পুথি অধ্যয়ন — প্ৰশ্ন উত্তৰ
HSLC Guru-ত আপোনাক স্বাগতম। এই পাঠত ASSEB Class 6 Assamese (MIL) উন্মেষ প্ৰথম ভাগৰ তৃতীয় পাঠ পুথি অধ্যয়ন (প্ৰবন্ধ, লেখক সত্যনাথ বৰা)ৰ সাৰাংশ, পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ, অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু শব্দাৰ্থ সহজ অসমীয়া ভাষাত দিয়া হৈছে।
সাৰাংশ
পুথি অধ্যয়ন এটা সু-অভ্যাস। এই অভ্যাসে এজন মানুহক বৌদ্ধিক আৰু মানসিক দিশত শক্তিশালী কৰি তোলে। পুথি অধ্যয়ন প্ৰবন্ধটিত লেখক সত্যনাথ বৰাই পুথি পঢ়াৰ গুৰুত্ব আৰু প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে সহজ ভাষাত আলোচনা কৰিছে। বিদ্যা উপাৰ্জনৰ এটা ঘাই উপায়েই হৈছে পুথি অধ্যয়ন; পুথি নপঢ়াকৈ কোনেও ক’তো বিদ্যা লাভ কৰিব নোৱাৰে।
লেখকে পুথিৰ বিদ্যাক থুপাই থোৱা ধনৰ লগত তুলনা কৰিছে। প্ৰত্যেক পুথি একোজন মানুহৰ থুপাই থোৱা বিদ্যাৰ ভঁৰাল। লেখকে বহুত পুৰুষাৰ্থ কৰি সেই ভঁৰাল বান্ধি থয়, আৰু পাঠকে কেৱল পুথিখন পঢ়িয়েই তেওঁৰ আৰ্জিত বিদ্যা সহজে লাভ কৰিব পাৰে। সেয়ে দূৰৈৰ পণ্ডিতসকলৰ মূল্যৱান জ্ঞান-মাণিক পুথি পঢ়ি ঘৰতে বহি হাততে পোৱা যায়।
প্ৰবন্ধটোৱে ইও শিকায় যে পুথিৰ সংগ মানুহৰ সংগৰ দৰেই প্ৰভাৱশালী। ভাল পুথি পঢ়িলে ভাল সংগত থকাৰ দৰে ভাল চিন্তা আৰু সৎ স্বভাৱ গঢ়ি উঠে, বেয়া পুথিয়ে বেয়া প্ৰভাৱ পেলায়। সেয়ে ভাল পুথি বাছনি কৰি, মনৰ একাগ্ৰতাৰে আৰু একানপতীয়াকৈ অধ্যয়ন কৰা উচিত।
Summary: This ASSEB Class 6 Assamese lesson, an essay by Satyanath Bora, explains why reading books is a valuable habit. Books store the knowledge and experience of wise people, so a reader can gain the learning of scholars from far away while sitting at home. Reading is compared to stored wealth, and students are urged to choose good books and read them with concentration, because good books shape good thoughts and character.
পাঠ্যপুথিৰ প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ
পাঠভিত্তিক
১। তলত দিয়া প্ৰশ্নসমূহৰ শুদ্ধ উত্তৰটো বাছি উলিয়াই সঠিক বৃত্তটো পূৰ কৰা—
(ক) বিদ্যা উপাৰ্জনৰ ঘাই উপায় কি?
(ক) সৎ স্বভাৱ (খ) পুথি অধ্যয়ন (গ) চঞ্চল মন (ঘ) সৎসংগ
উত্তৰঃ (খ) পুথি অধ্যয়ন।
(খ) সংসাৰত উদ্গতি কৰিবলৈ কি লাগে?
(ক) ভোটা বুদ্ধি (খ) চেলেংপেতোঁকৈ স্বভাৱ (গ) চঞ্চল মন (ঘ) মনৰ একাগ্ৰতা
উত্তৰঃ (ঘ) মনৰ একাগ্ৰতা।
২। তলত দিয়া শব্দজালখনত কিছুমান শব্দ দিয়া হৈছে। সেই শব্দবোৰৰ অৰ্থ তলত দিয়া আছে। অৰ্থ অনুযায়ী সেই শব্দবোৰ চিনাক্ত কৰি খালী বাকচত লিখা।
| অৰ্থ | শব্দ |
|---|---|
| (১) সুখ বা দুখ পোৱা কাৰ্য | ভোগ |
| (২) উন্নত অৱস্থা | উদ্গতি |
| (৩) যত্ন | পুৰুষাৰ্থ |
| (৪) সাঁচি ৰখা কাৰ্য | সঞ্চয় |
| (৫) বিদ্যুৎ | বিজুলী |
| (৬) এবিধ বহুমূলীয়া মণি বা বাখৰ | মাণিক |
| (৭) কোনো বিষয়ত আগ্ৰহেৰে লগা | একাগ্ৰতা |
| (৮) আন কোনোফালে মন নিদিয়াকৈ একান্তভাৱে লাগি থকা | একানপতীয়া |
| (৯) ক্ৰমান্বয় | অনুক্ৰম |
| (১০) প্ৰক্ৰিয়া, বিধি | প্ৰণালী |
৩। তলত দিয়া প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ কোৱা আৰু লিখা।
(ক) দূৰৈৰ মাণিক কেনেকৈ হাততে পাব পাৰি?
উত্তৰঃ পুথি অধ্যয়নৰ জৰিয়তে দূৰৈৰ মাণিক হাততে পাব পাৰি। অৰ্থাৎ দেশ-বিদেশৰ পণ্ডিতসকলৰ মূল্যৱান কথা আৰু জ্ঞান-গৰিমাৰ কথাবোৰ আমি তেওঁলোকৰ পুথি পঢ়ি, দূৰলৈ নাযাওঁতেই ঘৰতে বহি লাভ কৰিব পাৰোঁ।
(খ) পুথি এখনৰ আচল ভাব কেনেদৰে উদ্ধাৰ কৰিব পাৰি?
উত্তৰঃ মন থিৰ কৰি, একাগ্ৰতাৰে আৰু ভাবি-চিন্তি পঢ়িলেহে পুথি এখনৰ আচল ভাব উদ্ধাৰ কৰিব পাৰি। ওপৰে ওপৰে চেলেংপেতোঁকৈ পঢ়িলে আচল ভাব উদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰি।
(গ) পুথিৰ বিদ্যাক কিহৰ লগত তুলনা কৰিছে?
উত্তৰঃ পুথিৰ বিদ্যাক থুপাই থোৱা ধনৰ লগত তুলনা কৰিছে।
(ঘ) পৰলোকগামী পণ্ডিতসকলৰ বিদ্যা-বুদ্ধি কেনেদৰে লাভ কৰিব পাৰি?
উত্তৰঃ পৰলোকগামী পণ্ডিতসকলে ৰচি থৈ যোৱা পুথি পঢ়ি তেওঁলোকৰ বিদ্যা-বুদ্ধি লাভ কৰিব পাৰি। তেওঁলোক নাথাকিলেও তেওঁলোকৰ চিন্তা, জ্ঞান আৰু অভিজ্ঞতা পুথিৰ মাজত সাঁচি থাকে।
৪। আৰ্হিটোত দেখুৱাৰ দৰে তলৰ বাক্যকেইশাৰীৰ ভাব বহলাই লিখা।
আৰ্হি: ‘পঢ়নৰপৰা দূৰৈৰ মাণিক হাততে পোৱা যায়।’ — মাণিক হৈছে সোণ, ৰূপ, হীৰাৰ দৰে এবিধ বহুমূলীয়া বস্তু, যিটো আমি সততে লাভ কৰিব নোৱাৰোঁ। ইয়াত মাণিক বুলি দেশ-বিদেশৰ পণ্ডিতসকলৰ মূল্যৱান জ্ঞানক বুজোৱা হৈছে। পুথি পঢ়াৰ অভ্যাস গঢ়ি তুলিলে দূৰলৈ যোৱাৰ প্ৰয়োজন নাথাকে, খৰচ আৰু পৰিশ্ৰমো নহয়; ঘৰত বহিয়েই তেওঁলোকৰ জ্ঞান-গৰ্ভ কথাবোৰ জানিব পাৰি। সেয়ে দূৰৈৰ মাণিক সদৃশ জ্ঞান পঢ়াৰ জৰিয়তে হাততে পোৱা যায় বুলি কোৱা হৈছে।
(ক) পুথিৰ বিদ্যা থুপাই থোৱা ধনৰ নিচিনা।
উত্তৰঃ ধন থুপাই থ’লে ভৱিষ্যতে ধন আৰ্জনৰ দুখ-কষ্ট ভোগ নকৰাকৈ তাৰ ফল ভোগ কৰিব পাৰি। ঠিক তেনেদৰেই লেখকে পুথিত নিজৰ বহুদিনীয়া জ্ঞান, অভিজ্ঞতা আৰু চিন্তা থুপাই থয়। পাঠকে সেই পুথি পঢ়িলে বিদ্যা আৰ্জনৰ দুখ-কষ্ট ভোগ নকৰাকৈ লেখকৰ আৰ্জিত বিদ্যা সহজে লাভ কৰে। সেই কাৰণে পুথিৰ বিদ্যাক থুপাই থোৱা ধনৰ লগত তুলনা কৰা হৈছে।
(খ) বিদ্যা আৰ্জনৰ প্ৰণালী প্ৰায় ধন আৰ্জনৰ প্ৰণালীৰ নিচিনা।
উত্তৰঃ ধন আৰ্জন কৰিবলৈ মূলধন লাগে; মূলধন নহ’লে ধন আৰ্জিব নোৱাৰি। সেইদৰে বিদ্যা আৰ্জিবলৈও আগৰ জ্ঞানৰূপী মূলধন লাগে; মূল বিদ্যা নহ’লে নতুন বিদ্যা আৰ্জিব টান। যাৰ মূলধন বেছি সি বেছি ধন আৰ্জিব পাৰে; তেনেদৰে যাৰ মূল বিদ্যা বেছি, সি বেছি বিদ্যা আৰ্জিব পাৰে। সেয়ে বিদ্যা আৰ্জনৰ প্ৰণালী প্ৰায় ধন আৰ্জনৰ প্ৰণালীৰ নিচিনা বুলি কোৱা হৈছে।
(গ) সৎসংগৰপৰা মানুহৰ সৎ স্বভাৱ জন্মে।
উত্তৰঃ মানুহে যাৰ লগত মিলা-প্ৰীতি কৰে, তাৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰৰ প্ৰভাৱ তেওঁৰ ওপৰত পৰে। ভাল মানুহৰ সংগত থাকিলে ভাল কথা, ভাল আচৰণ আৰু সৎ চিন্তা শিকিব পাৰি; সেয়ে সৎসংগৰপৰা মানুহৰ সৎ স্বভাৱ জন্মে। ঠিক তেনেদৰেই ভাল পুথিৰ সংগত থাকিলেও মনত ভাল ভাব আৰু সৎ গুণ জন্মে।
৫। “ভাল পুথি পঢ়িলে ভাল সংগত থকা যেন আৰু বেয়া পুথি পঢ়িলে বেয়া সংগত থকা যেন ফল হয়।”— পাঠটোৰ আধাৰত কথাষাৰ বহলাই লিখা।
উত্তৰঃ পুথি এখনত লেখকৰ চিন্তা, জ্ঞান, অভিজ্ঞতা আৰু স্বভাৱৰ ছাপ থাকে; সেয়ে পুথিও এক প্ৰকাৰৰ সংগ। ভাল পুথি পঢ়িলে পাঠকে ভাল চিন্তা, সৎ আচৰণ, জ্ঞান আৰু মানৱীয় গুণৰ সৈতে পৰিচিত হয়। ই যেন ভাল মানুহৰ সংগত থকাৰ দৰে মনত শুভ প্ৰভাৱ পেলায়। আনহাতে বেয়া পুথিয়ে ভুল চিন্তা, অসৎ ভাব আৰু বেয়া ৰুচি জন্মাব পাৰে, যিটো বেয়া সংগত থকাৰ নিচিনা ক্ষতিকাৰক। সেই কাৰণে পুথি বাছনি কৰি পঢ়া অতি প্ৰয়োজনীয়।
ভাষা-অধ্যয়ন
উপদেশ, পৰিশ্ৰম, অপমান, পৰাজয় আদি শব্দত মূল শব্দৰ আগত কিছুমান শব্দাংশ যোগ হৈ আছে — যেনে উপদেশ = উপ + দেশ, পৰিশ্ৰম = পৰি + শ্ৰম, অপমান = অপ + মান, পৰাজয় = পৰা + জয়। শব্দৰ আগত বহি অৰ্থ সলনি কৰা এনে অব্যয়বোৰেই উপসৰ্গ। সংস্কৃতৰপৰা অসমীয়ালৈ অহা ২০ টা উপসৰ্গ হ’ল — প্ৰ, পৰা, অপ, সম্, নি, অৱ, অনু, নিৰ্, দুৰ্, বি, অধি, সু, উৎ, পৰি, অভি, অতি, প্ৰতি, অপি, উপ, আ। ইয়াৰ উপৰি অসমীয়া ভাষাত অ, কা, আও, বে, বদ আদি আন কিছুমান উপসৰ্গও ব্যৱহাৰ হয়।
৬। উদাহৰণৰ দৰে তলত দিয়া শব্দকেইটা ভাঙি লিখা।
- উপকূল = উপ + কূল
- বেদখল = বে + দখল
- সুনাম = সু + নাম
- বিখ্যাত = বি + খ্যাত
- আওবাট = আও + বাট
৭। তলত দিয়া শব্দবোৰেৰে একোটাকৈ বাক্য ৰচনা কৰা।
(ক) থুপাই: জ্ঞানী লোকসকলে নিজৰ অভিজ্ঞতা পুথিত থুপাই থয়।
(খ) পাৰ্গত: অনুশীলন কৰিলে যিকোনো বিষয়ত পাৰ্গত হ’ব পাৰি।
(গ) একাগ্ৰতা: একাগ্ৰতাৰে পঢ়িলে পাঠ সহজে বুজি পোৱা যায়।
(ঘ) পুৰুষাৰ্থ: পুৰুষাৰ্থ আৰু ধৈৰ্য থাকিলে জীৱনত সফলতা লাভ কৰিব পাৰি।
(ঙ) স্বভাৱ: নম্ৰ স্বভাৱৰ মানুহক সকলোৱে ভাল পায়।
জ্ঞান-সম্প্ৰসাৰণ
৮। তুমি বিদ্যালয়ৰ পুথিভঁৰালত থকা কি কি কিতাপ পঢ়িছা, তাৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰা।
উত্তৰঃ (উদাহৰণস্বৰূপে এখন তালিকা) অসমীয়া গল্পপুথি, শিশু-সাহিত্যৰ কিতাপ, বিজ্ঞান বিষয়ক কিতাপ, জীৱনীমূলক কিতাপ, অভিধান, সাধুকথাৰ কিতাপ আৰু দেশ-বিদেশৰ কাহিনীৰ কিতাপ।
৯। তুমি প্ৰস্তুত কৰা তালিকাৰপৰা তোমাৰ ভাল লগা গ্ৰন্থখনৰ বিষয়ে লিখা।
- গ্ৰন্থৰ নাম: বুঢ়ী আইৰ সাধু
- লেখক/সংকলকৰ নাম: লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
- গ্ৰন্থখন ভাল লগাৰ কাৰণ: সহজ-সৰল ভাষা, ৰসাল সাধু আৰু নৈতিক শিক্ষাৰ বাবে গ্ৰন্থখন মোৰ ভাল লাগে।
- গ্ৰন্থখনৰপৰা শিকিবলগীয়া: সততা, সাহস, বুদ্ধি আৰু ভাল আচৰণৰ শিক্ষা।
১০। প’ষ্টাৰখন পঢ়া আৰু প্ৰশ্নকেইটাৰ উত্তৰ দিয়া।
(ক) অসম গ্ৰন্থমেলাখন কেতিয়াৰপৰা আৰম্ভ হ’ব?
উত্তৰঃ অসম গ্ৰন্থমেলাখন ১৫ নৱেম্বৰৰপৰা আৰম্ভ হ’ব।
(খ) গ্ৰন্থমেলাখন ক’ত অনুষ্ঠিত হ’ব?
উত্তৰঃ গ্ৰন্থমেলাখন অসম পশু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় খেলপথাৰ, খানাপাৰা, গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হ’ব।
(গ) গ্ৰন্থমেলাখন কেইবজাৰপৰা কেইবজালৈ খোলা থাকিব?
উত্তৰঃ গ্ৰন্থমেলাখন পুৱা ১০ বজাৰপৰা নিশা ৯ বজালৈকে খোলা থাকিব।
(ঘ) গ্ৰন্থমেলাখনত কিমান শতাংশ ৰেহাই দিছে?
উত্তৰঃ গ্ৰন্থমেলাখনত সকলো গ্ৰন্থতে ১০% ৰেহাই দিছে।
(ঙ) গ্ৰন্থমেলাখনত কিমানখন বিপণীয়ে অংশ গ্ৰহণ কৰিব?
উত্তৰঃ গ্ৰন্থমেলাখনত ৰাজ্যিক, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ দুই শতাধিক গ্ৰন্থ বিপণীয়ে অংশ গ্ৰহণ কৰিব।
প্ৰকল্প
১১। পাঠ্যপুথিৰ বাহিৰে তোমালোকৰ ঘৰত আন কি কি পুথি আছে— (ক) পুথিসমূহৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰা। (খ) সেই পুথিবোৰ তুমি বা ঘৰৰ আন সদস্যই কেনেদৰে সংগ্ৰহ কৰিছা লিখা। (গ) তোমালোকে আনৰপৰা বা পুথিভঁৰালৰপৰা আনি পঢ়া কিতাপৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ (এইটো এক প্ৰকল্পমূলক কাম; ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নিজৰ ঘৰৰ আধাৰত সম্পূৰ্ণ কৰিব।) উদাহৰণস্বৰূপে — (ক) ঘৰত থকা পুথি: অসমীয়া অভিধান, ভগৱদ্গীতা, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সাধুকথাৰ কিতাপ, শিশু আলোচনী আৰু বিজ্ঞানৰ কিতাপ। (খ) এই পুথিবোৰ বজাৰৰপৰা কিনি, গ্ৰন্থমেলাৰপৰা সংগ্ৰহ কৰি আৰু আত্মীয়ৰপৰা উপহাৰ পাই সংগ্ৰহ কৰা হৈছে। (গ) বিদ্যালয়ৰ পুথিভঁৰালৰপৰা আনি পঢ়া কিতাপ: বুঢ়ী আইৰ সাধু আৰু বিজ্ঞানৰ গল্পপুথি।
১২। আগৰ ১০ নম্বৰত থকা প’ষ্টাৰখনৰ আৰ্হিত আন এটা বিষয় লৈ এখন প’ষ্টাৰ প্ৰস্তুত কৰা।
উত্তৰঃ (এইটো নিজে কৰিবলগীয়া কাম।) গ্ৰন্থমেলাৰ প’ষ্টাৰৰ আৰ্হিত যিকোনো এটা বিষয় — যেনে ‘বিদ্যালয়ৰ বাৰ্ষিক ক্ৰীড়া সমাৰোহ’ বা ‘পুথি পঢ়া অভিযান’ — লৈ অনুষ্ঠানৰ নাম, তাৰিখ, স্থান, সময় আৰু মূল আকৰ্ষণ স্পষ্টকৈ লিখি ৰং-বিৰঙী ছবিৰে এখন প’ষ্টাৰ সজোৱা।
অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ
বাছনিধৰ্মী প্ৰশ্ন (MCQ)
১। পুথিৰ বিদ্যাক কিহৰ লগত তুলনা কৰা হৈছে?
(ক) থুপাই থোৱা ধন (খ) বহি থকা পানী (গ) উৰি যোৱা চৰাই (ঘ) সাধাৰণ পাথৰ
উত্তৰঃ (ক) থুপাই থোৱা ধন।
২। পুথি এখনৰ আচল ভাব বুজিবলৈ কি প্ৰয়োজন?
(ক) অমনোযোগ (খ) চঞ্চলতা (গ) একাগ্ৰতা (ঘ) এলাহ
উত্তৰঃ (গ) একাগ্ৰতা।
৩। ‘মাণিক’ শব্দটোৰ অৰ্থ কি?
(ক) সাধাৰণ পাথৰ (খ) এবিধ বহুমূলীয়া মণি (গ) ধান (ঘ) কাগজ
উত্তৰঃ (খ) এবিধ বহুমূলীয়া মণি।
খালী ঠাই পূৰ কৰা
- বিদ্যা উপাৰ্জনৰ ঘাই উপায় হ’ল পুথি অধ্যয়ন।
- পুথিৰ বিদ্যাক থুপাই থোৱা ধনৰ লগত তুলনা কৰা হৈছে।
- সংসাৰত উদ্গতি কৰিবলৈ মনৰ একাগ্ৰতা লাগে।
- শব্দৰ আগত বহি অৰ্থ সলনি কৰা অব্যয়বোৰেই উপসৰ্গ।
শুদ্ধ নে অশুদ্ধ লিখা
- পুথি অধ্যয়নে জ্ঞান বৃদ্ধি কৰে। — শুদ্ধ
- বেয়া পুথি পঢ়িলে সদায় ভাল প্ৰভাৱ পৰে। — অশুদ্ধ
- পুথি এখনৰ আচল ভাব বুজিবলৈ মনোযোগ লাগে। — শুদ্ধ
- পৰলোকগামী পণ্ডিতসকলৰ জ্ঞান পুথিৰ জৰিয়তে লাভ কৰিব নোৱাৰি। — অশুদ্ধ
চমু প্ৰশ্নোত্তৰ
১। ‘পুথি অধ্যয়ন’ পাঠটোৰ মূল শিক্ষা কি?
উত্তৰঃ ভাল পুথি বাছনি কৰি মনোযোগেৰে পঢ়িলে মানুহৰ জ্ঞান, চিন্তা আৰু স্বভাৱ উন্নত হয় — এইটোৱেই পাঠটোৰ মূল শিক্ষা।
২। পুথিক কিয় জ্ঞানৰ ভঁৰাল বুলি ক’ব পাৰি?
উত্তৰঃ পুথিত জ্ঞানী লোকৰ থুপাই থোৱা বিদ্যা, চিন্তা আৰু অভিজ্ঞতা সাঁচি থাকে; সেই কাৰণে পুথিক জ্ঞানৰ ভঁৰাল বুলি ক’ব পাৰি।
৩। পুথি বাছনি কৰি পঢ়া কিয় প্ৰয়োজন?
উত্তৰঃ ভাল পুথিয়ে ভাল ভাব আৰু সৎ গুণ গঢ়ে, কিন্তু বেয়া পুথিয়ে মনত বেয়া প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। সেই কাৰণে পুথি বাছনি কৰি পঢ়া প্ৰয়োজন।
শব্দাৰ্থ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| অধ্যয়ন | মনোযোগেৰে পঢ়া বা জ্ঞান আহৰণ কৰা |
| উদ্গতি | উন্নতি, উন্নত অৱস্থা |
| থুপাই | গোটাই বা সাঁচি (ৰখা) |
| ভঁৰাল | সাঁচি থোৱা ঠাই, ভঁৰাল-ঘৰ |
| পুৰুষাৰ্থ | যত্ন, পৰিশ্ৰম |
| সঞ্চয় | সাঁচি ৰখা কাৰ্য |
| মাণিক | এবিধ বহুমূলীয়া মণি |
| একাগ্ৰতা | মনৰ স্থিৰতা আৰু মনোযোগ |
| একানপতীয়া | আন ফালে মন নিদিয়াকৈ এটা কামত লাগি থকা |
| অনুক্ৰম | ক্ৰমান্বয়, ধাৰাবাহিকতা |
| প্ৰণালী | পদ্ধতি, বিধি |
| উপসৰ্গ | শব্দৰ আগত বহি অৰ্থ সলনি কৰা অব্যয় |
লেখকৰ পৰিচয়
সত্যনাথ বৰা (১৮৬০–১৯২৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত ব্যাকৰণবিদ আৰু প্ৰবন্ধকাৰ হিচাপে পৰিচিত। তেওঁৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য প্ৰবন্ধ সংকলন হ’ল — সাৰথি, চিন্তাকলি, সাহিত্য বিচাৰ আদি। তেওঁ গীতাৱলী আৰু কামৰূপীয়া লোকগীত নামৰ দুখন গীতৰ পুথিও প্ৰকাশ কৰিছিল। ‘বহল ব্যাকৰণ’ৰ প্ৰণেতা হিচাপে সত্যনাথ বৰাৰ নাম অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ইতিহাসত সদায় জিলিকি থাকিব।
পাঠৰ উৎস: সত্যনাথ বৰাৰ ‘সাৰথি’, তৃতীয় সংস্কৰণ, ২০১১, বনলতা, ডিব্ৰুগড়-১, পৃষ্ঠা নং ৬৮।