সদায় লৰচৰ কৰা |
| উৰা | আকাশত যাব পৰা গতি |
| বাহ | চৰাইয়ে বনোৱা ঘৰ |
| মধুৰ | মিঠা, কোমল |
| আনন্দ | সুখ, খুচি |
| মন | হৃদয়, চিত্ত |
| প্ৰকৃতি | চৌপাশৰ পৰিৱেশ, প্ৰাকৃতিক জগৎ |
| সৌন্দৰ্য | সুন্দৰতা, ৰূপ |
| মোহিত | আকৰ্ষিত, বিমোহিত |
| কবি | কবিতা ৰচনা কৰা ব্যক্তি |
| বন্ধু | মিতিৰ, সখা |
| চিৰিকতি | সৰু চৰাই |
| প্ৰিয় | মৰমৰ, ভালপোৱা |
| শান্তি | স্থিৰতা, সুখ |
অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নোত্তৰ
প্ৰশ্ন ১। শুদ্ধ উচ্চাৰণেৰে ‘বেবেৰিবাং’ কবিতাটো আবৃত্তি কৰা।
উত্তৰঃ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শ্ৰেণীত শিক্ষকৰ সহায় লৈ শুদ্ধ উচ্চাৰণেৰে কবিতাটো আবৃত্তি কৰিবা। প্ৰথমে শিক্ষকে পঢ়াৰ পাছত নিজে নিজে বাৰে বাৰে অনুশীলন কৰিলে কবিতাটো শুদ্ধভাৱে আবৃত্তি কৰিব পৰা যাব।
প্ৰশ্ন ২। তলৰ প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ দিয়া।
(ক) কবিতাটোত উল্লেখ কৰা চৰাইটোৰ নাম কি?
উত্তৰঃ কবিতাটোত উল্লেখ কৰা চৰাইটোৰ নাম ‘বেবেৰিবাং’।
(খ) বেবেৰিবাং চৰাইটোৱে ক’ত বহি গান গায়?
উত্তৰঃ বেবেৰিবাং চৰাইটোৱে গছৰ ডালত বহি মধুৰ সুৰেৰে গান গায়।
(গ) বেবেৰিবাং চৰাইটোৰ মাত কেনেকুৱা?
উত্তৰঃ বেবেৰিবাং চৰাইটোৰ মাত অতি মধুৰ আৰু মিঠা। তাৰ মাত শুনিলে মন আনন্দত পূৰ্ণ হয়।
(ঘ) কবিয়ে বেবেৰিবাং চৰাইটোৰ সৈতে কি কৰিব বিচাৰে?
উত্তৰঃ কবিয়ে বেবেৰিবাং চৰাইটোৰ সৈতে কথা পাতিব বিচাৰে, তাৰ গান শুনিব বিচাৰে আৰু তাৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিব বিচাৰে।
(ঙ) বেবেৰিবাং চৰাইটোৱে কবিৰ মনত কেনে অনুভূতি জগাই তোলে?
উত্তৰঃ বেবেৰিবাং চৰাইটোৰ মধুৰ মাত আৰু সুন্দৰ ৰূপে কবিৰ মনত আনন্দ, শান্তি আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি ভালপোৱাৰ অনুভূতি জগাই তোলে।
(চ) কবিতাটোৰ মূল বিষয় কি?
উত্তৰঃ কবিতাটোৰ মূল বিষয় হ’ল বেবেৰিবাং নামৰ সৰু চৰাইটোৰ ৰূপ, মাত আৰু স্বভাৱ আৰু তাৰ যোগেদি প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি ভালপোৱাৰ ভাৱ প্ৰকাশ।
প্ৰশ্ন ৩। শূন্যস্থান পূৰণ কৰা।
উত্তৰঃ
- বেবেৰিবাং এটি সৰু চৰাই।
- চৰাইটোৱে গছৰ ডালত বহি গান গায়।
- চৰাইটোৰ মাত অতি মধুৰ।
- কবিয়ে চৰাইটোৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিব বিচাৰে।
- বেবেৰিবাঙৰ গান শুনি কবিৰ মন মোহিত হয়।
প্ৰশ্ন ৪। শব্দৰ অৰ্থ লিখা — বেবেৰিবাং, মাত, মিঠা, ডাল, চঞ্চল, মোহিত।
উত্তৰঃ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| বেবেৰিবাং | এবিধ সৰু সুন্দৰ চৰাই |
| মাত | শব্দ, ধ্বনি, সুৰ |
| মিঠা | মধুৰ, সুস্বাদু |
| ডাল | গছৰ শাখা |
| চঞ্চল | সদায় লৰচৰ কৰা, অস্থিৰ |
| মোহিত | আকৰ্ষিত, বিমোহিত |
প্ৰশ্ন ৫। কবিতাটোৰ পৰা অন্ত্যমিল থকা শব্দবোৰ বাছি লিখা।
উত্তৰঃ কবিতাটোৰ পৰা অন্ত্যমিল থকা কেইযোৰমান শব্দ হ’ল —
| প্ৰথম শব্দ | মিল থকা শব্দ |
|---|---|
| বাং | গান |
| মাত | প্ৰভাত |
| ডাল | সকাল |
| সুৰ | মধুৰ |
প্ৰশ্ন ৬। শব্দৰ বিপৰীত অৰ্থ লিখা — সৰু, মিঠা, আনন্দ, ভালপোৱা, প্ৰিয়।
উত্তৰঃ
| শব্দ | বিপৰীত অৰ্থ |
|---|---|
| সৰু | ডাঙৰ |
| মিঠা | তিতা |
| আনন্দ | দুখ |
| ভালপোৱা | বেয়াপোৱা / ঘৃণা |
| প্ৰিয় | অপ্ৰিয় |
প্ৰশ্ন ৭। বাক্য ৰচনা কৰা — বেবেৰিবাং, গান, প্ৰকৃতি, মধুৰ, বন্ধু।
উত্তৰঃ
- বেবেৰিবাং — বেবেৰিবাং অসমৰ এবিধ সুন্দৰ চৰাই।
- গান — চৰাইৰ গান শুনি মই আনন্দিত হ’লোঁ।
- প্ৰকৃতি — প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্যই আমাৰ মন মুগ্ধ কৰে।
- মধুৰ — বেবেৰিবাঙৰ মাত অতি মধুৰ।
- বন্ধু — ৰাজু মোৰ ভাল বন্ধু।
প্ৰশ্ন ৮। ‘বেবেৰিবাং’ কবিতাটোৰ মূলভাৱ চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ ‘বেবেৰিবাং’ কবিতাটোৰ মূলভাৱ হ’ল প্ৰকৃতিৰ সৰু চৰাই বেবেৰিবাঙৰ প্ৰতি কবিৰ মৰম আৰু ভালপোৱা। কবিয়ে এই কবিতাত বেবেৰিবাং চৰাইটোৰ মধুৰ মাত, সেউজীয়া ৰূপ আৰু চঞ্চল স্বভাৱৰ এক জীৱন্ত ছবি অংকন কৰিছে। চৰাইটোৱে গছৰ ডালত বহি গায় যিটো গান শুনিলে কবিৰ মন আনন্দত উৎফুল্লিত হয়। কবিয়ে চৰাইটোৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিব বিচাৰে আৰু তাৰ গান শুনি দিনটো কটাব বিচাৰে। কবিতাটোৱে শিশুৰ মনত প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি ভালপোৱা, চৰাই-চিৰিকতিৰ প্ৰতি দয়া আৰু পৰিৱেশ ৰক্ষাৰ ভাব জগাই তোলে। সমগ্ৰ কবিতাটোৱে এক সৰল আৰু কোমল ভাষাত প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য আৰু জীৱনৰ আনন্দৰ কথা প্ৰকাশ কৰে।
প্ৰশ্ন ৯। তোমাৰ চিনাকি দুটামান চৰাইৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ মোৰ চিনাকি কেইটামান চৰাইৰ নাম হ’ল — কুলি, মেনাকুৰি, ঘৰচিৰিকা, কাউৰী, পাৰ, ময়না, টিয়া, ফেঁচা, বুলবুলি, শালিকা, ডাঁহিকতৰা, বেবেৰিবাং আদি।
প্ৰশ্ন ১০। বেবেৰিবাং চৰাইটোৰ এটা চমু পৰিচয় লিখা।
উত্তৰঃ বেবেৰিবাং অসমত পোৱা এবিধ সৰু আৰু সুন্দৰ চৰাই। ইয়াৰ গা সেউজীয়া বা ৰঙচুৱা ৰঙৰ হয় আৰু ঠোঁট সৰু। ই গছৰ ডালত বহি মধুৰ সুৰেৰে গান গায়। ই অতি চঞ্চল প্ৰকৃতিৰ চৰাই আৰু এটা ডালৰ পৰা আন এটা ডাললৈ ভ্ৰমণ কৰি ফুৰে। ইয়াৰ মধুৰ মাতে চৌপাশৰ পৰিৱেশ আনন্দময় কৰি তোলে আৰু শুনোতাসকলৰ মন মোহিত কৰে।
প্ৰশ্ন ১১। চৰাইসকলক আমি কেনেকৈ ৰক্ষা কৰিব পাৰোঁ?
উত্তৰঃ চৰাইসকলক আমি বিভিন্ন উপায়ে ৰক্ষা কৰিব পাৰোঁ —
- চৰাইক চিকাৰ নকৰিম আৰু আনকো চিকাৰ কৰিবলৈ নিদিম।
- চৰাইৰ বাহ ভাঙি নিদিম, বাহৰ পৰা পোৱালি কাঢ়ি নানিম।
- গছ-গছনি ৰোপণ কৰিম যাতে চৰাইৰ থকাৰ ঠাই হয়।
- চৰাইক খাবলৈ পানী আৰু খাদ্য দিম।
- চৌপাশৰ পৰিৱেশ পৰিষ্কাৰ ৰাখিম যাতে চৰাইসকল সুস্থিৰভাৱে জীয়াই থাকিব পাৰে।
- আনকো চৰাই-চিৰিকতিক ভালপাবলৈ আৰু ৰক্ষা কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিম।
প্ৰশ্ন ১২। কবিতাটোত প্ৰকৃতিৰ যিবোৰ উপাদানৰ কথা আছে সেইবোৰ লিখা।
উত্তৰঃ ‘বেবেৰিবাং’ কবিতাটোত উল্লেখিত প্ৰকৃতিৰ উপাদানসমূহ হ’ল — চৰাই (বেবেৰিবাং), গছ, গছৰ ডাল, পত্ৰ-পল্লৱ, পৰিৱেশ আৰু চৰাইৰ মাত। কবিয়ে এই প্ৰাকৃতিক উপাদানসমূহৰ যোগেদি প্ৰকৃতিৰ অপৰূপ সৌন্দৰ্য বৰ্ণনা কৰিছে।
প্ৰশ্ন ১৩। তুমি যদি বেবেৰিবাং চৰাইটো পালা, তাৰ লগত কি কি কৰিলাহেঁতেন?
উত্তৰঃ মই যদি বেবেৰিবাং চৰাইটো পালোঁহেঁতেন, তেন্তে মই তাক বন্দী নকৰিলোহেঁতেন। মই তাৰ মধুৰ গান বহি বহি শুনিলোঁহেঁতেন আৰু তাৰ ৰূপ চাইথাকিলোঁহেঁতেন। তাৰ বাবে মই গছৰ ডালত খাদ্য আৰু পানী ৰাখিলোঁহেঁতেন যাতে সি পেট ভৰাব পাৰে। মই তাৰ ফটো লৈ সংৰক্ষণ কৰিলোঁহেঁতেন আৰু আন বন্ধুসকলকো সেই চৰাইটোৰ বিষয়ে কোৱালোঁহেঁতেন। লগতে মই চৰাইটোৰ লগত বন্ধুত্ব কৰি তাৰ স্বাধীনতাক সন্মান জনালোঁহেঁতেন।
প্ৰশ্ন ১৪। ‘বেবেৰিবাং’ কবিতাটোৰ পৰা তুমি কি শিকিলা?
উত্তৰঃ ‘বেবেৰিবাং’ কবিতাটোৰ পৰা মই শিকিলোঁ যে আমি প্ৰকৃতিৰ সকলো জীৱ-জন্তু, চৰাই-চিৰিকতিক ভালপাব লাগে আৰু তেওঁলোকৰ ৰক্ষা কৰিব লাগে। প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো সৃষ্টিয়েই অমূল্য আৰু সিহঁতেও আমাৰ লগত একেলগে এই পৃথিৱীত জীৱন কটাইছে। সৰু চৰাই বেবেৰিবাঙৰ মধুৰ মাত আৰু সৌন্দৰ্যই আমাক প্ৰকৃতিৰ সৰু সৰু সৃষ্টিৰ মাজত যে কিমান বিশাল আনন্দ লুকাই আছে সেই কথা শিকাই দিয়ে। লগতে কবিতাটোৱে আমাক জীৱনৰ সৰল আনন্দ উপভোগ কৰিবলৈ আৰু পৰিৱেশৰ লগত মিলিজুলি বাস কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰে।
প্ৰশ্ন ১৫। তলৰ বাক্যকেইটাৰ শুদ্ধ ৰূপ লিখা।
উত্তৰঃ
- (ক) বেবেৰিবাং এটি সৰু চৰাই।
- (খ) চৰাইটোৱে গছৰ ডালত বহি গান গায়।
- (গ) তাৰ মাত অতি মধুৰ।
- (ঘ) মই চৰাইটোৰ গান শুনিবলৈ ভাল পাওঁ।
অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ
প্ৰশ্ন ১। বেবেৰিবাং চৰাই কোন অঞ্চলত পোৱা যায়?
উত্তৰঃ বেবেৰিবাং চৰাই মূলতঃ অসমৰ গাঁওবোৰৰ গছ-গছনিৰ মাজত পোৱা যায়। ই বনাঞ্চল, বাৰী আৰু গছেৰে পৰিপূৰ্ণ ঠাইত বাস কৰে।
প্ৰশ্ন ২। কবিয়ে বেবেৰিবাং চৰাইটোক কিয় ভালপায়?
উত্তৰঃ কবিয়ে বেবেৰিবাং চৰাইটোক ভালপায় কাৰণ ইয়াৰ মাত অতি মধুৰ আৰু ৰূপ অতি সুন্দৰ। চৰাইটোৰ গান শুনি কবিৰ মন আনন্দত পূৰ্ণ হয় আৰু সি প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্যৰ এক জীৱন্ত প্ৰতীক হিচাপে কবিৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰে।
প্ৰশ্ন ৩। কবিতাটোত প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি কেনে ভাব প্ৰকাশ পাইছে?
উত্তৰঃ কবিতাটোত প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি গভীৰ ভালপোৱা, মৰম আৰু সন্মানৰ ভাৱ প্ৰকাশ পাইছে। কবিয়ে প্ৰকৃতিৰ এক সৰু সৃষ্টিৰ যোগেদি বিশ্ব প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্যৰ বৰ্ণনা দিছে। চৰাই, গছ, পত্ৰ-পল্লৱ আদিৰ মাজেৰে কবিয়ে শিশুসকলক প্ৰকৃতিৰ লগত মিলিজুলি বাস কৰিবলৈ আৰু তাৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছে।
প্ৰশ্ন ৪। চৰাই হোৱা আমাৰ পৰিৱেশৰ বাবে কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ?
উত্তৰঃ চৰাইসকল আমাৰ পৰিৱেশৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। সিহঁতে কীট-পতংগ ভক্ষণ কৰি কৃষকৰ শস্য ৰক্ষা কৰে। বহুতো চৰাইয়ে গছৰ পৰাগৰেণু আৰু গুটি বিতৰণ কৰে যাৰ ফলত নতুন গছ গজে। চৰাইসকলৰ মধুৰ মাতে চৌপাশৰ পৰিৱেশ আনন্দময় কৰি তোলে আৰু প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষাত সিহঁতে অপৰিহাৰ্য ভূমিকা পালন কৰে।
প্ৰশ্ন ৫। ‘বেবেৰিবাং’ কবিতাটোৱে শিশুসকলক কি বাৰ্তা দিয়ে?
উত্তৰঃ ‘বেবেৰিবাং’ কবিতাটোৱে শিশুসকলক প্ৰকৃতিক ভালপোৱাৰ আৰু চৰাই-চিৰিকতিৰ প্ৰতি দয়াশীল হোৱাৰ বাৰ্তা দিয়ে। কবিতাটোৱে শিশুৰ মনত কল্পনাশক্তি জগাই তোলে আৰু সিহঁতক সৰু সৰু বস্তুৰ মাজত যে অপাৰ আনন্দ লুকাই আছে সেই কথা উপলব্ধি কৰাইছে। লগতে চৌপাশৰ পৰিৱেশ পৰিষ্কাৰ ৰখা আৰু চৰাইৰ স্বাধীনতাক সন্মান জনোৱাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষাও কবিতাটোৱে দিয়ে।