ASSEB Class 6 অসমীয়া (অংকুৰণ) — পদ্য পাঠ ১৫: মহো-হো গীত (লোকগীত)। এই পাঠটো অসমৰ এক প্ৰাচীন আৰু জনপ্ৰিয় লোকগীত। অঘোণ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি অসমৰ বিভিন্ন গাঁৱত যুৱক-যুৱতীয়ে দল বান্ধি ঘৰে ঘৰে গৈ এই গীত গাই মহ-পিৰিকা খেদাই দিয়াৰ এক ৰীতি প্ৰচলিত আছে। গীতটোত গাঁৱৰ কৃষিজীৱনৰ ছবি, আশীৰ্বাদ আৰু ৰসিকতাৰ সমাহাৰ ঘটিছে। তলত ASSEB অংকুৰণ কিতাপৰ সকলো অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নোত্তৰ বিশদভাৱে দিয়া হৈছে।
সাৰাংশ (Summary)
সাৰাংশ: “মহো-হো গীত” অসমৰ এটি প্ৰাচীন লোকগীত। ই বিশেষকৈ অসমৰ নিম্ন অঞ্চল — কামৰূপ, নলবাৰী, বৰপেটা, গোৱালপাৰা, দৰং, বাক্সা আদি জিলাত প্ৰচলিত। অঘোণ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি গাঁৱৰ ল’ৰা-ছোৱালী আৰু যুৱক-যুৱতীসকলে হাতত টাঙোন (লাঠি) লৈ দলবদ্ধভাৱে ঘৰে ঘৰে যায় আৰু “মহো-হো” বুলি চিঞৰি গীত গাই গৰু-ম’হ আৰু মানুহক জ্বলোৱা মহ-পিৰিকা খেদাই পঠিয়াই দিয়ে। গীতটোৰ যোগেদি তেওঁলোকে গৃহস্থৰ ভাল-কুশল কামনা কৰে আৰু লক্ষ্মীৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰে।
গীতটোত কৃষিজীৱনৰ চিত্ৰ স্পষ্টভাৱে ফুটি উঠিছে। সোণৰ নাঙল আৰু ৰূপৰ চিৰলু-মৈৰে খেতি কৰাৰ কথা, বুঢ়াদিয়া নৈৰ ঘাটত হোৱা ঘটনা, হিদাল গছত হিদেলি পৰা আৰু সেই শব্দত মহবোৰ মৰি যোৱাৰ ছবি, আৰু মহ খেদা ল’ৰা-ছোৱালীক চাউলৰ সলনি টাকা-সিকি দিয়াৰ ৰসিকতা — এই সকলোবোৰে গীতটিক জীপাল কৰি তুলিছে। অন্ত্যমিলযুক্ত শব্দ, পুনৰাবৃত্তি আৰু ছন্দে গীতটোৰ লৌকিক সুৰক প্ৰাণৱন্ত কৰি তুলিছে।
সামগ্ৰিকভাৱে এই লোকগীতটোৱে অসমৰ গ্ৰাম্য জীৱন, কৃষিকৰ্ম আৰু লৌকিক বিশ্বাসৰ সুন্দৰ পৰিচয় বহন কৰে। ই কেৱল মহ খেদাই দিয়াৰ গীত নহয় — গৃহস্থৰ মংগল কামনা, লক্ষ্মীৰ আগমন আৰু সমাজৰ ঐক্যৰ এক প্ৰতীক। আজিৰ আধুনিক যুগত এই ৰীতি ক্ৰমে হেৰাই যাব ধৰিছে যদিও গাঁওবাসীৰ মাজত ই এতিয়াও অসমৰ সমৃদ্ধ লোক-সংস্কৃতিৰ এক জীৱন্ত ধাৰক হৈ আছে।
Summary: “Moho-ho Geet” is a traditional Assamese folk song sung during the full moon night of the Aghon month (November-December) in the lower Assam districts of Kamrup, Nalbari, Barpeta, Goalpara, Darrang and Baksa. Young boys and girls of the village form groups, carry sticks called “tangon” in their hands, and go from house to house singing “Moho-ho” loudly while symbolically chasing away mosquitoes and harmful insects that torment cattle and humans. The song combines blessings for the household, invocations for Goddess Lakshmi’s grace, and humorous rural imagery. It paints a vivid picture of village agricultural life — ploughing the field with golden ploughs, ploughshares (sirlu) and harrows (mai) of silver, the playful incident at the Burhadia river ghat where the hidol fruit falls and kills the mosquitoes, and the comic reward of money (taka and siki) given instead of rice to the children who chase the mosquitoes. With its rhyming words, repetitive refrain and rhythmic beat, the song reflects rural Assamese life, agricultural culture, and folk beliefs. More than a mere mosquito-chasing song, it is a celebration of community bonding, prosperity, and the welcoming of Goddess Lakshmi into the home. Although this tradition is gradually fading in modern times, it remains a living testimony to Assam’s rich folk heritage and serves as a precious cultural treasure for the younger generation to cherish and preserve.
গীতৰ পটভূমি
“মহো-হো গীত”ক “মহ খেদা গীত”ও বোলে। অঘোণ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি যেতিয়া পথাৰৰ ধান চপোৱাৰ পাছত গৃহস্থৰ ভঁৰাল ভৰি উঠে, তেতিয়া যুৱক-যুৱতীসকলে দলবদ্ধভাৱে এই গীত গায়। গীতৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল গৰু-ম’হ আৰু মানুহক যন্ত্ৰণা দিয়া মহ-পিৰিকা সাংকেতিকভাৱে খেদাই দি গৃহস্থৰ মংগল কামনা কৰা। ইয়াৰ লগে লগে গৃহস্থৰ ঘৰলৈ লক্ষ্মীক আমন্ত্ৰণ জনাৰ এক লৌকিক বিশ্বাস জড়িত হৈ আছে।
গীত গোৱা ল’ৰা-ছোৱালীসকলে হাতত “টাঙোন” নামৰ লাঠি লৈ মাটিত খুট-খুট শব্দ কৰি গীতৰ লগত তাল মিলায়। কোনো কোনো অঞ্চলত ভালুকৰ সাজ পিন্ধি ভাল-ভালুকা নাচো নচা হয়। গীতটো সমাপ্ত হোৱাৰ পাছত গৃহস্থই গায়কসকলক চাউল, পইচা বা টাকা-সিকি উপহাৰ দিয়ে। এই উপহাৰৰ পাচতে গায়কসকলে আশীৰ্বাদ দি পৰৱৰ্তী ঘৰলৈ যাত্ৰা কৰে।
শব্দাৰ্থ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| মহ | মহ-পিৰিকা, এক ক্ষুদ্ৰ ৰক্তচোষা পতংগ |
| মহো-হো | মহ খেদাই দিওঁতে দিয়া চিঞৰ |
| টাঙোন | হাতত লোৱা লাঠি বা টোকন |
| ঘাট | নদীৰ পাৰৰ চৰণস্থান, পানী তোলা ঠাই |
| বুঢ়াদিয়া | এখন নৈৰ নাম |
| হিদাল | এবিধ গছ (যাৰ ফল হিদেলি বুলি কোৱা হয়) |
| হিদেলি | হিদাল গছৰ ফল |
| চিৰলু / সীৰলু | নাঙলৰ আগৰ লোহাৰ ফাল |
| মৈ | খেতি কৰোতে মাটি সমান কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা সঁজুলি |
| নাঙল | মাটি চহোৱা সঁজুলি |
| সোণৰ | সোণেৰে নিৰ্মিত |
| ৰূপৰ | ৰূপেৰে নিৰ্মিত |
| চাউল | খুঁদা ধানৰ পৰা পোৱা চাল |
| টাকা | মুদ্ৰা; এক টকা |
| সিকি | চাৰি আনাৰ মুদ্ৰা; এক টকাৰ চাৰিভাগৰ এভাগ |
| ভাল হক | মংগল হওক, কুশল হওক |
| চকা-মকা / চকমকীয়া | জিলিকা, ঝলমলীয়া |
| মালা | মণি-মুকুতা গাঁথি বনোৱা গাঁঠনি |
| লক্ষ্মী | ধন-সম্পদ আৰু সমৃদ্ধিৰ দেৱী |
| অঘোণ | অসমীয়া সাত নং মাহ (নৱেম্বৰ-ডিচেম্বৰ) |
| পূৰ্ণিমা | পূৰ্ণচন্দ্ৰৰ ৰাতি |
অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নোত্তৰ
প্ৰশ্ন ১। শুদ্ধ উচ্চাৰণেৰে আৰু অভিনয়েৰে ‘মহো-হো গীত’ আবৃত্তি কৰা।
উত্তৰঃ শিক্ষকৰ সহায় লৈ শুদ্ধ উচ্চাৰণ আৰু সঠিক অভিনয়েৰে নিজেই গীতটো আবৃত্তি কৰা। গীত গোৱাৰ সময়ত হাতত টাঙোন লৈ “মহো-হো” বুলি চিঞৰি মহ খেদাই দিয়াৰ অভিনয় কৰা।
প্ৰশ্ন ২। গীতটিৰ পৰা অন্ত্যধ্বনিৰ মিল থকা শব্দবোৰ বাছি লিখা।
উত্তৰঃ গীতটিৰ পৰা অন্ত্যধ্বনিৰ মিল থকা শব্দবোৰ হ’ল —
| প্ৰথম শব্দ | মিল থকা শব্দ |
|---|---|
| হৌ | লউ |
| মহমহওঁতে | ঘহাওঁতে |
| পৰিল | মৰিল |
| মালা | ভালা |
| ঘাটে | মাটে |
| সোণৰ | ৰূপৰ |
প্ৰশ্ন ৩। ‘মহো-হো গীত’ত উল্লেখ থকা দুটা খেতিৰ সঁজুলিৰ নাম লিখা আৰু সেইবোৰৰ ছবি অংকন কৰা।
উত্তৰঃ ‘মহো-হো গীত’ত উল্লেখ থকা দুটা খেতিৰ সঁজুলিৰ নাম হ’ল —
- চিৰলু (সীৰলু) — নাঙলৰ আগৰ ফাল, যিটোৱে মাটি কাটে।
- মৈ — চহোৱা মাটি সমান কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা কাঠৰ সঁজুলি।
(এই দুয়োটা সঁজুলিৰ ছবি কিতাপৰ পৰা চাই বা শিক্ষকৰ সহায় লৈ নিজেই অংকন কৰা।)
প্ৰশ্ন ৪। তলৰ প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ লিখা —
(ক) ল’ৰা-ছোৱালীয়ে কি লৈ মহ খেদাবলৈ ওলায়?
উত্তৰঃ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে হাতত “টাঙোন” নামৰ লাঠি লৈ মহ খেদাবলৈ ওলায়।
(খ) হিদাল গছৰ তলত কি ঘটিল?
উত্তৰঃ হিদাল গছৰ তলত হিদেলি (হিদাল গছৰ ফল) পৰিল আৰু সেই শব্দ আৰু আঘাতত মহবোৰ মৰি গ’ল।
(গ) গীতটোত কোনখন নৈৰ ঘাটৰ কথা উল্লেখ আছে?
উত্তৰঃ গীতটোত “বুঢ়াদিয়া” নৈৰ ঘাটৰ কথা উল্লেখ আছে।
(ঘ) মহ খেদা ল’ৰা-ছোৱালীক চাউলৰ সলনি গৃহস্থই কি দিলে?
উত্তৰঃ মহ খেদা ল’ৰা-ছোৱালীক চাউলৰ সলনি গৃহস্থই টাকা আৰু সিকি (অৰ্থাৎ মুদ্ৰা) দিলে।
(ঙ) গীতটোত কেনে নাঙলেৰে মাটি চহোৱাৰ কথা কোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ গীতটোত সোণৰ নাঙল আৰু ৰূপৰ চিৰলু-মৈৰে মাটি চহোৱাৰ কথা কোৱা হৈছে।
(চ) “ভাল হক, কুশল হক” বুলি কাৰ বাবে কামনা কৰা হৈছে?
উত্তৰঃ “ভাল হক, কুশল হক” বুলি গৃহস্থৰ ঘৰৰ আটাইৰে মংগল আৰু সমৃদ্ধিৰ বাবে কামনা কৰা হৈছে।
প্ৰশ্ন ৫। তলৰ শব্দবোৰৰ পৰা বিভক্তি বাছি লিখা — মাকোক, ঘাটে, ৰূপাৰ, গাছত, মহক, ঘৰলৈ।
উত্তৰঃ
| শব্দ | মূল শব্দ | বিভক্তি |
|---|---|---|
| মাকোক | মাক | -ক |
| ঘাটে | ঘাট | -এ |
| ৰূপাৰ | ৰূপ | -আৰ / -ৰ |
| গাছত | গাছ | -ত |
| মহক | মহ | -ক |
| ঘৰলৈ | ঘৰ | -লৈ |
প্ৰশ্ন ৬। গীতটোৰ পৰা পাঁচটা বিশেষ্য পদ আৰু পাঁচটা ক্ৰিয়া পদ বাছি লিখা।
উত্তৰঃ
| বিশেষ্য পদ | ক্ৰিয়া পদ |
|---|---|
| মহ | খেদা |
| ঘৰ | পৰিল |
| হিদাল (গছ) | মৰিল |
| নাঙল | চহাইছে |
| ঘাট | আহিছে |
প্ৰশ্ন ৭। তলৰ শব্দবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি বাক্য ৰচনা কৰা — চকমকীয়া, চিকমিকীয়া, টাঙোন, মহ, ঘাট, নাঙল।
উত্তৰঃ
- চকমকীয়া — আকাশৰ তৰাবোৰে চকমকীয়াকৈ জিলিকিছে।
- চিকমিকীয়া — পূৰ্ণিমাৰ ৰাতিৰ জোনৰ পোহৰ চিকমিকীয়াকৈ পৰিছে।
- টাঙোন — ল’ৰাটোৱে হাতত টাঙোন লৈ মহ খেদাবলৈ গ’ল।
- মহ — সন্ধিয়া হ’লেই মহে মানুহক জ্বলায়।
- ঘাট — গাঁৱৰ মানুহে নৈৰ ঘাটত গা ধুবলৈ যায়।
- নাঙল — খেতিয়কে নাঙলেৰে মাটি চহাইছে।
প্ৰশ্ন ৮। তলৰ আঞ্চলিক শব্দবোৰৰ মানক ৰূপ লিখা — টকান, গাছত, কেইল, পৰিল, লৈছে, মহক।
উত্তৰঃ
| আঞ্চলিক শব্দ | মানক ৰূপ |
|---|---|
| টকান | টাঙোন |
| গাছত | গছত |
| কেইল | কৰিলে |
| পৰিল | পৰিলে |
| লৈছে | লৈছে |
| মহক | মহক |
প্ৰশ্ন ৯। ‘মহো-হো গীত’ কেনে ধৰণৰ গীত? ই কেতিয়া আৰু কোনে গায়?
উত্তৰঃ ‘মহো-হো গীত’ অসমৰ এক প্ৰাচীন লোকগীত। এই গীতটো অঘোণ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি অসমৰ নিম্ন অঞ্চলৰ — কামৰূপ, নলবাৰী, বৰপেটা, গোৱালপাৰা, দৰং, বাক্সা আদি জিলাৰ গাঁৱে গাঁৱে গোৱা হয়। গাঁৱৰ যুৱক-যুৱতী আৰু ল’ৰা-ছোৱালীসকলে দলবদ্ধভাৱে হাতত টাঙোন লৈ ঘৰে ঘৰে গৈ এই গীত গায় আৰু গৃহস্থৰ ঘৰৰ পৰা মহ-পিৰিকা সাংকেতিকভাৱে খেদাই দিয়ে। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল গৃহস্থৰ মংগল কামনা কৰা আৰু লক্ষ্মীৰ আশীৰ্বাদ বিচৰা।
প্ৰশ্ন ১০। অসমৰ আন কেইটামান লোকগীতৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ অসমৰ আন কেইটামান লোকগীত হ’ল —
- বিহুগীত
- নাও খেলৰ গীত
- টোকাৰী গীত
- আই-নাম / নামৰ গীত
- বিয়ানাম
- ধাইনাম
- লখিমীৰ গীত / লক্ষ্মীৰ গীত
- চাহ-বাগিচাৰ ঝুমুৰ গীত
- দেহ-বিচাৰৰ গীত
- ফকৰা-যোজনাৰ গীত
প্ৰশ্ন ১১। তোমাৰ অঞ্চলৰ ভেকুলীৰ বিয়াৰ লোকগীত বা আন কোনো লোকগীত সংগ্ৰহ কৰা।
উত্তৰঃ ভেকুলীৰ বিয়া অসমৰ এক প্ৰাচীন লৌকিক ৰীতি। বৰষুণ নহ’লে গাঁৱৰ মানুহে দুটা ভেকুলী ধৰি বিয়া দি ইন্দ্ৰ দেৱতাৰ পৰা বৰষুণ বিচাৰে। এই উপলক্ষে গোৱা গীতক “ভেকুলীৰ বিয়াৰ গীত” বোলে। শিক্ষকৰ সহায় লৈ বা বয়সীয়া মানুহৰ পৰা সুধি নিজৰ অঞ্চলৰ ভেকুলীৰ বিয়া বা আন কোনো লোকগীত সংগ্ৰহ কৰি লিখা।
প্ৰশ্ন ১২। ‘মহো-হো গীত’ শুনিলে তোমাৰ মনত কেনে অনুভূতি হয়?
উত্তৰঃ ‘মহো-হো গীত’ শুনিলে মোৰ মনত অসমৰ গাঁৱলীয়া জীৱনৰ ছবি ভাহি উঠে। গীতটোৰ ছন্দ, পুনৰাবৃত্তি আৰু ৰসিকতাই মনত আনন্দ কঢ়িয়াই আনে। গৃহস্থৰ মংগল কামনা আৰু সকলোৰে ভাল-কুশলৰ আশীৰ্বাদে মোক অসমৰ লৌকিক সংস্কৃতিৰ সমৃদ্ধি অনুভৱ কৰায়। গীতটো শুনিলে মোৰ মনত নিজৰ গাঁও, খেতি-পথাৰ আৰু পূৰ্বপুৰুষৰ পৰম্পৰাৰ প্ৰতি গৌৰৱ অনুভৱ হয় আৰু এনে লোকগীত সংৰক্ষণ কৰাৰ আগ্ৰহ জাগে।
অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ
প্ৰশ্ন ১। ‘মহো-হো গীত’ মূলতঃ অসমৰ কোন অঞ্চলত প্ৰচলিত?
উত্তৰঃ ‘মহো-হো গীত’ মূলতঃ অসমৰ নিম্ন অঞ্চল — কামৰূপ, নলবাৰী, বৰপেটা, গোৱালপাৰা, দৰং, বাক্সা আদি জিলাৰ গাঁওসমূহত প্ৰচলিত।
প্ৰশ্ন ২। গীতটো কোন মাহৰ কোন তিথিত গোৱা হয়?
উত্তৰঃ ‘মহো-হো গীত’ অঘোণ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি গোৱা হয়।
প্ৰশ্ন ৩। ‘টাঙোন’ কি? ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কি?
উত্তৰঃ ‘টাঙোন’ হ’ল হাতত লোৱা এডাল লাঠি বা টোকন। মহো-হো গীত গোৱাৰ সময়ত ল’ৰা-ছোৱালীসকলে এই টাঙোন হাতত লৈ মাটিত খুট-খুট শব্দ কৰি গীতৰ লগত তাল মিলায় আৰু সাংকেতিকভাৱে মহ-পিৰিকা খেদাই দিয়ে।
প্ৰশ্ন ৪। গীতটোৱে অসমৰ কেনে গ্ৰাম্য জীৱনৰ ছবি ফুটাই তুলিছে?
উত্তৰঃ গীতটোৱে অসমৰ এক জীৱন্ত গ্ৰাম্য জীৱনৰ ছবি ফুটাই তুলিছে। সোণৰ নাঙল আৰু ৰূপৰ চিৰলু-মৈৰে খেতি কৰাৰ কথা, বুঢ়াদিয়া নৈৰ ঘাটৰ ছবি, হিদাল গছ আৰু হিদেলিৰ কথা, মহ খেদা ল’ৰা-ছোৱালীক টাকা-সিকি দিয়াৰ ৰীতি — এই সকলোবোৰে অসমৰ গাঁৱলীয়া কৃষি-সংস্কৃতিৰ এক অনুপম প্ৰতিচ্ছবি প্ৰদান কৰিছে। গীতটোত গ্ৰাম্য জীৱনৰ সৰলতা, ৰসিকতা আৰু আনন্দ-উল্লাসৰ মিল ঘটিছে।
প্ৰশ্ন ৫। লোকগীত মানে কি? উদাহৰণ দিয়া।
উত্তৰঃ লোকগীত হ’ল সাধাৰণ লোক-সমাজৰ মাজত মুখে মুখে প্ৰচলিত গীত, যিবোৰৰ ৰচকৰ নাম প্ৰায়ে অজ্ঞাত। এইবোৰ গীত পুৰুষানুক্ৰমে গাই গাই আজিলৈকে জীয়াই আছে। লোকগীতে মাটিৰ গন্ধ, মানুহৰ আবেগ আৰু গাঁৱলীয়া সংস্কৃতিৰ পৰিচয় বহন কৰে। উদাহৰণ — বিহুগীত, মহো-হো গীত, নাও খেলৰ গীত, টোকাৰী গীত, বিয়ানাম, লখিমীৰ গীত, ভেকুলীৰ বিয়াৰ গীত আদি।
প্ৰশ্ন ৬। মহো-হো গীত গোৱাৰ লগে লগে কি কি লৌকিক বিশ্বাস জড়িত হৈ আছে?
উত্তৰঃ মহো-হো গীত গোৱাৰ লগে লগে কেইটামান লৌকিক বিশ্বাস জড়িত হৈ আছে — (১) গীত গোৱাৰ ফলত মহ-পিৰিকা খেদা যায় আৰু গৰু-ম’হ আৰু মানুহে সুখ পায়। (২) গৃহস্থৰ ঘৰলৈ লক্ষ্মীদেৱী আহি ধন-ধান্যৰে আশীৰ্বাদ দিয়ে। (৩) গৃহস্থৰ মংগল আৰু কুশল হয়। (৪) সমাজৰ সকলোৰে মাজত ঐক্য আৰু আনন্দৰ ভাৱ প্ৰৱাহিত হয়।
প্ৰশ্ন ৭। মহো-হো গীতৰ যোগেদি আমি কি শিকিবলৈ পাওঁ?
উত্তৰঃ মহো-হো গীতৰ যোগেদি আমি অসমৰ সমৃদ্ধ লোক-সংস্কৃতি, গাঁৱলীয়া কৃষিজীৱন আৰু লৌকিক বিশ্বাসৰ পৰিচয় লাভ কৰোঁ। ই আমাক শিকায় যে নিজৰ মাটি, পৰম্পৰা আৰু লোকশিল্পক সন্মান কৰিব লাগে। লগতে গীতটোৱে আমাৰ মনত সমাজৰ সকলোৰে মংগল কামনাৰ ভাৱ জগাই তোলে আৰু পৰিৱেশৰ লগত মানুহৰ সম্পৰ্কৰ এক সুন্দৰ ছবি দাঙি ধৰে।
প্ৰশ্ন ৮। ‘হিদাল’ গছ আৰু ‘হিদেলি’ কি?
উত্তৰঃ ‘হিদাল’ হ’ল এবিধ গছ যাৰ ফলক ‘হিদেলি’ বুলি কোৱা হয়। গীতটোৰ ভিতৰত এই হিদাল গছৰ তলেৰে যেতিয়া মহবোৰে যায়, তেতিয়াই গছৰ পৰা হিদেলি পৰি মহবোৰ মৰি যোৱাৰ এক ৰসিক বৰ্ণনা দিয়া হৈছে।
প্ৰশ্ন ৯। আজিৰ যুগত মহো-হো গীতৰ অৱস্থা কেনে?
উত্তৰঃ আজিৰ আধুনিক যুগত মহো-হো গীতৰ ৰীতি ক্ৰমে হেৰাই যাব ধৰিছে। নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত এই লোকগীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহ কমি গৈছে আৰু গাঁওসমূহৰ পৰিৱেশৰ পৰিৱৰ্তনে এই পৰম্পৰাত প্ৰভাৱ পেলাইছে। সেয়েহে এনেধৰণৰ লোক-ঐতিহ্যক সংৰক্ষণ কৰা আৰু লিপিবদ্ধ কৰা অতিকৈ প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছে।
প্ৰশ্ন ১০। ‘মহো-হো গীত’ৰ মূলভাৱ চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ ‘মহো-হো গীত’ৰ মূলভাৱ হ’ল অসমীয়া গাঁৱলীয়া জীৱনৰ মংগল কামনা আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ উদযাপন। অঘোণ পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি ল’ৰা-ছোৱালীসকলে দলবদ্ধভাৱে গৃহস্থৰ ঘৰলৈ গৈ “মহো-হো” বুলি চিঞৰি মহ-পিৰিকা খেদাই দিয়ে আৰু গৃহস্থৰ ভাল-কুশলৰ আশীৰ্বাদ দিয়ে। কৃষি-জীৱনৰ চিত্ৰ, লক্ষ্মীৰ আগমন আৰু সমাজৰ ঐক্যৰ ভাৱনাৰে গীতটো ভৰি আছে। ই অসমৰ অমূল্য লোক-সম্পদ যিয়ে আমাৰ পৰম্পৰাৰ চিনাকি বহন কৰি আছে।