মানুহে মানুহৰ বাবে — প্ৰশ্ন উত্তৰ
HSLC Guru-ত আপোনাক স্বাগতম। এই পাঠত ASSEB Class 6 Assamese (MIL) পাঠ্যপুথি উন্মেষ প্ৰথম ভাগৰ দ্বাদশ পাঠ মানুহে মানুহৰ বাবে (গীত) ৰ সাৰাংশ, মূল পাঠ, পাঠভিত্তিক প্ৰশ্ন-উত্তৰ, ভাষা-অধ্যয়ন, অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু শব্দাৰ্থ সহজ ভাষাত দিয়া হৈছে। এই গীতটিৰ গীতিকাৰ সুধাকণ্ঠ ডঃ ভূপেন হাজৰিকা।
সাৰাংশ: মানুহে মানুহৰ বাবে সুধাকণ্ঠ ডঃ ভূপেন হাজৰিকাই ৰচনা কৰা এটি জনপ্ৰিয় গীত। এই গীতৰ জৰিয়তে গীতিকাৰে মানুহক মানুহৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হ’বলৈ আহ্বান জনাইছে। তেওঁ কৈছে — মানুহে যদি ইজনে সিজনৰ বাবে অকণো নাভাবে, অকণমান সহানুভূতিও নেদেখুৱায়, তেন্তে সেয়া অতি দুখৰ কথা। মানুহে মানুহকে বেচা-কিনাৰ বস্তু কৰি তোলাটো অতীতৰ ইতিহাসৰ এক কলঙ্কময় অধ্যায়; তেনে আচৰণ যে ভুল, সেই কথা গীতিকাৰে মৰ্মস্পৰ্শীভাৱে ক’ব খুজিছে।
গীতৰ পিছৰ ভাগত গীতিকাৰে কৈছে — কোনো দুৰ্বল মানুহে জীৱনৰ কোবাল (খৰস্ৰোতা) নদী পাৰ হ’বলৈ সাহস বিচাৰিলে, আমি অকণমান সাহস দিলে আমাৰ একো লোকচান নহয়; বৰং তাতেই মানৱতাৰ প্ৰকৃত ৰূপ ফুটি উঠে। শেষত তেওঁ সাৱধান কৰি দিছে — মানুহ যদি মানুহ হৈ নাথাকি দানৱৰ দৰে আচৰণ কৰে, তেন্তে সেয়া লাজৰ কথা। গীতটিৰ মূল বাণী হ’ল — মৰম, দয়া, সহানুভূতি আৰু ত্যাগেই প্ৰকৃত মানুহৰ পৰিচয়।
Summary: “মানুহে মানুহৰ বাবে” (Manuhe Manuhar Babe) is a well-loved song by Sudhakantha Dr. Bhupen Hazarika, included in the ASSEB Class 6 Assamese textbook উন্মেষ প্ৰথম ভাগ. Through the song the lyricist appeals to people to be humane and sympathetic towards one another. He laments that treating human beings as objects to be bought and sold is a dark chapter of history, and reminds us that lending a little courage to help a weak person cross the turbulent river of life costs us nothing. The song teaches that love, kindness, compassion and sacrifice are the true marks of being human.
মূল পাঠ
মানুহে মানুহৰ বাবে
যদিহে অকণো নেভাবে
অকণি সহানুভূতিৰে
ভাবিব কোনেনো কোৱা—সমনীয়া?
মানুহে মানুহক বেচিব খুজি
মানুহে মানুহক কিনিব খুজি
পুৰাণ ইতিহাস দোহাৰিলে
ভুল জানো নহ’ব কোৱা—সমনীয়া?
দুৰ্বল মানুহে যদি
জীৱনৰ কোবাল নদী
পাৰ হয় তোমাৰে সাহত
তুমি হেৰুৱাবানো কি?
মানুহ যদিহে নহয় মানুহ
দানৱ কাহানিও নহয় মানুহ
যদি দানৱ কাহানিবা হয় মানুহ
লাজ পাব কোনেনো কোৱা—সমনীয়া?
— ডঃ ভূপেন হাজৰিকা
পাঠ্যপুথিৰ প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ
পাঠভিত্তিক
১। তলত দিয়া প্ৰশ্নসমূহৰ শুদ্ধ উত্তৰটো বাছি উলিয়াই সঠিক বৃত্তটো পূৰ কৰা।
(ক) তলত দিয়া কোনটো বাক্যই কবিতাটিৰ মূল কথা প্ৰকাশ কৰিছে?
- (ক) মানুহে মানুহক বেচা-কিনা কৰিব লাগে
- (খ) মানুহে মানুহৰ কথা সহানুভূতিৰে ভাবিব লাগে
- (গ) মানুহে পুৰণি ইতিহাস দোহাৰিব লাগে
- (ঘ) মানুহে দানৱক অনুকৰণ কৰিব লাগে
উত্তৰঃ শুদ্ধ উত্তৰটো হ’ল — (খ) মানুহে মানুহৰ কথা সহানুভূতিৰে ভাবিব লাগে।
(খ) “যদি দানৱ কাহানিবা হয় মানুহ / লাজ পাব কোনেনো কোৱা—সমনীয়া?”—গীতিকাৰে কি কথাৰ বাবে লাজ পোৱাৰ কথা কৈছে?
- (ক) যদি সমনীয়া কেতিয়াবা দানৱৰ দৰে হয়
- (খ) যদি দানৱ কেতিয়াবা মানুহৰ দৰে হয়
- (গ) যদি মানুহ কেতিয়াবা দুৰ্বল হয়
- (ঘ) যদি মানুহ কেতিয়াবা দানৱ হয়
উত্তৰঃ শুদ্ধ উত্তৰটো হ’ল — (খ) যদি দানৱ কেতিয়াবা মানুহৰ দৰে হয়।
২। তুমি ওপৰত উত্তৰকেইটা কিয় শুদ্ধ বুলি বাছি ল’লা? তোমাৰ সহপাঠীৰ লগত আলোচনা কৰি কোৱা।
উত্তৰঃ প্ৰথম উত্তৰটো শুদ্ধ, কাৰণ গোটেই গীতটিৰ মূল সুৰেই হ’ল — মানুহে মানুহৰ প্ৰতি অকণমান হ’লেও সহানুভূতিৰে ভাবিব লাগে। বেচা-কিনা, পুৰণি ইতিহাস দোহৰোৱা বা দানৱক অনুকৰণ কৰা — এইবোৰ গীতটিৰ মূল কথা নহয়।
দ্বিতীয় উত্তৰটো শুদ্ধ, কাৰণ “যদি দানৱ কাহানিবা হয় মানুহ” মানে — দানৱেও যদি কেতিয়াবা মানুহৰ দৰে ভাল হৈ পৰে, তেন্তে প্ৰকৃত মানুহৰ অমানৱীয় আচৰণেই লাজৰ কথা হৈ পৰে। সেয়েহে শুদ্ধ উত্তৰ হ’ল “যদি দানৱ কেতিয়াবা মানুহৰ দৰে হয়”।
৩। তলত দিয়া শব্দবোৰৰ অৰ্থ অভিধান চাই লিখা। (সহানুভূতি, ইতিহাস, দোহৰা, কোবাল, সাহ, দানৱ)
উত্তৰঃ সহানুভূতি — আনৰ দুখত দুখী হোৱা মনোভাৱ। ইতিহাস — অতীতৰ ঘটনাৱলীৰ লিখিত বিৱৰণ। দোহৰা — পুনৰ কোৱা, আবৃত্তি কৰা। কোবাল — খৰস্ৰোতা, উত্তাল, প্ৰচণ্ড। সাহ — ভয় নোহোৱা মনোবল, সাহস। দানৱ — ৰাক্ষস, অসুৰ।
৪। তলত দিয়া প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ কোৱা আৰু লিখা।
(ক) গীতিকাৰে মানুহে মানুহৰ বাবে কেনেদৰে ভাবিব লাগে বুলি কৈছে?
উত্তৰঃ গীতিকাৰে কৈছে যে মানুহে মানুহৰ বাবে অকণমান হ’লেও সহানুভূতিৰে ভাবিব লাগে।
(খ) গীতিকাৰে কোনবোৰ মানুহক সাহসেৰে আগবঢ়াই নিয়াৰ কথা কৈছে?
উত্তৰঃ জীৱনৰ কোবাল নদী নিজে পাৰ হ’ব নোৱাৰা দুৰ্বল মানুহবোৰক নিজৰ সাহসেৰে আগবঢ়াই নিয়াৰ কথা গীতিকাৰে কৈছে।
(গ) গীতিকাৰে দানৱ মানুহ হ’লে কোনে লাজ পোৱাৰ কথা কৈছে?
উত্তৰঃ দানৱ যদি কেতিয়াবা মানুহ হৈ পৰে, তেন্তে যিসকল মানুহে মানৱীয় গুণ হেৰুৱাই দানৱৰ দৰে আচৰণ কৰে, সেই মানুহবোৰেই লাজ পোৱাৰ কথা গীতিকাৰে কৈছে।
৫। তলত দিয়া প্ৰশ্নকেইটাৰ উত্তৰ আলোচনা কৰি কোৱা আৰু লিখা।
(ক) গীতিকাৰে মানুহে মানুহৰ বাবে সহানুভূতিৰে ভাবিব লাগে বুলি কিয় কৈছে?
উত্তৰঃ মানুহ সমাজবদ্ধ জীৱ। সহানুভূতি, দয়া, মৰম আদি মানৱীয় গুণেই মানুহক দানৱৰ পৰা পৃথক কৰে। এই গুণবোৰ নাথাকিলে সমাজত শান্তি নাথাকে, দুৰ্বলে সহায় নাপায়। সেয়েহে মানুহে মানুহৰ বাবে সহানুভূতিৰে ভাবিব লাগে বুলি গীতিকাৰে কৈছে।
(খ) গীতিকাৰে কি কথাত মনৰ ক্ষোভ আৰু ব্যথা প্ৰকাশ কৰিছে?
উত্তৰঃ মানুহে মানুহকে বেচা-কিনাৰ সামগ্ৰী হিচাপে গণ্য কৰি দাসৰ দৰে কিনা-বেচা কৰা অতীতৰ ইতিহাসৰ কথা মনত পেলাই গীতিকাৰে মনৰ ক্ষোভ আৰু ব্যথা প্ৰকাশ কৰিছে।
(গ) দানৱ কেতিয়াবা মানুহ হ’ব পাৰেনে? যদি পাৰে কিয় আৰু যদি নোৱাৰে কিয়?
উত্তৰঃ ভাব-অৰ্থত দানৱ হৈছে ক্ৰূৰ, নিষ্ঠুৰ স্বভাৱৰ প্ৰতীক। এনে ক্ৰূৰ স্বভাৱৰ প্ৰাণীয়েও যদি মৰম, দয়া, সহানুভূতি আদি গুণ আয়ত্ত কৰে, তেন্তে সি মানুহ হৈ পৰিব পাৰে; কিয়নো মানৱতা জন্মগত নহয়, ই অৰ্জন কৰিব পৰা গুণ। আনহাতে, স্বভাৱ যদি নাসলায় আৰু ক্ৰূৰতাই থাকি যায়, তেন্তে দানৱ কেতিয়াও প্ৰকৃত মানুহ হ’ব নোৱাৰে। (ইয়াত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নিজৰ মত প্ৰকাশ কৰিব পাৰে।)
(ঘ) গীতটিৰ কোনকেইটা কথাৰ লগত তুমি সহমত প্ৰকাশ কৰা আৰু কিয় কৰা?
উত্তৰঃ মই গীতিকাৰৰ এই কথাষাৰৰ লগত সম্পূৰ্ণ সহমত যে মানুহে মানুহৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হ’ব লাগে আৰু দুৰ্বলক সাহসেৰে আগবঢ়াই নিব লাগে। কাৰণ ইয়াতেই মনুষ্যত্বৰ প্ৰকৃত পৰিচয় নিহিত হৈ আছে। মানুহে মানুহক বেচা-কিনা কৰাটো যে ভুল, সেই কথাটোতো মই সহমত। (ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ আধাৰত মত দিব পাৰে।)
৬। তলত দিয়া গীতফাকি গদ্যৰূপত লিখা।
“দুৰ্বল মানুহে যদি / জীৱনৰ কোবাল নদী / পাৰ হয় তোমাৰে সাহত / তুমি হেৰুৱাবানো কি?”
উত্তৰঃ কোনো দুৰ্বল মানুহে যদি জীৱনৰ খৰস্ৰোতা তথা প্ৰচণ্ড নদীৰ দৰে কঠিন পৰিস্থিতি তোমাৰ সাহস আৰু সহায়ৰ বলত পাৰ হ’ব বিচাৰে, তেন্তে তুমি তেওঁক সেই সাহসখিনি দিলে তোমাৰ একো লোকচান নহয়। বৰং তোমাৰ অকণমান সহায়তে এজন মানুহ বিপদৰ পৰা ৰক্ষা পৰে।
৭। গীতটিৰ মূলভাব লিখা।
উত্তৰঃ “মানুহে মানুহৰ বাবে” গীতটিৰ মূলভাৱ হ’ল মানৱতাবোধ। গীতিকাৰে ক’ব খুজিছে যে মানুহে মানুহৰ প্ৰতি মৰম, দয়া আৰু সহানুভূতি ৰাখিব লাগে। দুৰ্বলক সাহস দি আগবঢ়াই নিয়াটোৱেই মহৎ কাম। মানুহে মানুহক বেচা-কিনা কৰা বা দানৱৰ দৰে আচৰণ কৰাটো লাজৰ কথা। প্ৰেম, দয়া, সহানুভূতি আৰু ত্যাগেই যে মানুহৰ প্ৰকৃত পৰিচয় — এইটোৱেই গীতটিৰ মূলভাৱ।
ভাষা-অধ্যয়ন
৮। তলত দিয়া ক্ৰিয়া পদসমূহৰ নঞৰ্থক ৰূপবোৰ লিখা।
উত্তৰঃ (নঞৰ্থক অৰ্থাৎ না-বোধক ৰূপ। ‘ন’-এ পিছৰ ক্ৰিয়াৰ স্বৰ অনুসৰি ৰূপ সলায়।)
| ক্ৰিয়া পদ | নঞৰ্থক ৰূপ |
|---|---|
| কৰোঁ | নকৰোঁ |
| গ’ল | নগ’ল |
| থ’লে | নথ’লে |
| পটোঁ | নপটোঁ |
| দিওঁ | নিদিওঁ |
| শুলে | নুশুলে |
| খেলে | নেখেলে |
| ধোৱোঁ | নোধোৱোঁ |
৯। তলত দিয়া শব্দবোৰৰ বিপৰীতাৰ্থক শব্দবোৰ বাছি উলিয়াই লিখা।
| শব্দ | বিপৰীতাৰ্থক শব্দ |
|---|---|
| কিনা | বেচা |
| মানৱ | দানৱ |
| নতুন | পুৰণি |
| ভয় | সাহ (নিৰ্ভয়) |
| মৰণ | জীৱন |
| সবল | দুৰ্বল |
১০। গীতটোত থকা সমাপিকা আৰু অসমাপিকা ক্ৰিয়াবোৰ বিচাৰি উলিয়াই লিখা।
উত্তৰঃ যি ক্ৰিয়াই বাক্য সম্পূৰ্ণ কৰে সেয়া সমাপিকা ক্ৰিয়া, আৰু যিয়ে বাক্য সম্পূৰ্ণ নকৰে সেয়া অসমাপিকা ক্ৰিয়া।
| সমাপিকা ক্ৰিয়া | অসমাপিকা ক্ৰিয়া |
|---|---|
| নেভাবে, নহ’ব, পাৰ হয়, হেৰুৱাবানো, নহয়, হয়, পাব, কোৱা | বেচিব খুজি, কিনিব খুজি, দোহাৰিলে, ভাবিব |
১১। শব্দ খেল খেলোঁ আহা। গীতটিত এনে এটি তিনি আখৰীয়া শব্দ আছে যিটোৰ — প্ৰথম আখৰটোৱে অস্ত্ৰ বুজায়, প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় আখৰ দুটা মিলি আনক উচগৰ কৰা বুজায়, দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় আখৰ মিলি নতুন বুজায় — শব্দটো গীতটিৰপৰা বিচাৰি উলিয়াই লিখা।
উত্তৰঃ শব্দটো হ’ল — দানৱ। ইয়াত প্ৰথম আখৰ দা = অস্ত্ৰ (এবিধ কটাৰী); প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় আখৰ দান = আনক উচগৰ কৰা; দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় আখৰ নৱ = নতুন।
১২। ‘সমান’ শব্দটোৰ লগত ‘ঈয়া’ প্ৰত্যয় যোগ হৈ ‘সমনীয়া’ শব্দটো গঠিত হৈছে। তেনেদৰে তলত দিয়া শব্দবোৰৰ লগত ‘ঈয়া’ প্ৰত্যয় যোগ কৰি লিখা।
| শব্দ + প্ৰত্যয় | নতুন শব্দ |
|---|---|
| সমান + ঈয়া | সমনীয়া |
| বৰণ + ঈয়া | বৰণীয়া |
| তেল + ঈয়া | তেলীয়া |
| ফেৰ + ঈয়া | ফেৰীয়া |
| নোমল + ঈয়া | নোমলীয়া |
| পানী + ঈয়া | পানীয়া |
| জঁট + ঈয়া | জঁটীয়া |
জ্ঞান সম্প্ৰসাৰণ
১৩। গীতটিত গীতিকাৰে মানুহে মানুহৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হ’ব লাগে বুলি কৈছে। প্ৰকৃত মানুহ হ’বলৈ হ’লে আমাৰ কি কি গুণ থাকিব লাগিব? শিক্ষক-অভিভাৱকৰপৰা জানি লোৱা আৰু লিখা।
উত্তৰঃ প্ৰকৃত মানুহ হ’বলৈ হ’লে আমাৰ মৰম, দয়া, সহানুভূতি, সততা, ত্যাগ, ধৈৰ্য, পৰোপকাৰ, সহনশীলতা, ন্যায়পৰায়ণতা আৰু অপৰক সন্মান কৰাৰ মনোভাৱ থাকিব লাগিব। দুৰ্বলক সহায় কৰা, সঁচা কথা কোৱা আৰু আনৰ দুখত দুখী হোৱা গুণেই মানুহক প্ৰকৃত মানুহ কৰি তোলে।
১৪। তোমালোকে নিশ্চয় তোমালোকৰ সহপাঠী বা আন কাৰোবাক সহায় কৰি আহিছা। আৰ্তৰ বাবে কৰা ভাল কামবোৰ প্ৰত্যেকে লিখি শ্ৰেণীকোঠাৰ সকলোৰে আগত পঢ়ি শুনোৱা।
উত্তৰঃ এইটো এটা কাৰ্যভিত্তিক কাম। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নিজে কৰা সহায়ৰ কথা — যেনে বৃদ্ধ মানুহক বাট পাৰ কৰি দিয়া, সহপাঠীক পঢ়াত সহায় কৰা, অসুস্থ বন্ধুৰ খবৰ লোৱা আদি — লিখি শ্ৰেণীত পঢ়ি শুনাব লাগে।
১৫। ‘মানুহে মানুহৰ বাবে’ গীতটি শ্ৰেণীৰ সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে একক আৰু দলীয়ভাৱে গোৱা।
উত্তৰঃ এইটো এটা কাৰ্যভিত্তিক কাম। শিক্ষকৰ সহায়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে গীতটি প্ৰথমে একেলগে, পিছত এজন এজনকৈ আৰু দল পাতি গাব লাগে।
প্ৰকল্প
১৬। ডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ গীত সংগ্ৰহ কৰি নিজৰ নিজৰ বহীত লিখা। প্ৰত্যেকেই অন্ততঃ পাঁচোটাকৈ গীত লিখা।
উত্তৰঃ এইটো এটা প্ৰকল্পভিত্তিক কাম। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে ডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ “বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে”, “মানুহে মানুহৰ বাবে”, “গংগা মোৰ মা”, “সাগৰ সংগমত” আদি জনপ্ৰিয় গীতৰপৰা অন্ততঃ পাঁচোটা গীত বাছি বহীত লিখিব লাগে।
১৭। এখন কাৰ্ড প্ৰস্তুত কৰি জনপ্ৰিয় শিল্পীৰ গীতৰ কলি লিখি সমনীয়াৰ জন্মদিনত উপহাৰ দিয়া।
উত্তৰঃ এইটো এটা প্ৰকল্পভিত্তিক কাম। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে দুজন জনপ্ৰিয় শিল্পীৰ গীতৰ এফাকিকৈ কলি লৈ সুন্দৰকৈ কাৰ্ড সজাই শ্ৰেণীকোঠাত ৰাখিব আৰু সমনীয়াৰ জন্মদিনত উপহাৰ দিব পাৰে।
অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ
বহুবিকল্পভিত্তিক প্ৰশ্ন
১। ‘মানুহে মানুহৰ বাবে’ গীতটিৰ গীতিকাৰ কোন?
- (ক) জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা
- (খ) ডঃ ভূপেন হাজৰিকা
- (গ) পাৰ্বতীপ্ৰসাদ বৰুৱা
- (ঘ) বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা
উত্তৰঃ (খ) ডঃ ভূপেন হাজৰিকা।
২। গীতটি অনুসৰি দুৰ্বল মানুহে কি পাৰ হ’ব বিচাৰে?
- (ক) সাগৰ
- (খ) পৰ্বত
- (গ) জীৱনৰ কোবাল নদী
- (ঘ) মৰুভূমি
উত্তৰঃ (গ) জীৱনৰ কোবাল নদী।
৩। ‘দানৱ’ শব্দৰ বিপৰীতাৰ্থক শব্দ কি?
- (ক) ৰাক্ষস
- (খ) অসুৰ
- (গ) মানৱ
- (ঘ) ভূত
উত্তৰঃ (গ) মানৱ।
৪। ডঃ ভূপেন হাজৰিকাই কোন বছৰত ‘দাদাচাহেব ফাল্কে’ বঁটা লাভ কৰে?
- (ক) ১৯৮৭ খ্ৰীষ্টাব্দ
- (খ) ১৯৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দ
- (গ) ২০১১ খ্ৰীষ্টাব্দ
- (ঘ) ২০১৯ খ্ৰীষ্টাব্দ
উত্তৰঃ (খ) ১৯৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দ।
খালী ঠাই পূৰ কৰা
- ‘মানুহে মানুহৰ বাবে’ গীতটি ________ প্ৰথম ভাগ পাঠ্যপুথিৰ পাঠ। (উন্মেষ)
- সুধাকণ্ঠ ________ এই গীতটিৰ গীতিকাৰ। (ডঃ ভূপেন হাজৰিকা)
- মানুহে মানুহৰ বাবে অকণমান ________ ভাবিব লাগে। (সহানুভূতিৰে)
- ‘দানৱ’ শব্দৰ প্ৰথম আখৰ ‘দা’ই ________ বুজায়। (অস্ত্ৰ)
শুদ্ধ নে অশুদ্ধ লিখা
- ডঃ ভূপেন হাজৰিকাক ‘ভাৰত ৰত্ন’ সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছিল। — শুদ্ধ
- গীতিকাৰে মানুহক দানৱৰ দৰে আচৰণ কৰিবলৈ কৈছে। — অশুদ্ধ
- ডঃ ভূপেন হাজৰিকা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আছিল। — শুদ্ধ
- গীতটিৰ মতে কেৱল বলেই মানুহৰ প্ৰকৃত পৰিচয়। — অশুদ্ধ
চমু প্ৰশ্ন
১। ‘সুধাকণ্ঠ’ বুলি কাক জনা যায়?
উত্তৰঃ ‘সুধাকণ্ঠ’ বুলি ডঃ ভূপেন হাজৰিকাক জনা যায়।
২। গীতটিত বাৰম্বাৰ অহা “সমনীয়া” শব্দটোৰ অৰ্থ কি?
উত্তৰঃ “সমনীয়া” শব্দটোৰ অৰ্থ সমান বয়সৰ সাথী বা বন্ধু।
৩। গীতটিৰ জৰিয়তে গীতিকাৰে কি আহ্বান জনাইছে?
উত্তৰঃ গীতটিৰ জৰিয়তে গীতিকাৰে মানুহক দানৱৰ দৰে নহৈ প্ৰকৃত মানুহ হিচাপে, মৰম-দয়া-সহানুভূতিৰে আচৰণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে।
শব্দাৰ্থ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| সমনীয়া | সমান বয়সৰ সাথী, বন্ধু |
| অকণো | অলপো, একেবাৰে সৰু পৰিমাণো |
| সহানুভূতি | আনৰ দুখত দুখী হোৱা মনোভাৱ |
| দোহৰা / দোহাৰি | পুনৰ কোৱা, আবৃত্তি কৰা |
| পুৰাণ | পুৰণি, বহু আগৰ |
| ইতিহাস | অতীতৰ ঘটনাৱলীৰ লিখিত বিৱৰণ |
| কোবাল | খৰস্ৰোতা, উত্তাল, প্ৰচণ্ড |
| সাহ | সাহস, ভয় নোহোৱা মনোবল |
| হেৰুৱা | নাইকিয়া কৰা, লোকচান কৰা |
| দানৱ | ৰাক্ষস, অসুৰ |
| কাহানিও | কেতিয়াও |
| কাহানিবা | কেতিয়াবা |
গীতিকাৰৰ পৰিচয়
ডঃ ভূপেন হাজৰিকা (১৯২৬–২০১১ খ্ৰীষ্টাব্দ) একাধাৰে গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, গায়ক, গৱেষক, লেখক, আলোচনীৰ সম্পাদক, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল। ‘সুধাকণ্ঠ’ নামেৰে জনাজাত এই মহান শিল্পীয়ে বিভিন্ন ভাষাত গীত ৰচনা কৰি সেই গীতবোৰত নিজে কণ্ঠদান কৰিছিল।
১৯৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ‘দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা’ লাভ কৰিছিল। সেই একে বছৰতে তেওঁ শিৱসাগৰত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ পদো অলংকৃত কৰিছিল। তদুপৰি তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ ‘সংগীত-নাটক অকাডেমি বঁটা’, ‘পদ্মশ্ৰী’, ‘পদ্মভূষণ’ আদি সন্মানেৰেও সন্মানিত হৈছিল। ২০১৯ খ্ৰীষ্টাব্দত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক মৰণোত্তৰভাৱে ‘ভাৰত ৰত্ন’ সন্মান প্ৰদান কৰিছিল।
‘কৃষিৰ পথাৰে-পথাৰে’, ‘বহাগ মাথোঁ এটি ঋতু নহয়’, ‘মই এটি যাযাবৰ’, ‘দিহিঙে দিপাঙে’, ‘গীতাৱলী’ আদি তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ।