ৰোওঁগৈ ব’লা গছৰ পুলি — প্ৰশ্ন উত্তৰ
HSLC Guru-ত আপোনাক স্বাগতম। এই পাঠত ASSEB Class 6 Assamese (MIL) উন্মেষ প্ৰথম ভাগৰ পাঠ ৪ ৰোওঁগৈ ব’লা গছৰ পুলি নাটিকাখনৰ চৰিত্ৰসমূহ, সাৰাংশ, পাঠ্যপুথিৰ (শিক্ষা-কলাপ) প্ৰশ্নোত্তৰ, অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ, শব্দাৰ্থ আৰু নাট্যকাৰৰ পৰিচয় সহজ ভাষাত দিয়া হৈছে।
সাৰাংশ
চৰিত্ৰসমূহ: ‘ৰোওঁগৈ ব’লা গছৰ পুলি’ এখন শিশু-উপযোগী নাটিকা (একাংক নাটিকা)। ইয়াৰ মুখ্য ভাৱৰীয়াসকল হ’ল ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী মনন, সুমনা আৰু বিতুপন। ইয়াৰোপৰি চায়েৰা, মনাইশ্ৰী, বধুৱা, ৰূপক, আকাশী, আকাশ ভাইটী, মানুকণ আদি ল’ৰা-ছোৱালী আৰু আৰম্ভণিতে আভাস দিয়া ঘোষক আছে। নাটিকাখনত মালতী পেহী, ৰঘু খুৰা, মাণিক বৰদেউতা, পৰন খুৰা, জগত খুৰা আদি ডাঙৰীয়াৰ কথাও উল্লেখ আছে।
সাৰাংশ: নাটিকাখন বন মহোৎসৱ সপ্তাহৰ পটভূমিত ৰচিত। প্ৰথম দৃশ্যত মননে পঢ়া কোঠাত গুণগুণকৈ গীত গাই এখন ছবি আঁকি থাকোঁতে সুমনা আৰু বিতুপন সোমাই আহে। ছবিখনত মননে গছজোপাক মানুহৰ মুখৰ নিচিনাকৈ আঁকিছে—ওপৰত উৰি অহা চৰাই আৰু তলৰ ছাঁত বহি থকা মানুহ। গছে যে ফুল, ফল আৰু শীতল ছাঁ দিয়ে, বতাহ শুদ্ধ কৰে—এই ভাবটোৱেই তেওঁ প্ৰদৰ্শনীৰ বাবে ফুটাই তুলিব বিচাৰিছে। সুমনাই আকাশীৰ আঁকা কাটি পেলোৱা গছৰ মূঢ়াৰ কথা কয়, য’ত ৰঙা ৰঙে গছৰ বেদনা আৰু কষ্ট সূচাইছে। বিতুপনে বৈজ্ঞানিক জগদীশচন্দ্ৰ বসুৱে প্ৰমাণ কৰা ‘গছৰো প্ৰাণ আছে’ বুলি কথাষাৰ মনত পেলাই দিয়ে।
তিনিও লগ লাগি ঠিক কৰে যে বন মহোৎসৱত সকলোৱে হাতে হাতে কোৰ, খন্তি, হাতোৱা লৈ আহি খেলপথাৰৰ চাৰিওকাষে আমলখি, শিলিখা, তেঁতেলী, বগৰী, কাঞ্চনফুল আদিৰ পুলি ৰুব; গৰু-ছাগলীৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ জেৱকা দি বেৰি দিব। দ্বিতীয় দৃশ্যত ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে হাতত গছৰ পুলি লৈ গোট খায়; মালতী পেহীয়ে পঠোৱা বিলাতী মধুৰিৰ পুলি, ৰঘু খুৰাই সাৰ-দৱবেৰে বান্ধি দিয়া পুলি আদি আহে আৰু ডাঙৰীয়াই সহায় কৰে। শেষত সকলোৱে শাৰী পাতি, ‘যাওঁ ওলাই সকলোটি / ৰোৱঁগৈ ব’লা গছপুলি’ গীত গাই গছৰ পুলি ৰুবলৈ ওলাই যায়। নাটিকাখনৰ মূল বাৰ্তা—গছ ৰোৱা, গছৰ যত্ন লোৱা আৰু পৰিৱেশ ৰক্ষা কৰা আমাৰ সকলোৰে দায়িত্ব।
Summary: This ASSEB Class 6 Assamese one-act play by Keshada Mahanta is set during Van Mahotsav (tree-planting week). Three schoolchildren—Manan, Sumana and Bitupon—realise through a painting and their talk that trees are living beings that give flowers, fruit, shade and clean air, and that cutting them causes pain and harm. Along with other children and village elders, they collect saplings and tools and, singing a song, set out to plant and protect young trees—teaching that caring for trees and the environment is everyone’s duty.
পাঠ্যপুথিৰ প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ
পাঠভিত্তিক
১। তলত দিয়া প্ৰশ্নসমূহৰ শুদ্ধ উত্তৰটো বাছি উলিয়াই সঠিক বৃত্তটো পূৰ কৰা—
(ক) নাটিকাখনৰ প্ৰথম দৃশ্যত গুণগুণকৈ গীত গাই কোনে ছবি আঁকি আছিল?
(ক) সুমনাই (খ) বিতুপনে (গ) মননে (ঘ) আকাশীয়ে
উত্তৰঃ (গ) মননে।
(খ) সুমনাই সকলোকে হাতে হাতে কোৰ, খন্তি, হাতোৱা লৈ আহিবলৈ কিয় কৈছিল?
(ক) গছৰ পুলিত পানী দিবৰ বাবে (খ) শুকান গোবৰ গুড়ি কৰিবৰ বাবে (গ) গছৰ পুলি ৰুবৰ বাবে (ঘ) গছৰ পুলিবোৰ জেৱকাৰে বেৰিবৰ বাবে
উত্তৰঃ (গ) গছৰ পুলি ৰুবৰ বাবে।
২। তুমি ওপৰৰ দ্বিতীয় প্ৰশ্নৰ উত্তৰটো কিয় শুদ্ধ বুলি বাছি ল’লা? সহপাঠীৰ লগত আলোচনা কৰি কোৱা।
উত্তৰঃ কোৰ, খন্তি আৰু হাতোৱা হ’ল মাটি খন্দা, গাঁত কৰা আৰু মাটি ঢিলা কৰা সঁজুলি। এইবোৰ সঁজুলিৰে গাঁত খান্দি গছৰ পুলি ৰোপণ কৰিব পাৰি। নাটিকাখনত সকলোৱে বন মহোৎসৱত গছৰ পুলি ৰোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে, সেয়ে সুমনাই এই সঁজুলিবোৰ আনিবলৈ কৈছিল। গতিকে “গছৰ পুলি ৰুবৰ বাবে” উত্তৰটোৱেই শুদ্ধ।
৩। তলত দিয়া শব্দবোৰৰ অৰ্থ অভিধান চাই লিখা।
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| ফেৰেঙনি | গছৰ ডাল-পাত বিয়পি থকা ওপৰৰ অংশ; ডাল-ফেৰেঙনি |
| প্ৰদৰ্শনী | দেখুৱাবৰ বাবে কৰা আয়োজন |
| জোগোহা | ঘন হৈ জপ লাগি থকা; জোপোহা |
| বন মহোৎসৱ | গছ ৰোৱা আৰু বন সংৰক্ষণৰ সজাগতা উৎসৱ |
| শীতল | ঠাণ্ডা; জুৰ লগা |
| খন্তি | মাটি খন্দা সৰু সঁজুলি |
৪। পাঠটোৰ দ্বিতীয় দৃশ্যত কাহিনীটোৰ কোনটো অংশ প্ৰকাশ পাইছে আলোচনা কৰি তলত দিয়া বাকচত লিখা।
উত্তৰঃ দ্বিতীয় দৃশ্যত গছৰ পুলি ৰোৱাৰ প্ৰকৃত প্ৰস্তুতি আৰু সকলোৱে কামত লাগি যোৱাৰ অংশটো প্ৰকাশ পাইছে। চায়েৰা, মনাইশ্ৰী, বধুৱা আদিয়ে হাতত বাকচ-বেগত গছৰ পুলি লৈ আহে; মালতী পেহীয়ে পঠোৱা বিলাতী মধুৰিৰ পুলি, ৰঘু খুৰাই সাৰ-দৱবেৰে বান্ধি দিয়া পুলি আদি লৈ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ গোট খায়। মাণিক বৰদেউতা, পৰন খুৰা আদি ডাঙৰীয়াই সহায়ৰ হাত আগবঢ়ায়। শেষত সকলোৱে শাৰী পাতি, গীত গাই গছৰ পুলি ৰুবলৈ খেলপথাৰলৈ ওলাই যায়।
৫। তলত দিয়া প্ৰশ্নকেইটাৰ উত্তৰ কোৱা আৰু লিখা।
(ক) মননে ছবিখন কিয় আঁকিছিল?
উত্তৰঃ বন মহোৎসৱ সপ্তাহত হ’বলগীয়া প্ৰদৰ্শনীত দিবৰ বাবে মননে ছবিখন আঁকিছিল।
(খ) গছে আমাক কি কি দিয়ে বুলি মননে কৈছে?
উত্তৰঃ গছে আমাক ফুল দিয়ে, ফল দিয়ে আৰু শীতল ছাঁ দিয়ে বুলি মননে কৈছে।
(গ) আকাশীয়ে গছৰ মূঢ়াটোৰ গা-গছ আৰু আঠাৰ টোপালত দিয়া ৰঙা ৰংটোৱে কি সূচাইছে?
উত্তৰঃ আকাশীয়ে দিয়া ৰঙা ৰঙে কাটি পেলোৱা গছজোপাৰ বেদনা আৰু কষ্ট সূচাইছে। গছৰ মূঢ়াটোৰ কটা ঠাই ৰঙা কৰি, চকু-মুখ আঁকি গছক জীৱন্ত সত্তা হিচাপে দেখুৱাইছে—যেন গছজোপাৰ বুকু ফাটি তেজ বৈ আহিছে।
(ঘ) বন মহোৎসৱ সপ্তাহৰ সামৰণী সভাখন ক’ত অনুষ্ঠিত হ’ব?
উত্তৰঃ বন মহোৎসৱ সপ্তাহৰ সামৰণী সভাখন শনিবাৰে জিলা পৃথিৱীতলত অনুষ্ঠিত হ’ব।
(ঙ) পৰন খুৰাই মননহঁতক কি খুৱাব বুলি কৈছিল?
উত্তৰঃ কাম কৰি যোৱাৰ পাছত পৰন খুৰাই মননহঁতক বুট-নাৰিকল খুৱাব বুলি কৈছিল।
(চ) “যাওঁ আহা সকলোটি”—শীৰ্ষক গানটো কোনে গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল?
উত্তৰঃ গানটো বিতুপনে লগাই দিছিল আৰু তেওঁৰ লগতে সকলোৱে গাই গাই ওলাই গৈছিল।
৬। তলত দিয়া প্ৰশ্নকেইটাৰ উত্তৰ আলোচনা কৰি কোৱা আৰু লিখা।
(ক) মননে ছবিখনৰ জৰিয়তে কি ভাব ফুটাই তুলিব বিচাৰিছে?
উত্তৰঃ মননে ছবিখনৰ জৰিয়তে গছ যে মানুহৰ আপোন, মৰমিয়াল সত্তা—এই ভাবটো ফুটাই তুলিব বিচাৰিছে। গছে মানুহক ফুল, ফল, শীতল ছাঁ দিয়ে আৰু বতাহ শুদ্ধ কৰে। সেয়ে তেওঁ গছজোপাক মানুহৰ মুখৰ নিচিনাকৈ আঁকি, ওপৰত উৰি অহা চৰাই আৰু তলৰ ছাঁত বহি থকা মানুহ দেখুৱাই গছৰ উপকাৰিতা প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰিছে।
(খ) সুমনাই গছৰ পুলিবোৰ ৰোৱাৰ পাছত সেইবোৰৰ কি হ’ব বুলি শংকা কৰিছে? তাইৰ এই শংকা কোনে, কেনেদৰে দূৰ হ’ব বুলি কৈছে?
উত্তৰঃ সুমনাই শংকা কৰিছে যে ৰোৱা গছৰ পুলিবোৰ গৰু-ছাগলীয়ে খাই পেলাব পাৰে। বিতুপনে কৈছে যে ক্লাবৰ নবীনদা, দীপদা, বাবুল দাদাহঁতে জেৱকা দি বেৰি দিব; তেওঁলোকক গৈ ক’লেই হ’ব। এইদৰে বিতুপনে (ক্লাবৰ ডাঙৰ ল’ৰাহঁতৰ সহায়ত) তাইৰ শংকা দূৰ কৰে।
(গ) মননহঁতে গছৰ পুলি ৰোৱাৰ পৰিকল্পনা কেনেদৰে কৰিছিল?
উত্তৰঃ মননহঁতে ঠিক কৰিছিল যে আবেলি তিনিমান বজাত সৌ সেন্দুৰী আমজোপাৰ তলত সকলোৱে গোট খাব। গছতলে গছতলে বিচাৰি আমলখি, শিলিখা, তেঁতেলী, বগৰী, কাঞ্চনফুল আদিৰ পুলি গোটাব; কোৰ, খন্তি, হাতোৱা, মগ, বাল্তি লৈ আহিব; শুকান গোবৰ সাৰ আনিব আৰু খেলপথাৰৰ চাৰিওকাষে পুলি ৰুই পানী দিব। গৰু-ছাগলীৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ জেৱকা দি বেৰি দিব বুলিও ভাবিছিল।
৭। কোনে, কাক আৰু কি প্ৰসংগত কৈছিল লিখা।
(ক) “আমাৰ মানুকণহঁতে, মানে ‘ক’ শ্ৰেণীৰ ল’ৰা-ছোৱালীবিলাকে নাচি নাচি গান এটা গাবলৈ নহয়।”
উত্তৰঃ এই কথাষাৰ বিতুপনে সুমনা আৰু মননক কৈছিল। বন মহোৎসৱৰ সামৰণী সভাত কোনে কি কৰিব সেই কথা আলোচনা কৰোঁতে বিতুপনে ‘ক’ শ্ৰেণীৰ সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ নাচ-গানৰ কথা এইদৰে কৈছিল।
(খ) “তোমালোকৰ ঘৰত যে শুকান গোবৰ গুড়ি কৰি থোৱা আছে, তাৰে এমোনা লৈ আহিবা।”
উত্তৰঃ এই কথাষাৰ মননে বিতুপনক কৈছিল। গছৰ পুলি ৰোবলৈ মাটি, সঁজুলি আৰু সাৰৰ আয়োজন কৰাৰ কথা পাতোঁতে মননে শুকান গোবৰ সাৰ হিচাপে আনিবলৈ এইদৰে কৈছিল।
৮। ‘ক’ অংশৰ লগত ‘খ’ অংশ মিলোৱা।
| ‘ক’ অংশ | ‘খ’ অংশ |
|---|---|
| মালতী পেহীয়ে | বিলাতী মধুৰিৰ পুলি কেইটামান দি পঠাইছে। |
| জোগোহা হৈ থকা পাতখিনি | চুলিৰ নিচিনা লাগিছে। |
| ঘোষকে ক’ব | মাননীয় ৰাইজ, আজিলেপৰা বন মহোৎসৱ হৈছে। |
| মাণিক বৰদেউতাই কথাটো শুনি | খুব ভাল পাইছে। |
| জগত খুৰাৰ খুবীয়ে | পকা কল এথোকা পঠাই দিব। |
৯। নাটিকাখনত পোৱা ভাৱৰীয়াসকলৰ নামসমূহ বাছি উলিয়াই এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰা।
উত্তৰঃ নাটিকাখনত পোৱা ভাৱৰীয়াসকল হ’ল—ঘোষক, মনন, সুমনা, বিতুপন, চায়েৰা, মনাইশ্ৰী, বধুৱা, ৰূপক, আকাশী, আকাশ ভাইটী আৰু মানুকণ।
ভাৱা-অধ্যয়ন
১০। ‘ক’ অংশৰ শব্দবোৰৰ লগত ‘খ’ অংশত থকা নিৰ্দিষ্টবাচক প্ৰত্যয়বোৰ লগ লগাই শব্দ লিখা।
| ‘ক’ অংশ | ‘খ’ অংশ (প্ৰত্যয়) | নতুন শব্দ |
|---|---|---|
| ছবি | -খন | ছবিখন |
| আঁহত | -জোপা | আঁহতজোপা |
| পৃথিৱী | -টো | পৃথিৱীটো |
| ছোৱালী | -জনী | ছোৱালীজনী |
| কাঠ | -চটা | কাঠচটা |
১১। তলত দিয়া শব্দবোৰ পঢ়া আৰু কোনটো কি পদ চিনাক্ত কৰি তালিকাখন পূৰ কৰা।
| বিশেষ্য | বিশেষণ | সৰ্বনাম | অব্যয় | ক্ৰিয়া |
|---|---|---|---|---|
| মনন, চকু, চুবুৰি, জেৱৰা | ধুনীয়া, ভাল | তাই, মই, সিহঁত, আমি | আৰু, যদি | দিওঁ, আহা |
জ্ঞান সম্প্ৰসাৰণ
১২। বাক্য ৰচনা কৰা।
উত্তৰঃ প্ৰদৰ্শনী: বিদ্যালয়ত বন মহোৎসৱ উপলক্ষে এখন চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হ’ল। খেলপথাৰ: আমি খেলপথাৰৰ চাৰিওকাষে গছৰ পুলি ৰুইছিলোঁ। ধৰণী: গছ-গছনিয়ে ধৰণীক সেউজীয়া কৰি তোলে। পৃথিৱীতল: সামৰণী সভাখন জিলা পৃথিৱীতলত অনুষ্ঠিত হ’ব। গছপুলি: গছপুলি ৰুই তাৰ যত্ন লোৱা আমাৰ সকলোৰে কৰ্তব্য।
১৩। পাঠটোৰপৰা যুৰীয়া শব্দবোৰ বিচাৰি লিখা।
উত্তৰঃ পাঠটোত পোৱা কেইটামান যুৰীয়া শব্দ হ’ল—চকু-মুখ, ফুল-ফল, গছ-গছনি, জীৱ-জন্তু, ল’ৰা-ছোৱালী, হাতে-হাতে, হাঁহি-মাটি, সুস্থ-শান্তি, বুট-নাৰিকল, সাৰ-দৱব।
১৪। “ৰোওঁগৈ ব’লা গছৰ পুলি” শীৰ্ষক নাটিকাখনি শ্ৰেণীৰ সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰী লগ হৈ অভিনয় কৰা।
উত্তৰঃ এইটো অভিনয়মূলক কাৰ্য। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে নিজৰ মাজত ভাৱৰীয়াৰ ভাগ ভাগ কৰি লৈ সংলাপ অনুশীলন কৰিব, গছৰ পুলি, কোৰ, খন্তি আদি প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী সাজু কৰিব আৰু শিক্ষকৰ সহায়ত শ্ৰেণীত বা বিদ্যালয়ৰ সভাত নাটিকাখন অভিনয় কৰিব।
১৫। নাটিকাখনত মানুকণে গোৱা গীতটিত বেঙেনাৰ সলনি বাদাম আৰু আলু শব্দ দুটা বহুৱাই গীতটি গোৱা।
উত্তৰঃ মূল গীতটো—“বা-আ, বা-আ / বুট নাৰিকল / আৰু পকাকল / কেনে মজা / বেঙেনা ভজা।” ইয়াত বেঙেনাৰ সলনি বাদাম আৰু আলু বহুৱাই এইদৰে গাব পাৰি—“বা-আ, বা-আ / বুট নাৰিকল / আৰু পকাকল / কেনে মজা / বাদাম ভজা।” আৰু “বা-আ, বা-আ / বুট নাৰিকল / আৰু পকাকল / কেনে মজা / আলু ভজা।”
১৬। নাটিকাখনত বিতুপনে তলত দিয়া ধৰণে কোৱাৰ পাছত সুমনাইহঁতে অন্য কেনেধৰণে সংলাপ ক’ব পাৰিলেহেঁতেন লিখা। (বিতুপন ঃ সচাঁকৈয়ে গছৰ প্ৰাণ আছে যেন লাগি যায়, নহয়? আমাৰ দেশৰ বিজ্ঞানী এজনে কৈছিল যে, গছৰ প্ৰাণ আছে।)
উত্তৰঃ (নমুনা সংলাপ) সুমনা ঃ তেন্তে আমি গছ কটা বন্ধ কৰিবলৈ সকলোকে বুজাব লাগিব; গছৰো আমাৰ দৰেই বিষ লাগে। মনন ঃ ঠিকেই কৈছা; আজিৰে পৰা আমি ঘৰে-ঘৰে গছৰ পুলি ৰুম আৰু সেইবোৰ ডাঙৰ নোহোৱালৈকে যত্ন ল’ম।
১৭। বন মহোৎসৱৰ সম্পৰ্কে এটা টোকা লিখা।
উত্তৰঃ বন মহোৎসৱ হৈছে গছ ৰোৱা আৰু বন-সম্পদ ৰক্ষাৰ বাবে পালন কৰা সজাগতা উৎসৱ। এই উৎসৱত বিদ্যালয়, গাঁও, চহৰ আদি ঠাইত গছৰ পুলি ৰোৱা হয় আৰু মানুহক গছৰ উপকাৰিতা বুজোৱা হয়। গছে বায়ু শুদ্ধ কৰে, শীতল ছাঁ দিয়ে, বৃষ্টিপাতত সহায় কৰে আৰু জীৱ-জন্তুৰ আশ্ৰয় হয়। সেয়ে বন মহোৎসৱত অংশ লৈ গছ ৰোৱা আৰু পুলিৰ যত্ন লোৱা অতি প্ৰয়োজনীয়।
প্ৰকল্প
১৮। মাদলৰ চেৱে চেৱে ঝুমইৰ গীতটি লগে ভাগে গাই নাচোঁ আহা।
উত্তৰঃ এইটো গীত-নৃত্যভিত্তিক শ্ৰেণীকাৰ্য। শিক্ষকৰ সহায়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে মাদলৰ তালৰ লগত মিলাই পাংলি মুণ্ডাই সংগ্ৰহ কৰা ঝুমইৰ গীতটিৰ সুৰ, তাল আৰু পদক্ষেপ মিলাই লগে-ভাগে গাই নাচিব।
১৯। তোমালোকে প্ৰত্যেকে স্থানীয়ভাৱে পোৱা এজোপা গছৰ পুলি ৰুই প্ৰতিপালন কৰা। প্ৰতিমাহে পুলিটোৰ বৃদ্ধি কৰি টোকাবহীত লিখা।
উত্তৰঃ এইটো প্ৰকল্পমূলক কাম। উদাহৰণস্বৰূপে ছাত্ৰই আম, জাম, নিম, কদম বা বকুলৰ পুলি ৰুব পাৰে। তাৰ পিছত প্ৰতিমাহে পুলিটোৰ উচ্চতা, পাতৰ সংখ্যা, নতুন ডাল ওলোৱা, পানী আৰু সাৰ দিয়া আদি কথা টোকাবহীত লিখিব লাগে।
২০। তোমাৰ বিদ্যালয় বা ঘৰত থকা গছ-গছনিবোৰৰ নাম লিখি আকৃতিগত মিল থকা একোটাকৈ পাত সংগ্ৰহ কৰি এখন বহীত আঠা লগাই বিদ্যালয়ত জমা দিবা।
উত্তৰঃ এইটো সংগ্ৰহমূলক কাৰ্য। উদাহৰণস্বৰূপে আম, কঁঠাল, বেল, নাৰিকল, নিম, বকুল, কৃষ্ণচূড়া আদি গছৰ নাম লিখি সেইবোৰৰ আকৃতিগত মিল থকা একোটাকৈ পাত সংগ্ৰহ কৰি বহীত আঠা লগাব লাগে।
অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ
১। নাটিকাখনৰ নাট্যকাৰ কোন?
উত্তৰঃ নাটিকাখনৰ নাট্যকাৰ কেশদা মহন্ত।
২। নাটিকাখন কেইটা দৃশ্যত বিভক্ত?
উত্তৰঃ নাটিকাখন দুটা দৃশ্যত বিভক্ত—প্ৰথম দৃশ্য আৰু দ্বিতীয় দৃশ্য।
৩। “গছৰো প্ৰাণ আছে” বুলি কোন বিজ্ঞানীয়ে কৈছিল বুলি বিতুপনে জনাইছে?
উত্তৰঃ বৈজ্ঞানিক জগদীশচন্দ্ৰ বসুৱে।
৪। নাটিকাখনৰ আৰম্ভণিত আভাস দিয়া বা আঁত ধৰা ব্যক্তিজনক কি বোলে?
উত্তৰঃ ঘোষক।
৫। শুদ্ধ উত্তৰ বাছা: গছে আমাক কি দিয়ে? (ক) ফুল-ফল আৰু শীতল ছাঁ (খ) কেৱল ধন (গ) একোৱে নিদিয়ে
উত্তৰঃ (ক) ফুল-ফল আৰু শীতল ছাঁ।
৬। খালী ঠাই পূৰ কৰা: গছ ৰোৱা আৰু বন সংৰক্ষণৰ সজাগতা উৎসৱক ______ বোলে।
উত্তৰঃ বন মহোৎসৱ।
৭। সত্য নে অসত্য লিখা: গছ কাটি পেলালে পৰিৱেশৰ কোনো ক্ষতি নহয়।
উত্তৰঃ অসত্য।
৮। ঝুমইৰ গীতটো কোনে সংগ্ৰহ কৰিছিল?
উত্তৰঃ ঝুমইৰ গীতটো ডিব্ৰুগড়ৰ খোৱাঙৰ পাংলি মুণ্ডাই সংগ্ৰহ কৰিছিল।
শব্দাৰ্থ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| ফেৰেঙনি | গছৰ ডাল-পাত বিয়পি থকা ওপৰৰ অংশ |
| মূঢ়া | কাটি পেলোৱা গছৰ বাকী থকা গুৰি |
| জোগোহা | ঘন হৈ জপ লাগি থকা; জোপোহা |
| জেৱকা | গছ-বাঁহেৰে সজা বেৰ |
| সামৰণী | সমাপ্তি; শেষ |
| ৰোপণ | মাটিত পুলি ৰোৱা কাৰ্য |
| প্ৰতিপালন | যত্নেৰে ডাঙৰ কৰা |
| ঘোষক | অনুষ্ঠানৰ আঁত ধৰা বা আভাস দিয়া ব্যক্তি |
| ভাৱৰীয়া | নাটকৰ অভিনেতা |
| সংগ্ৰাহক | সংগ্ৰহ কৰা ব্যক্তি |
নাট্যকাৰৰ পৰিচয় / পাঠৰ উৎস
কেশদা মহন্ত (১৯৩৯–২০১৮ খ্ৰীষ্টাব্দ) এগৰাকী গৱেষক, সমালোচক আৰু শিশু সাহিত্যিক। তেওঁ ৰচনা কৰা কেইখনমান শিশু-উপযোগী গ্ৰন্থ হ’ল—মহাভাৰতৰ সাধু দুটামান কথা, ৰঘুবংশৰ কথা, ৰামায়ণৰ সাধু দুটামান কথা, মৌ-কোঁহৰ কমী প্ৰজা, সেউজী ধৰণী ধুনীয়া আদি। তেওঁ ‘জগদ্ধাত্ৰী-হৰেমোহন দাস সাহিত্য বঁটা’, অসম সাহিত্য সভাৰ ‘বাসন্তী বৰদলৈ বঁটা’ আৰু ‘দুৰ্গাধৰ বৰকটকী বঁটা’ আদিৰে সন্মানিত হয়। ইয়াৰোপৰি ‘অসমীয়া ৰামায়ণী সাহিত্য ঃ কথাবস্তুৰ আঁতিগুৰি’ গ্ৰন্থৰ বাবে ২০১০ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ ‘সাহিত্য অকাডেমি বঁটা’ লাভ কৰে।
পাঠৰ উৎস: এই নাটিকাখন ড’ নৱ কুমাৰ চমুৱা সম্পাদিত ‘শিশুৰ মৌ-কোঁহ ঃ কেশদা মহন্তৰ শিশু সাহিত্য সমগ্ৰ’ (প্ৰথম সংস্কৰণ, জুন ২০২১, বাপুজন মহন্ত-কেশদা মহন্ত ট্ৰাষ্ট, যোৰহাট)ৰ ৪২০–৪২৩ পৃষ্ঠাৰপৰা লোৱা হৈছে। পাঠ্যপুথিৰ প্ৰয়োজন আৰু শিকন-ফলাফলৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ইয়াত সামান্য সালসলনি কৰা হৈছে।