ASSEB-ৰ ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ’ৰ প্ৰথম পাঠ ‘সবাতোকৈ আপোন’ অসমৰ বিশিষ্ট কবি নৱকান্ত বৰুৱাৰ ৰচিত এটি কবিতা। এই কবিতাটিত কবিয়ে নিজৰ আই (মাতৃ), নিজৰ দেশ আৰু মাতৃভাষাক সবাতোকৈ আপোন বুলি কৈছে। এই পাঠটোৰ সম্পূৰ্ণ সাৰাংশ, শব্দাৰ্থ আৰু অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নোত্তৰ এই লেখাত পোৱা যাব।

---

সাৰাংশ (Summary)

সাৰাংশ: ‘সবাতোকৈ আপোন’ কবিতাটি অসমৰ বিশিষ্ট কবি নৱকান্ত বৰুৱাৰ এটি অমূল্য সৃষ্টি। এই কবিতাটিৰ যোগেদি কবিয়ে আমাৰ জীৱনত যি তিনিটা বস্তু সবাতোকৈ আপোন আৰু পৱিত্ৰ — সেই কথা সুন্দৰভাৱে দাঙি ধৰিছে। কবিৰ মতে আমাৰ জন্মদাত্ৰী মাতৃ, আমাৰ জন্মভূমি অৰ্থাৎ দেশখন, আৰু আমাৰ মাতৃভাষা — এই তিনিটাকে সবাতোকৈ আপোন বুলি গণ্য কৰা উচিত। এই তিনিটাৰ মাজেদিয়েই মানুহে জগতখনক চিনি পায় আৰু আগবাঢ়ি যাব পাৰে।

কবিয়ে কৈছে যে গাঁও-নগৰ, জান-জুৰি — এই সকলোবোৰ আমাৰ প্ৰাণৰ চিনাকি। আমাৰ মাতৃভাষা সুৰীয়া, ধুনীয়া আৰু কুমলীয়া; ইয়াৰ দ্বাৰাই আমি অন্তৰৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰিব পাৰোঁ। কবিতাটিৰ শেষত কবিয়ে এই সুবিশাল পৃথিৱীত সকলোৰে সৈতে হাতে হাত মিলাই আগবাঢ়ি যোৱাৰ আকাংক্ষা প্ৰকাশ কৰিছে। সামগ্ৰিকভাৱে কবিতাটিয়ে দেশপ্ৰেম, মাতৃপ্ৰেম, মাতৃভাষাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা আৰু বিশ্ব-ভ্ৰাতৃত্বৰ মহৎ ভাৱ আমাৰ মাজত জগাই তোলে।

Summary: “Sabatokoi Apon” is a beautiful poem by the eminent Assamese poet Nawakanta Baruwa, included as the first lesson of the ASSEB Class 6 Assamese textbook ‘Ankuran’. In this poem, the poet expresses that three things are dearest to every human being — one’s mother, one’s motherland, and one’s mother tongue. Through these three precious relationships, a person comes to understand the world and is able to move forward in life with confidence and pride.

The poet describes villages, towns, streams and rivulets as the soul’s familiar acquaintances (প্ৰাণৰ চিনাকি). He calls his mother tongue melodious, beautiful and tender — the medium through which the inner feelings of the heart are expressed. At the end of the poem, the poet expresses the noble desire to walk hand-in-hand with all people across this vast world. Overall, the poem awakens within the readers the values of love for one’s mother, devotion to one’s homeland, respect for one’s mother tongue, and the spirit of universal brotherhood.

---

কবিৰ পৰিচয়

নৱকান্ত বৰুৱা (১৯২৬–২০০২) আছিল অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন বৰেণ্য কবি, ঔপন্যাসিক, সমালোচক আৰু অনুবাদক। তেওঁৰ জন্ম ১৯২৬ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত নগাঁও জিলাৰ বৰভেটীত হয়। তেওঁ আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ এজন প্ৰধান প্ৰৱৰ্তক হিচাপে পৰিচিত। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ৰচনাবোৰৰ ভিতৰত আছে ‘হে অৰণ্য হে মহানগৰ’, ‘ৰাৱণ’, ‘মই এজন অসমীয়া’ আদি। ১৯৭৫ চনত তেওঁ ‘কপিলীপৰীয়া সাধু’ কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে চাহিত্য একাডেমী বঁটা লাভ কৰে।

---

শব্দাৰ্থ

শব্দ	অৰ্থ
সবাতোকৈ	সকলোতকৈ, আটাইতকৈ
আপোন	নিজৰ, প্ৰিয়, আত্মীয়
আই	মাতৃ, মা
মাতৃভাষা	মাকৰ ভাষা, নিজৰ মাতৃভাষা
প্ৰাণৰ চিনাকি	আত্মাৰ পৰিচিত, প্ৰিয় আত্মীয়
গাঁও-নগৰ	গাঁৱ আৰু নগৰ
জান-জুৰি	সৰু সৰু নদী আৰু জলধাৰা
সুৰীয়া	সুৰৰ মাধুৰ্যপূৰ্ণ, শ্ৰুতিমধুৰ
ধুনীয়া	সুন্দৰ
কুমলীয়া	কোমল, মৃদু
চহকী	ধনৱান, সমৃদ্ধ
শুৱনি	সুন্দৰ, মনোমোহা
সুবিশাল	অতি বৃহৎ, বিশাল
মহিমা	গৌৰৱ, মহত্ত্ব
স্বদেশ	নিজৰ দেশ

---

অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নোত্তৰ

ক। চমু উত্তৰ দিয়া

১। ‘সবাতোকৈ আপোন’ কবিতাটিৰ ৰচক কোন?

উত্তৰঃ ‘সবাতোকৈ আপোন’ কবিতাটিৰ ৰচক হৈছে অসমৰ বিশিষ্ট কবি নৱকান্ত বৰুৱা।

২। কবিয়ে কাক কাক সবাতোকৈ আপোন বুলি কৈছে?

উত্তৰঃ কবিয়ে নিজৰ আই (মাতৃ), নিজৰ দেশ আৰু নিজৰ মাতৃভাষাক সবাতোকৈ আপোন বুলি কৈছে।

৩। কবিয়ে কাক প্ৰাণৰ চিনাকি বুলি কৈছে?

উত্তৰঃ কবিয়ে নিজ দেশৰ গাঁও-নগৰ, জান-জুৰিক প্ৰাণৰ চিনাকি বুলি কৈছে।

৪। কিহৰ মাধ্যমেৰে আমাৰ অন্তৰৰ ভাৱ প্ৰকাশ পায়?

উত্তৰঃ আমাৰ মাতৃভাষাৰ মাধ্যমেৰে আমাৰ অন্তৰৰ ভাৱ প্ৰকাশ পায়। কবিৰ মতে মাতৃভাষা সুৰীয়া, ধুনীয়া আৰু কুমলীয়া।

৫। কিহৰ যোগেদি মানুহে জগতখনক চিনি পায়?

উত্তৰঃ নিজ মাতৃ, নিজ দেশ আৰু মাতৃভাষাৰ যোগেদি মানুহে জগতখনক চিনি পায়।

৬। ‘সবাতোকৈ আপোন’ কবিতাটিৰ মূলভাৱ কি?

উত্তৰঃ ‘সবাতোকৈ আপোন’ কবিতাটিৰ মূলভাৱ এনেদৰে — প্ৰতিজন মানুহৰে জন্মদাত্ৰী মাতৃ, জন্মভূমি অৰ্থাৎ দেশ আৰু মাতৃভাষা সবাতোকৈ আপোন। এই তিনিটাৰ মাধ্যমেৰে মানুহে জগতখনক চিনি পায় আৰু সকলোৰে সৈতে এই সুবিশাল পৃথিৱীত হাতে হাত মিলাই আগবাঢ়িব পাৰে।

৭। কবিৰ মাতৃভাষাটি কেনেকুৱা?

উত্তৰঃ কবিৰ মাতৃভাষাটি সুৰীয়া, ধুনীয়া আৰু কুমলীয়া। এই মাতৃভাষাৰ যোগেদিয়েই কবিয়ে অন্তৰৰ সকলো ভাৱ প্ৰকাশ কৰিব পাৰে।

৮। সুবিশাল পৃথিৱীত কবিয়ে কেনেকৈ আগবাঢ়িব বিচাৰিছে?

উত্তৰঃ সুবিশাল পৃথিৱীত কবিয়ে সকলোৰে সৈতে হাতে হাত মিলাই আগবাঢ়িব বিচাৰিছে।

---

খ। বহুবিকল্পিত প্ৰশ্নোত্তৰ

১। ‘সবাতোকৈ আপোন’ কবিতাটিৰ ৰচক কোন?
(ক) হীৰেন ভট্টাচাৰ্য (খ) নৱকান্ত বৰুৱা (গ) ভৱেন বৰুৱা (ঘ) অজিত বৰুৱা

উত্তৰঃ (খ) নৱকান্ত বৰুৱা।

২। কবিয়ে কাক সবাতোকৈ আপোন বুলি কৈছে?
(ক) ধন-সম্পত্তি (খ) সমাজ (গ) আই, দেশ আৰু মাতৃভাষা (ঘ) শিক্ষা

উত্তৰঃ (গ) আই, দেশ আৰু মাতৃভাষা।

৩। কবিয়ে কাক প্ৰাণৰ চিনাকি বুলি কৈছে?
(ক) বন্ধু-বান্ধৱ (খ) গাঁও-নগৰ আৰু জান-জুৰি (গ) ৰাজ্যৰ মন্ত্ৰীসকল (ঘ) বিদ্যালয়

উত্তৰঃ (খ) গাঁও-নগৰ আৰু জান-জুৰি।

৪। মাতৃভাষাৰ বৰ্ণনাত কবিয়ে কোনবোৰ বিশেষণ ব্যৱহাৰ কৰিছে?
(ক) কঠোৰ আৰু গভীৰ (খ) সুৰীয়া, ধুনীয়া আৰু কুমলীয়া (গ) চহকী আৰু শুৱনি (ঘ) ক্ষুদ্ৰ আৰু সৰু

উত্তৰঃ (খ) সুৰীয়া, ধুনীয়া আৰু কুমলীয়া।

৫। ‘সবাতোকৈ’ শব্দটোৰ অৰ্থ —
(ক) কেতিয়াবা (খ) সকলোতকৈ / আটাইতকৈ (গ) কম (ঘ) অলপ

উত্তৰঃ (খ) সকলোতকৈ / আটাইতকৈ।

৬। ‘কুমলীয়া’ শব্দটোৰ অৰ্থ —
(ক) কঠিন (খ) ভাৰী (গ) কোমল / মৃদু (ঘ) দীঘল

উত্তৰঃ (গ) কোমল / মৃদু।

---

গ। বিশদ উত্তৰ দিয়া

১। ‘সবাতোকৈ আপোন’ কবিতাটিৰ মূলভাৱ নিজৰ ভাষাত লিখা।

উত্তৰঃ ‘সবাতোকৈ আপোন’ হৈছে নৱকান্ত বৰুৱাৰ এটি অৰ্থপূৰ্ণ কবিতা। এই কবিতাটিৰ যোগেদি কবিয়ে আমাৰ জীৱনৰ তিনিটা সবাতোকৈ আপোন আৰু পৱিত্ৰ বস্তুৰ কথা সুন্দৰভাৱে দাঙি ধৰিছে। কবিৰ মতে আমাৰ জন্মদাত্ৰী আই, আমাৰ জন্মভূমি অৰ্থাৎ দেশ, আৰু আমাৰ মাতৃভাষা — এই তিনিটাকেই সবাতোকৈ আপোন বুলি গণ্য কৰা উচিত।

কবিয়ে কৈছে যে নিজ দেশৰ গাঁও-নগৰ, জান-জুৰি আদি সকলোবোৰ আমাৰ প্ৰাণৰ চিনাকি। আমাৰ মাতৃভাষা সুৰীয়া, ধুনীয়া আৰু কুমলীয়া; ইয়াৰ মাধ্যমেৰেই আমি অন্তৰৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰিব পাৰোঁ। এই তিনিটা পৱিত্ৰ সম্পদৰ যোগেদিয়েই মানুহে জগতখনক চিনি পায় আৰু আগবাঢ়ি যাব পাৰে। কবিতাটিৰ শেষত কবিয়ে এই সুবিশাল পৃথিৱীত সকলোৰে সৈতে হাতে হাত মিলাই আগবাঢ়ি যোৱাৰ আকাংক্ষা প্ৰকাশ কৰিছে। সামগ্ৰিকভাৱে কবিতাটিয়ে দেশপ্ৰেম, মাতৃভাষাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা আৰু বিশ্ব-ভ্ৰাতৃত্বৰ মহৎ ভাৱ আমাৰ মাজত জগাই তোলে।

২। কবিয়ে কেলেই আই, দেশ আৰু মাতৃভাষাক সবাতোকৈ আপোন বুলি কৈছে — তোমাৰ মত প্ৰকাশ কৰা।

উত্তৰঃ কবিয়ে আই, দেশ আৰু মাতৃভাষাক সবাতোকৈ আপোন বুলি কৈছে — কাৰণ এই তিনিটাই আমাৰ অস্তিত্বৰ মূল ভেটি। আই অৰ্থাৎ মাতৃয়েই আমাক জন্ম দিয়ে আৰু আই-ৰ স্নেহ-মৰমেই আমাৰ জীৱনত প্ৰথম শিক্ষা। দেশ অৰ্থাৎ জন্মভূমিৰ মাটি, পানী আৰু বতাহেই আমাক ডাঙৰ-দীঘল কৰে; ইয়াৰ গাঁও-নগৰ, জান-জুৰি আমাৰ প্ৰাণৰ চিনাকি। মাতৃভাষাৰ মাধ্যমেৰেই আমি অন্তৰৰ ভাৱ স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰিব পাৰোঁ। এই তিনিটাৰ যোগেদিয়েই আমি জগতখনক চিনি পাওঁ আৰু আমাৰ পৰিচয় গঢ়ি উঠে। সেইবাবেই কবিয়ে এই তিনিটাকে সবাতোকৈ আপোন বুলি কৈছে।

৩। কবিয়ে সুবিশাল পৃথিৱীত সকলোৰে সৈতে আগবাঢ়িব বিচৰাৰ যি আকাংক্ষা প্ৰকাশ কৰিছে — সেইটো ব্যাখ্যা কৰা।

উত্তৰঃ কবিয়ে কবিতাৰ শেষত এক বিশ্ব-ভ্ৰাতৃত্বৰ মহৎ আকাংক্ষা প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ কৈছে যে নিজৰ আই, দেশ আৰু মাতৃভাষাৰ প্ৰতি গভীৰ প্ৰেম থকাৰ পিছতো মানুহে নিজকে গণ্ডীবদ্ধ কৰি ৰখা উচিত নহয়। এই সুবিশাল পৃথিৱীত বিভিন্ন দেশৰ, বিভিন্ন ভাষাৰ আৰু বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ মানুহ আছে। সকলোৰে সৈতে হাতে হাত মিলাই, একতাবদ্ধ হৈ আগবাঢ়িলেহে প্ৰকৃত উন্নতি সম্ভৱ। সেইবাবেই কবিয়ে দেশপ্ৰেমৰ লগতে বিশ্ব-ভ্ৰাতৃত্বৰ আদৰ্শৰো আৱাহন জনাইছে।

---

ঘ। শূন্যস্থান পূৰণ কৰা

১। মই মোৰ আইক ______ পাওঁ।

উত্তৰঃ মই মোৰ আইক ভাল পাওঁ।

২। মই মোৰ মাতৃভাষাক ______ কৰোঁ।

উত্তৰঃ মই মোৰ মাতৃভাষাক শ্ৰদ্ধা কৰোঁ।

৩। আমি আমাৰ স্বদেশক লৈ ______ বোধ কৰোঁ।

উত্তৰঃ আমি আমাৰ স্বদেশক লৈ গৌৰৱ বোধ কৰোঁ।

৪। কবিৰ মতে গাঁও-নগৰ, জান-জুৰি আমাৰ ______ চিনাকি।

উত্তৰঃ কবিৰ মতে গাঁও-নগৰ, জান-জুৰি আমাৰ প্ৰাণৰ চিনাকি।

৫। কবিৰ মাতৃভাষা ______, ধুনীয়া আৰু কুমলীয়া।

উত্তৰঃ কবিৰ মাতৃভাষা সুৰীয়া, ধুনীয়া আৰু কুমলীয়া।

---

ঙ। ব্যাকৰণ অনুশীলনী

১। তলৰ শব্দবোৰৰ যুৰীয়া (অন্ত্যমিল থকা) শব্দ লিখা —

মূল শব্দ	যুৰীয়া শব্দ
আই	চিনাই / মাই
দেশ	শেষ / বেশ
শুৱনি	চিনাকি
সুৰীয়া	কুমলীয়া
ধুনীয়া	চহকীয়া

২। তলৰ শব্দবোৰৰ লগত নিৰ্দেশক প্ৰত্যয় (টি, জন, জনী, খন, খনি) যোগ কৰা —

মূল শব্দ	প্ৰত্যয় যোগ কৰা ৰূপ
ল’ৰা	ল’ৰাজন
ছোৱালী	ছোৱালীজনী
আই	আইজনী
দেশ	দেশখন
কিতাপ	কিতাপখন / কিতাপখনি
ফুল	ফুলটি
চৰাই	চৰাইটি
গাঁও	গাঁওখন

৩। তলৰ ক্ৰিয়াপদবোৰৰ নঞৰ্থক ৰূপ লিখা —

ক্ৰিয়াপদ	নঞৰ্থক ৰূপ
খাওঁ	নাখাওঁ
যাওঁ	নাযাওঁ
কৰোঁ	নকৰোঁ
পঢ়োঁ	নপঢ়োঁ
লিখোঁ	নিলিখোঁ
চাওঁ	নাচাওঁ

৪। তলৰ শব্দবোৰৰ মাজৰ পৰা বিশেষ্য আৰু বিশেষণ পদ চিনি উলিওৱা — সুৰীয়া, আই, দেশ, কুমলীয়া, ধুনীয়া, ভাষা, চহকী, গাঁও।

বিশেষ্য পদ	বিশেষণ পদ
আই	সুৰীয়া
দেশ	কুমলীয়া
ভাষা	ধুনীয়া
গাঁও	চহকী

৫। তলৰ শব্দবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি এটাকৈ সম্পূৰ্ণ বাক্য লিখা —

• আপোন: আই, দেশ আৰু মাতৃভাষা আমাৰ সবাতোকৈ আপোন।
• চিনাকি: গাঁৱৰ মানুহখিনি মোৰ প্ৰাণৰ চিনাকি।
• সুৰীয়া: অসমীয়া ভাষা অতি সুৰীয়া।
• ধুনীয়া: অসমৰ প্ৰকৃতি অতি ধুনীয়া।
• সুবিশাল: এই পৃথিৱীখন সুবিশাল।

---

চ। অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ

১। ‘সবাতোকৈ আপোন’ কবিতাটি কোন পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত?

উত্তৰঃ ‘সবাতোকৈ আপোন’ কবিতাটি ASSEB-ৰ ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ’ৰ প্ৰথম পাঠ।

২। নৱকান্ত বৰুৱাৰ চমু পৰিচয় দিয়া।

উত্তৰঃ নৱকান্ত বৰুৱা (১৯২৬–২০০২) আছিল আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ এজন প্ৰধান প্ৰৱৰ্তক। তেওঁৰ জন্ম ১৯২৬ চনত নগাঁও জিলাৰ বৰভেটীত হয়। ‘হে অৰণ্য হে মহানগৰ’, ‘ৰাৱণ’, ‘কপিলীপৰীয়া সাধু’ আদি তেওঁৰ বিখ্যাত কাব্যগ্ৰন্থ। ‘কপিলীপৰীয়া সাধু’ৰ বাবে তেওঁ ১৯৭৫ চনত চাহিত্য একাডেমী বঁটা লাভ কৰে।

৩। ‘মাতৃভাষা’ বুলিলে কি বুজা?

উত্তৰঃ ‘মাতৃভাষা’ বুলিলে আমাৰ মাকৰ মুখৰ ভাষাকে বুজা যায়। অৰ্থাৎ যি ভাষাৰে এজন মানুহে নিজৰ পৰিয়ালৰ লগত প্ৰথমে কথা পতিবলৈ শিকে — সেই ভাষাটোৱেই তেওঁৰ মাতৃভাষা। অসমীয়া আমাৰ মাতৃভাষা।

৪। ‘প্ৰাণৰ চিনাকি’ মানে কি?

উত্তৰঃ ‘প্ৰাণৰ চিনাকি’ মানে প্ৰাণৰ অতি ওচৰৰ আত্মীয় বা পৰিচিত। যিসকল মানুহ বা যিবোৰ ঠাইক আমি অন্তৰৰ পৰা পৰিচিত আৰু আত্মীয় বুলি অনুভৱ কৰোঁ — তেওঁলোককেই প্ৰাণৰ চিনাকি বুলি কোৱা হয়।

৫। কবিতাটিৰ পৰা আমি কি শিক্ষা পাওঁ?

উত্তৰঃ এই কবিতাটিৰ পৰা আমি বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষা পাওঁ —

• আমি আমাৰ আই (মাতৃ)ক ভাল পোৱা উচিত।
• আমি আমাৰ জন্মভূমি অৰ্থাৎ দেশক ভাল পোৱা উচিত আৰু ইয়াৰ গৌৰৱ ৰক্ষা কৰা উচিত।
• আমি আমাৰ মাতৃভাষাক শ্ৰদ্ধা কৰা উচিত।
• সুবিশাল পৃথিৱীখনত সকলোৰে সৈতে হাতে হাত মিলাই একতাবদ্ধ হৈ আগবাঢ়িব লাগে।

৬। কবিতাটিত প্ৰকাশ পোৱা মূল ভাৱসমূহ কি কি?

উত্তৰঃ কবিতাটিত প্ৰকাশ পোৱা মূল ভাৱসমূহ হৈছে — মাতৃপ্ৰেম, দেশপ্ৰেম, মাতৃভাষাৰ প্ৰতি গভীৰ শ্ৰদ্ধা আৰু বিশ্ব-ভ্ৰাতৃত্বৰ মহান আদৰ্শ।

৭। ‘সবাতোকৈ আপোন’ বুলিলে তুমি কি বুজা?

উত্তৰঃ ‘সবাতোকৈ আপোন’ বুলিলে আটাইতকৈ প্ৰিয়, আটাইতকৈ আত্মীয় বুলি বুজা যায়। আমাৰ জীৱনত যিবোৰ বস্তু আমি সকলোতকৈ অধিক ভাল পাওঁ আৰু অন্তৰৰ পৰা আত্মীয় বুলি অনুভৱ কৰোঁ — সেইবোৰকেই সবাতোকৈ আপোন বুলি কোৱা হয়। কবিৰ মতে আমাৰ আই, দেশ আৰু মাতৃভাষা — এই তিনিটাই আমাৰ সবাতোকৈ আপোন।