ASSEB (অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ)ৰ ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ’ৰ দ্বিতীয় পাঠ ‘বুধিয়ক বীৰবল’ৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ ইয়াত প্ৰদান কৰা হৈছে। এই গদ্য ৰচনাটি সম্ৰাট আকবৰৰ বিচক্ষণ মন্ত্ৰী বীৰবলৰ উপস্থিত বুদ্ধিৰ এক জনপ্ৰিয় কাহিনী। কাহিনীটোৱে চিকাৰ কৰাৰ অপকাৰ আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদ ৰক্ষাৰ গুৰুত্বৰ বাৰ্তা শিকায়।
সাৰাংশ (Summary)
সাৰাংশ: ‘বুধিয়ক বীৰবল’ পাঠটিত মোগল সম্ৰাট আকবৰ আৰু তেওঁৰ বিচক্ষণ মন্ত্ৰী বীৰবলৰ এটি জনপ্ৰিয় কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। সম্ৰাট আকবৰে অৰণ্যত চিকাৰ কৰি বহুত ভাল পাইছিল। এদিন তেওঁ বীৰবলৰ সৈতে এটা অৰণ্যলৈ চিকাৰ কৰিবলৈ গৈ এজোপা গছৰ তলত বিশ্ৰাম লৈ থাকোঁতে দুটা ফেঁচাই কুৰুলিয়াই থকা শুনিলে। বীৰবলে পশু-পক্ষীৰ ভাষা বুজি পায় বুলি জনা আকবৰে বীৰবলক সুধিলে — ফেঁচা দুটাই কি কথা পাতিছে?
বীৰবলে উপস্থিত বুদ্ধিৰে এটি কাহিনী ৰচি কলে যে ফেঁচা দুটা দুখন অৰণ্যৰ ৰজা আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানৰ বিয়াৰ কথা আলোচনা কৰি আছে। ছোৱালীটোৰ পিতৃয়ে যৌতুকৰ ৰূপত পশু-পক্ষীশূন্য চল্লিশখন অৰণ্য বিচাৰিলে। ল’ৰাটোৰ পিতৃয়ে কলে — এই মুহূৰ্তত মাত্ৰ পঁচিশখন তেনে অৰণ্য আছে, কিন্তু আৰু দুমাহৰ ভিতৰত পঞ্চাশখনতকৈও অধিক পশু-পক্ষীশূন্য অৰণ্য পোৱা যাব, কিয়নো সম্ৰাট আকবৰে চিকাৰ কৰি কৰি অৰণ্যবোৰ পশু-পক্ষীশূন্য কৰি তুলিছে। এই কথা শুনি আকবৰৰ চকু খুলি গ’ল আৰু তেওঁ চিকাৰ কৰাৰ ইচ্ছা সদায়ৰ বাবে ত্যাগ কৰিলে। প্ৰকৃততে বীৰবলে পশু-পক্ষীৰ মাত বুজি পোৱা নাছিল — তেওঁ ৰজাক চিকাৰ কৰাৰ ক্ষতিৰ পৰা সচেতন কৰাৰ বাবেহে এই কৌশল প্ৰয়োগ কৰিছিল।
Summary: “Budhiyak Birbal” (The Wise Birbal) is a popular tale from Class 6 Assamese textbook ‘Ankuran’, featuring Mughal Emperor Akbar and his clever minister Birbal. Akbar loved hunting in forests. One day, while resting under a tree during a hunting trip, he heard two owls hooting. Believing Birbal could understand the language of birds and animals, Akbar asked him what the owls were saying. Birbal cleverly fabricated a story: the two owls were kings of two forests, discussing the marriage of their children. The bride’s father demanded forty animal-less forests as dowry. The groom’s father replied that only twenty-five such empty forests were currently available, but in two months more than fifty would exist — because Emperor Akbar’s relentless hunting was emptying the forests of wildlife. Hearing this, Akbar realised the destructive impact of his hunting and gave up the practice forever. Birbal had not actually understood the owls’ speech; he used his presence of mind to teach the emperor a lesson on conservation and the value of wildlife.
শব্দাৰ্থ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| বুধিয়ক | বুদ্ধিমান, চতুৰ, প্ৰজ্ঞাৱান |
| সম্ৰাট | মহাৰাজা, ৰজাৰো ৰজা |
| অৰণ্য | হাবি, কাঠনি, জংঘল |
| চিকাৰ | পশু-পক্ষী মাৰি অহাৰ কাম, মৃগয়া |
| ফেঁচা | এক প্ৰকাৰৰ নিশাচৰ পক্ষী (owl) |
| কুৰুলিয়াই | ফেঁচাই কৰা শব্দ; চিঞৰি থকা |
| সন্তান | লৰা-ছোৱালী, পো-জী |
| যৌতুক | বিয়াত পোৱা ধন বা সম্পত্তি |
| উপস্থিত বুদ্ধি | সময়ত খটোৱা সঠিক চিন্তা; সাময়িক বিচক্ষণতা |
| উপলব্ধি | উমান পোৱা, বুজি পোৱা, বোধ কৰা |
| পঞ্চাশ | ৫০ (পঞ্চাশটা) |
| পঁচিশ | ২৫ (পঁচিশখন) |
| কৌশল | চলাকি, কৌশলপূৰ্ণ পদ্ধতি |
| সচেতন | সাৱধান, সজাগ |
| অৰণ্যশূন্য | পশু-পক্ষী নথকা অৰণ্য |
| মন্ত্ৰী | ৰজাৰ পৰামৰ্শদাতা; ৰাজসভাৰ সদস্য |
| মৃগয়া | চিকাৰ |
| প্ৰাকৃতিক সম্পদ | প্ৰকৃতিৰ পৰা পোৱা সম্পদ — গছ, পশু-পক্ষী আদি |
অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নোত্তৰ
ক। চমু উত্তৰ প্ৰশ্নোত্তৰ
১। অৰণ্যত চিকাৰ কৰি কোনে ভাল পাইছিল?
উত্তৰঃ অৰণ্যত চিকাৰ কৰি সম্ৰাট আকবৰে ভাল পাইছিল।
২। আকবৰৰ লগত চিকাৰলৈ কোন গৈছিল?
উত্তৰঃ আকবৰৰ লগত চিকাৰলৈ তেওঁৰ বিচক্ষণ মন্ত্ৰী বীৰবল গৈছিল।
৩। ফেঁচা দুটাই কুৰুলিয়াই থকা দেখি আকবৰে বীৰবলক কি সুধিছিল?
উত্তৰঃ ফেঁচা দুটাই কুৰুলিয়াই থকা দেখি আকবৰে বীৰবলক সুধিছিল — ফেঁচা দুটাই কি কথা পাতি আছে।
৪। আকবৰৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত বীৰবলে কি কৈছিল?
উত্তৰঃ আকবৰৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত বীৰবলে কৈছিল যে ফেঁচা দুটা দুখন অৰণ্যৰ ৰজা আৰু তেওঁলোক নিজ নিজ সন্তানৰ বিয়া পতাৰ কথা আলোচনা কৰি আছে।
৫। ছোৱালীটোৰ পিতৃয়ে যৌতুক হিচাপে কি বিচাৰিছিল?
উত্তৰঃ ছোৱালীটোৰ পিতৃয়ে যৌতুক হিচাপে পশু-পক্ষীশূন্য চল্লিশখন অৰণ্য বিচাৰিছিল।
৬। এই মুহূৰ্তত কিমানখন পশু-পক্ষীশূন্য অৰণ্য আছে বুলি ল’ৰাটোৰ পিতৃয়ে কৈছিল?
উত্তৰঃ এই মুহূৰ্তত পঁচিশখনমান পশু-পক্ষীশূন্য অৰণ্য আছে বুলি ল’ৰাটোৰ পিতৃয়ে কৈছিল।
৭। দুমাহৰ ভিতৰত কিমানখন পশু-পক্ষীশূন্য অৰণ্য পোৱা যাব বুলি ফেঁচাটোৱে কৈছিল?
উত্তৰঃ দুমাহৰ ভিতৰত পঞ্চাশখনতকৈও অধিক পশু-পক্ষীশূন্য অৰণ্য পোৱা যাব বুলি ফেঁচাটোৱে কৈছিল।
৮। অৰণ্যবোৰ কিয় পশু-পক্ষীশূন্য হ’ব বুলি ফেঁচাটোৱে কৈছিল?
উত্তৰঃ সম্ৰাট আকবৰে নিৰন্তৰ চিকাৰ কৰি অৰণ্যবোৰ পশু-পক্ষীশূন্য কৰি তুলিছে — সেইবাবেই দুমাহৰ ভিতৰত পঞ্চাশখনতকৈও অধিক অৰণ্য পশু-পক্ষীশূন্য হ’ব বুলি ফেঁচাটোৱে কৈছিল।
৯। বীৰবলৰ কথা শুনি আকবৰে কি উপলব্ধি কৰিলে?
উত্তৰঃ বীৰবলৰ কথা শুনি আকবৰে উপলব্ধি কৰিলে যে — যদি এনেদৰে চিকাৰ চলি থাকে, তেন্তে অৰণ্যৰ পশু-পক্ষী সকলো নিঃশেষ হৈ যাব আৰু অৰণ্যবোৰ একেবাৰে শূন্য হৈ পৰিব।
১০। শেষত আকবৰে বীৰবলক কি কৈছিল?
উত্তৰঃ শেষত আকবৰে বীৰবলক কৈছিল — “আজিৰ আমাৰ অৰণ্য ভ্ৰমণ অতি ফলপ্ৰসূ হ’ল, ভৱিষ্যতে চিকাৰ কৰাৰ মোৰ ইচ্ছা গুচি গ’ল।”
খ। দলত আলোচনা কৰি উত্তৰ লিখা
১। বীৰবলে প্ৰকৃততে পশু-পক্ষীৰ মাত বুজি পাইছিল নে?
উত্তৰঃ নাই, বীৰবলে প্ৰকৃততে পশু-পক্ষীৰ মাত বুজি পোৱা নাছিল। তেওঁ আকবৰক চিকাৰ কৰাৰ ক্ষতিকৰ পৰিণামৰ বিষয়ে সচেতন কৰাৰ বাবে নিজৰ উপস্থিত বুদ্ধিৰে এই কৌশল প্ৰয়োগ কৰিছিল।
২। উপস্থিত বুদ্ধিৰে বীৰবলে নিজ উদ্দেশ্য সাধন কৰিব পাৰিছিলনে?
উত্তৰঃ হয়, উপস্থিত বুদ্ধিৰে বীৰবলে সম্পূৰ্ণৰূপে নিজৰ উদ্দেশ্য সাধন কৰিব পাৰিছিল। তেওঁৰ চতুৰ গল্পে আকবৰক চিকাৰ কৰাৰ ক্ষতিৰ কথা বুজাই দিলে আৰু আকবৰে চিকাৰৰ অভ্যাস ত্যাগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে।
৩। এই কাহিনীৰ পৰা আমি কি শিকিব পাৰোঁ?
উত্তৰঃ এই কাহিনীৰ পৰা আমি অনেক কথা শিকিব পাৰোঁ —
- উপস্থিত বুদ্ধিৰে কঠিন সমস্যা সমাধান কৰিব পাৰি।
- প্ৰত্যক্ষ উপদেশতকৈ পৰোক্ষভাৱে কোৱা কথাৰ প্ৰভাৱ অনেক সময়ত অধিক হয়।
- চিকাৰ কৰি পশু-পক্ষীৰ সংখ্যা কমাই দিলে প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্য বিনষ্ট হয়।
- প্ৰাকৃতিক সম্পদ ৰক্ষা কৰাটো প্ৰত্যেক মানুহৰ দায়িত্ব।
- ভুল কৰিলে নিজৰ ভুল চিনি লৈ শুধৰাই লোৱাটো এজন মহান ব্যক্তিৰ লক্ষণ।
গ। বিশদ উত্তৰ প্ৰশ্নোত্তৰ
১। ‘বুধিয়ক বীৰবল’ কাহিনীটোৰ সাৰাংশ নিজৰ ভাষাত লিখা।
উত্তৰঃ ‘বুধিয়ক বীৰবল’ কাহিনীটোত মোগল সম্ৰাট আকবৰ আৰু তেওঁৰ মন্ত্ৰী বীৰবলৰ এক জনপ্ৰিয় ঘটনা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। আকবৰে চিকাৰ কৰি বহুত ভাল পাইছিল। এদিন তেওঁ বীৰবলক লগত লৈ এটা অৰণ্যলৈ গ’ল আৰু এজোপা গছৰ তলত বিশ্ৰাম লৈ থাকোঁতে দুটা ফেঁচাই কুৰুলিয়াই থকা শুনিলে।
বীৰবলে পশু-পক্ষীৰ মাত বুজি পায় বুলি ভৱা আকবৰে তেওঁক সুধিলে — ফেঁচা দুটাই কি কথা পাতি আছে। বীৰবলে উপস্থিত বুদ্ধিৰে এটি কাহিনী ৰচি কলে যে ফেঁচা দুটা দুখন অৰণ্যৰ ৰজা আৰু তেওঁলোক নিজ নিজ সন্তানৰ বিয়াৰ কথা পাতিছে। ছোৱালীৰ পিতৃয়ে যৌতুকৰ ৰূপত পশু-পক্ষীশূন্য চল্লিশখন অৰণ্য বিচাৰিলে। ল’ৰাৰ পিতৃয়ে কলে — বৰ্তমান কেৱল পঁচিশখন তেনে অৰণ্য আছে, কিন্তু আকবৰৰ চিকাৰৰ কাৰণে আৰু দুমাহৰ ভিতৰত পঞ্চাশতকৈও অধিক পশু-পক্ষীশূন্য অৰণ্য পোৱা যাব।
এই কথা শুনি আকবৰৰ চকু খুলি গ’ল। তেওঁ চিকাৰ কৰি অৰণ্যবোৰ পশু-পক্ষীশূন্য কৰাৰ অপৰাধবোধ অনুভৱ কৰিলে আৰু সদায়ৰ বাবে চিকাৰ কৰিবলৈ এৰি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। প্ৰকৃততে বীৰবলে পশু-পক্ষীৰ ভাষা বুজি পোৱা নাছিল — তেওঁ চতুৰতাৰে ৰজাক প্ৰকৃতি ৰক্ষাৰ গুৰুত্ব বুজাই দিছিল। এইদৰে বীৰবলে নিজ উপস্থিত বুদ্ধিৰে এক মহৎ উদ্দেশ্য সাধন কৰিব পাৰিলে।
২। বীৰবলৰ চৰিত্ৰৰ কোনো দুটা বৈশিষ্ট্য বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰঃ বীৰবল আছিল মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ এজন বিচক্ষণ আৰু বিশ্বাসী মন্ত্ৰী। তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্যসমূহ হৈছে —
- উপস্থিত বুদ্ধি: বীৰবল উপস্থিত বুদ্ধিৰ বাবে বিখ্যাত আছিল। যিকোনো জটিল পৰিস্থিতিত তেওঁ মুহূৰ্ততে সঠিক সমাধান উলিয়াব পাৰিছিল। এই গদ্যত ফেঁচাৰ মাতৰ কাহিনী ৰচনা কৰি ৰজাক বুজোৱাটোৱে তেওঁৰ এই গুণৰ সাক্ষী।
- প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ প্ৰতি দায়িত্ববোধ: বীৰবলে চিকাৰৰ অপকাৰ আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদ ৰক্ষাৰ গুৰুত্ব বুজিছিল। সেইবাবেই তেওঁ ৰজাক ক্ষুব্ধ নকৰি পৰোক্ষভাৱে ৰজাক সচেতন কৰিলে।
- চতুৰতা আৰু কৌশল: তেওঁ ৰজাৰ মনত আঘাত নিদিয়াকৈ চতুৰ কৌশলেৰে নিজৰ কথা বুজাই দিছিল।
- ৰাজভক্তি: তেওঁ ৰজাৰ মঙ্গলৰ বাবে সদায় চিন্তিত আছিল আৰু ৰজাক সঠিক পথ দেখুৱাব বিচাৰিছিল।
৩। চিকাৰ কৰাৰ কেনে অপকাৰ আছে বুলি তুমি ভাবা?
উত্তৰঃ চিকাৰ কৰাৰ অনেক অপকাৰ আছে —
- চিকাৰৰ ফলত অৰণ্যৰ পশু-পক্ষীৰ সংখ্যা ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পায় আৰু কেতবোৰ প্ৰজাতি একেবাৰে নিৰ্বংশ হৈ যায়।
- প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্য বিনষ্ট হয়, যাৰ ফলত পৰিবেশৰ ক্ষতি হয়।
- খাদ্য-শৃংখলৰ কাৰ্যকাৰিতা ব্যাহত হয়।
- অৰণ্যৰ স্বাভাৱিক জীৱন-প্ৰক্ৰিয়া বিঘ্নিত হয়।
- ভৱিষ্যত প্ৰজন্মই বহুতো বন্যপ্ৰাণী চাবলৈ নাপায়।
সেইবাবে আমি চিকাৰ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকি বন্যপ্ৰাণী আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ৰক্ষাত মনোযোগ দিব লাগে।
৪। এই কাহিনীটোৱে আমাক কি বাৰ্তা দিয়ে?
উত্তৰঃ ‘বুধিয়ক বীৰবল’ কাহিনীটোৱে আমাক বহু কেইটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বাৰ্তা দিয়ে। প্ৰথমতে, প্ৰাকৃতিক সম্পদ আৰু বন্যপ্ৰাণী ৰক্ষা কৰাটো আমাৰ সকলোৰে দায়িত্ব। অনিয়ন্ত্ৰিত চিকাৰ আৰু বনৰীয়া পশু-পক্ষী হত্যাই প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্য বিনষ্ট কৰে। দ্বিতীয়তে, উপস্থিত বুদ্ধি আৰু কৌশলৰ সহায়ত বৃহৎ সমস্যাৰো সমাধান কৰিব পাৰি। তৃতীয়তে, প্ৰত্যক্ষ উপদেশতকৈ অনেক সময়ত পৰোক্ষভাৱে কৌশলেৰে কোৱা কথাই অধিক প্ৰভাৱ পেলায়। চতুৰ্থতে, এজন দায়িত্বশীল মন্ত্ৰীয়ে ৰজাক সঠিক পথ দেখুৱাব লাগে। পঞ্চমতে, ভুল চিনি পাই সিদ্ধান্ত শুধৰাই লোৱা প্ৰকৃত মহান ব্যক্তিৰ লক্ষণ।
ঘ। প্ৰসংগ-সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা
১। “আজিৰ আমাৰ অৰণ্য ভ্ৰমণ অতি ফলপ্ৰসূ হ’ল, ভৱিষ্যতে চিকাৰ কৰাৰ মোৰ ইচ্ছা গুচি গ’ল।”
উত্তৰঃ উদ্ধৃত মন্তব্যটি ASSEB-ৰ ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ’ৰ অন্তৰ্গত ‘বুধিয়ক বীৰবল’ পাঠটিৰ পৰা তুলি অনা হৈছে। এই কথাষাৰ মোগল সম্ৰাট আকবৰে তেওঁৰ মন্ত্ৰী বীৰবলক উদ্দেশি কৈছিল।
চিকাৰ কৰাৰ বাবে অৰণ্যলৈ গৈ আকবৰে দুটা ফেঁচাৰ কুৰুলিৰ অৰ্থ বীৰবলৰ পৰা শুনি ছিল। বীৰবলে উপস্থিত বুদ্ধিৰে কাহিনী ৰচি বুজাই দিলে যে আকবৰৰ অবিৰাম চিকাৰৰ কাৰণে অৰণ্যবোৰ পশু-পক্ষীশূন্য হৈ পৰিছে। এই কথাত আকবৰৰ মন আঘাত পালে আৰু তেওঁ চিকাৰৰ ক্ষতিকৰ ফলাফল উপলব্ধি কৰিলে। সেইবাবেই তেওঁ ভৱিষ্যতে চিকাৰ নকৰাৰ সিদ্ধান্ত ঘোষণা কৰিলে। এই উক্তিয়ে আকবৰৰ আত্ম-উপলব্ধি আৰু সঠিক সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষমতাক প্ৰকাশ কৰিছে।
২। “এই মুহূৰ্তত পঁচিশখনমানহে তেনে অৰণ্য দিব পাৰিব।”
উত্তৰঃ উদ্ধৃত উক্তিটি ASSEB-ৰ ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ’ৰ ‘বুধিয়ক বীৰবল’ পাঠটিৰ পৰা তুলি অনা হৈছে। এই উক্তিটো বীৰবলৰ ৰচা কাহিনীৰ ভিতৰত ল’ৰাৰ পিতৃ ফেঁচাটোৱে ছোৱালীৰ পিতৃ ফেঁচাটোৰ ওচৰত কোৱা বুলি বীৰবলে কৈছিল।
ছোৱালীৰ পিতৃয়ে যৌতুক হিচাপে পশু-পক্ষীশূন্য চল্লিশখন অৰণ্য বিচাৰিছিল। ল’ৰাৰ পিতৃয়ে এই উক্তিৰে জনালে যে এই মুহূৰ্তত মাত্ৰ পঁচিশখন তেনে অৰণ্যহে আছে, কিন্তু আৰু দুমাহ অপেক্ষা কৰিলে আকবৰৰ অবিৰাম চিকাৰৰ কাৰণে পঞ্চাশতকৈও অধিক পশু-পক্ষীশূন্য অৰণ্য পোৱা যাব। এই উক্তিৰ মাজেদিয়েই বীৰবলে আকবৰক চিকাৰ কৰাৰ ভয়াবহ পৰিণামৰ প্ৰতি সচেতন কৰিব বিচাৰিছিল।
ঙ। ব্যাকৰণ আৰু ভাষা-অধ্যয়ন
১। তলৰ শব্দবোৰৰ যুক্তাক্ষৰ চিনাক্ত কৰা —
| শব্দ | যুক্তাক্ষৰ |
|---|---|
| সম্ৰাট | ম্ৰ (ম্ + ৰ) |
| কিন্তু | ন্তু (ন্ + ত + উ) |
| সন্তান | ন্ত (ন্ + ত) |
| পঞ্চাশ | ঞ্চ (ঞ্ + চ) |
| উপলব্ধি | ব্ধ (ব্ + ধ) |
| বিশ্ৰাম | শ্ৰ (শ্ + ৰ) |
| মন্ত্ৰী | ন্ত্ৰ (ন্ + ত + ৰ) |
| প্ৰাকৃতিক | প্ৰ (প্ + ৰ), ক্ৰ (ক্ + ৰ) |
২। যুৰীয়া শব্দ লিখা —
| যুৰীয়া শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| আই-বোপাই | মা-দেউতা |
| সুখ-দুখ | আনন্দ আৰু কষ্ট |
| নদ-নদী | ডাঙৰ-সৰু নদী |
| পুথি-পাঁজি | কিতাপ-পত্ৰ |
| কাম-বন | সকলো ধৰণৰ কাম |
| আপদ-বিপদ | সংকট-সমস্যা |
| পঢ়া-শুনা | অধ্যয়ন |
| পশু-পক্ষী | জীৱ-জন্তু আৰু চৰাই |
| লৰা-ছোৱালী | ছেলে-মেয়ে |
| ৰজা-প্ৰজা | শাসক আৰু জনতা |
৩। তলত দিয়া শব্দবোৰেৰে বাক্য ৰচনা কৰা —
| শব্দ | বাক্য |
|---|---|
| কথা-চহকী | মোৰ ভাইটি বৰ কথা-চহকী, সদায় কথা পাতি থাকে। |
| কথা চোবা | আনৰ কথা চোবা ভাল অভ্যাস নহয়। |
| কথা শুনি | মাৰ কথা শুনি ল’ৰাটোৱে পঢ়িবলৈ ব’হিল। |
| কথা ৰাখি | প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে কথা ৰাখি চলিব লাগে। |
| উপস্থিত বুদ্ধি | বীৰবলে উপস্থিত বুদ্ধিৰে আকবৰক সচেতন কৰিলে। |
| চিকাৰ | বনৰীয়া জন্তু চিকাৰ কৰা বৰ্তমান নিষিদ্ধ। |
| অৰণ্য | অসমৰ অৰণ্য বহুত সুন্দৰ আৰু ঘন। |
৪। তলৰ শব্দবোৰৰ বিপৰীত শব্দ লিখা —
| শব্দ | বিপৰীত শব্দ |
|---|---|
| বুধিয়ক | বুদ্ধিহীন / অজ্ঞান |
| সুখ | দুখ |
| উপস্থিত | অনুপস্থিত |
| সচেতন | অসচেতন |
| ফলপ্ৰসূ | নিষ্ফল |
| সঠিক | অশুদ্ধ / ভুল |
| পূৰ্ণ | শূন্য |
৫। তলৰ শব্দবোৰৰ সমাৰ্থক শব্দ লিখা —
| শব্দ | সমাৰ্থক শব্দ |
|---|---|
| অৰণ্য | হাবি, কাঠনি, বন |
| চিকাৰ | মৃগয়া |
| সম্ৰাট | মহাৰাজা, ৰজা |
| বুধিয়ক | বুদ্ধিমান, প্ৰজ্ঞাৱান |
| উপলব্ধি | উপলব্ধ, বোধ |
| পক্ষী | চৰাই, খগ |
চ। অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ
১। ‘বুধিয়ক বীৰবল’ পাঠটি কোন পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত?
উত্তৰঃ ‘বুধিয়ক বীৰবল’ পাঠটি ASSEB (অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ)ৰ ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ’ৰ দ্বিতীয় পাঠ।
২। বীৰবল কোন আছিল?
উত্তৰঃ বীৰবল আছিল মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ এজন বিচক্ষণ আৰু বুদ্ধিমান মন্ত্ৰী। তেওঁ আকবৰৰ নৱৰত্নৰ অন্যতম আছিল আৰু উপস্থিত বুদ্ধিৰ বাবে বিখ্যাত আছিল।
৩। কাহিনীটোত আকবৰে বিশ্ৰাম ক’ত লৈছিল?
উত্তৰঃ কাহিনীটোত আকবৰে অৰণ্যত এজোপা গছৰ তলত বিশ্ৰাম লৈছিল।
৪। ফেঁচাবোৰে কি কথা পাতি আছে বুলি বীৰবলে কৈছিল?
উত্তৰঃ বীৰবলে কৈছিল যে ফেঁচা দুটা দুখন অৰণ্যৰ ৰজা আৰু তেওঁলোক নিজ নিজ সন্তানৰ বিয়াৰ যৌতুকৰ কথা পাতি আছে।
৫। বীৰবলে কাহিনীত কয় যে ছোৱালীৰ পিতৃয়ে যৌতুক হিচাপে কি বিচাৰিলে?
উত্তৰঃ বীৰবলে কাহিনীত কয় যে ছোৱালীৰ পিতৃয়ে যৌতুক হিচাপে পশু-পক্ষীশূন্য চল্লিশখন অৰণ্য বিচাৰিলে।
৬। বীৰবলৰ কথাৰ আঁৰৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্য কি আছিল?
উত্তৰঃ বীৰবলৰ কথাৰ আঁৰৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্য আছিল আকবৰক চিকাৰ কৰাৰ ক্ষতিকৰ পৰিণামৰ প্ৰতি সচেতন কৰি, তেওঁক চিকাৰ এৰি দিবলৈ বুজোৱা।
৭। কাহিনীটোৰ মূল শিক্ষা কি?
উত্তৰঃ কাহিনীটোৰ মূল শিক্ষা হৈছে — আমি প্ৰাকৃতিক সম্পদ আৰু বন্যপ্ৰাণী ৰক্ষা কৰিব লাগে। অনিয়ন্ত্ৰিত চিকাৰে প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্য বিনষ্ট কৰে। লগতে, উপস্থিত বুদ্ধিৰে যিকোনো জটিল সমস্যাৰ সমাধান কৰিব পাৰি।
৮। ‘উপস্থিত বুদ্ধি’ মানে কি?
উত্তৰঃ ‘উপস্থিত বুদ্ধি’ মানে কোনো কঠিন বা অপ্ৰত্যাশিত পৰিস্থিতিত মুহূৰ্ততে সঠিক চিন্তা কৰি সমাধান উলিওৱাৰ ক্ষমতা। ইংৰাজীত ইয়াক ‘presence of mind’ বুলি কোৱা হয়।
৯। আকবৰে কেনে ৰজা আছিল?
উত্তৰঃ আকবৰ আছিল ভাৰতৰ এজন প্ৰখ্যাত মোগল সম্ৰাট। তেওঁ ন্যায়পৰায়ণ, প্ৰজাবৎসল আৰু জ্ঞানৰ আদৰ কৰা ৰজা আছিল। তেওঁ বিভিন্ন প্ৰতিভাৱান ব্যক্তিক নিজৰ সভাত স্থান দিছিল আৰু তেওঁৰ নৱৰত্নৰ ভিতৰত বীৰবল অন্যতম আছিল। কিন্তু তেওঁৰ চিকাৰৰ অভ্যাসটি বেয়া আছিল, যিটো বীৰবলে দূৰ কৰিলে।
১০। প্ৰাকৃতিক সম্পদ ৰক্ষাৰ গুৰুত্ব কি?
উত্তৰঃ প্ৰাকৃতিক সম্পদ ৰক্ষাৰ অনেক গুৰুত্ব আছে। প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্য বজাই ৰাখিবলৈ পশু-পক্ষী, গছ-গছনি আৰু পানী-বায়ু ৰক্ষা কৰাটো প্ৰয়োজনীয়। এইবোৰে আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত খাদ্য, ঔষধ, কাঠ, অক্সিজেন আদি যোগান ধৰে। ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে এক সুস্থ পৰিবেশ ৰাখিবলৈ আমি আজিৰ পৰাই প্ৰাকৃতিক সম্পদ ৰক্ষাৰ কাম আৰম্ভ কৰিব লাগে।