Class 12 Assamese Chapter 3 — আনন্দৰাম বৰুৱা (উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু)
HSLC Guru-লৈ স্বাগতম। এই পৃষ্ঠাত আপুনি ASSEB (Assam State Board)ৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক দ্বিতীয় বাৰ্ষিক শ্ৰেণীৰ অসমীয়া (MIL) বিষয়ৰ সাহিত্য সৌৰভ পাঠ্যপুথিৰ তৃতীয় পাঠ “আনন্দৰাম বৰুৱা”ৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ পাব। এই জীৱনীমূলক প্ৰৱন্ধটি অসমীয়া বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ গৱেষক-পণ্ডিত উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু দেৱৰ ৰচনা। ইয়াত উনবিংশ শতিকাৰ এজন ক্ষণজন্মা অসমীয়া পণ্ডিত, ভাৰতীয় সিভিল চাৰ্ভিচ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া আৰু বিশ্ববিখ্যাত সংস্কৃতজ্ঞ আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকনৰ ভতিজা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱন, অধ্যৱসায়, কৰ্মস্পৃহা আৰু পাণ্ডিত্যৰ পৰিচয় দিয়া হৈছে। সকলো সম্ভাব্য অতি চমু, চমু আৰু দীঘল উত্তৰৰ প্ৰশ্ন, MCQ, খালী ঠাই পূৰণ, শুদ্ধ-অশুদ্ধ, শব্দাৰ্থ আৰু লেখকৰ চমু পৰিচয় তলত দিয়া হ’ল।
সাৰাংশ
“আনন্দৰাম বৰুৱা” উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু দেৱৰ এটি জীৱনীমূলক প্ৰৱন্ধ। ইয়াত উনবিংশ শতিকাৰ অসমৰ গৌৰৱ, এজন ক্ষণজন্মা পুৰুষ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱন-চৰিত্ৰৰ এক চমু পৰিচয় দিয়া হৈছে। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম ১৮৫০ চনৰ ২১ মে’ তাৰিখে উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰজাদুৱাৰত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম গৰ্গৰাম বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম দুৰ্লভেশ্বৰী। পৰশুৰাম আৰু জানকীৰাম তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ। তেওঁৰ খুৰাক আছিল প্ৰখ্যাত আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকন। শৈশৱতেই পিতৃ-মাতৃৰ ছত্ৰছায়াৰ পৰা আনন্দৰাম বঞ্চিত হৈছিল যদিও খুৰাকৰ স্নেহ-শাসনত তেওঁৰ শিক্ষাৰ ভেটি গঢ়ি উঠিছিল। সৰুৰে পৰাই অসাধাৰণ মেধাৱী আনন্দৰামে সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ অমৰকোষ আদি গ্ৰন্থ কণ্ঠস্থ কৰি পেলাইছিল।
প্ৰাথমিক শিক্ষা গুৱাহাটীত সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছত আনন্দৰামে কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সি কলেজত ১৮৬৯ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ আছিল আই চি এছ (Indian Civil Service) পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া আৰু পঞ্চমগৰাকী ভাৰতীয়। সেই সময়ত সাত সাগৰ পাৰ হৈ ইউৰোপলৈ যোৱাৰ পথ অতি দুৰ্গম আৰু বিপদসংকুল আছিল। সামাজিক কুসংস্কাৰে কোৱা “সাগৰ পাৰ হ’লে জাতি যায়” বিশ্বাসৰ ভয়তো বহু ভাৰতীয়ই বিদেশলৈ যাবলৈ সাহস কৰা নাছিল। কিন্তু জ্ঞানপিপাসু আনন্দৰামে এই সকলো ভয়-সংস্কাৰ অতিক্ৰম কৰি ইংলেণ্ডলৈ গৈ আই চি এছ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ ১৮৭২ চনত ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে। তেখেতে বৰ্তমান বম্বে (মুম্বাই) আদিতে নানা প্ৰশাসনিক পদত কাম কৰিছিল আৰু একে সময়তে সংস্কৃত সাহিত্যৰ গভীৰ চৰ্চা চলাই গৈছিল।
আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল — “কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই মৃত্যু”। জ্ঞান-চৰ্চাৰ বাবে তেওঁ চিৰকুমাৰ ব্ৰত গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ভৱভূতিৰ ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ সংস্কৃত টীকা ৰচনা কৰিছিল আৰু সেই গ্ৰন্থত অসমৰ ‘ভাওনা’ৰ উল্লেখ কৰি অসমীয়া সংস্কৃতিক বিশ্বমঞ্চলৈ লৈ গৈছিল। তেওঁৰ ৰচিত উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে — ‘অৰিষ্টনেমি চৰিত’, ‘Practical English-Sanskrit Dictionary’, ‘A Comprehensive Grammar of the Sanskrit Language’, ‘Bhavabhuti and his Place in Sanskrit Literature’ আদি। তেওঁৰ অসামান্য পাণ্ডিত্যত বিস্ময়াভিভূত হৈছিল বিশ্ববিখ্যাত প্ৰাচ্যবিদ্যা পণ্ডিত মেক্সমূলাৰে। যিমান বিখ্যাত হৈছিল সিমানেই বিনয়ী আনন্দৰামে নিজৰ পৰিচয় দিছিল “দুৰ্লভেশ্বৰী আৰু গৰ্গৰামৰ পুত্ৰ, পৰশুৰাম আৰু জানকীৰামৰ ভ্ৰাতৃ” বুলি, আৰু সদায় গৌৰৱেৰে উচ্চাৰণ কৰিছিল “প্ৰাগ্জ্যোতিষপুৰ সম্ভৱম্”। মাত্ৰ ৩৯ বছৰ বয়সতে ১৮৮৯ চনত এই ক্ষণজন্মা পুৰুষৰ অকাল মৃত্যু ঘটে। তেওঁৰ অনুকৰণীয় গুণাৱলী — একাগ্ৰতা, অধ্যৱসায়, পৰিশ্ৰম, কৰ্মস্পৃহা, জ্ঞানপিপাসা, স্বদেশপ্ৰেম আৰু পিতৃ-পৰিয়ালৰ প্ৰতি ভক্তিয়েই তেওঁক চিৰকাল পূজনীয় কৰি ৰাখিব।
Summary
ASSEB Class 12 Assamese (MIL) Chapter 3 “Anandaram Baruah” by Upendra Chandra Lekharu Dev is a biographical essay on the 19th-century Assamese genius Anandaram Borooah, the first Assamese to qualify the Indian Civil Service and a globally renowned Sanskrit scholar.
Born on 21 May 1850 at Rajaduar in North Guwahati to Gargaram Barua and Durlabheswari, Anandaram lost his parents early but was raised by his celebrated uncle Anandaram Dhekial Phukan. A child prodigy who memorised the Amarakosha and other Sanskrit classics, he completed his graduation from Presidency College, Calcutta in 1869 and went on to England, overcoming the dangerous sea voyage and the social fear that “crossing the seven seas would destroy one’s caste.” In 1872 he became the first Assamese and the fifth Indian to clear the Indian Civil Service examination. He served the British Government in administrative posts in Bombay and elsewhere while continuing intense Sanskrit research. His life motto “Karma is life, inaction is death” drove him to take a vow of life-long celibacy for the sake of scholarship.
His celebrated works include a Sanskrit commentary on Bhavabhuti’s Mahavira Charita (where he proudly mentioned the bhaona theatrical tradition of Kamarupa), Aristanemi Charita, A Practical English-Sanskrit Dictionary, A Comprehensive Grammar of the Sanskrit Language, and Bhavabhuti and His Place in Sanskrit Literature. The world-famous orientalist Max Müller was awe-struck by his learning. Despite his fame, he humbly identified himself as “son of Durlabheswari and Gargaram, brother of Parashuram and Janakiram,” and proudly declared “Pragjyotishpur Sambhavam” — “born in the city of Pragjyotishpur.” This great son of Assam died untimely in 1889 at only thirty-nine. His single-mindedness, perseverance, devotion to work, love of knowledge, patriotism and family devotion remain everlasting ideals for the youth of Assam.
পাঠ্যপুথিৰ প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ
অতি চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন (১ নম্বৰ)
১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম ক’ত হৈছিল?
উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰজাদুৱাৰত হৈছিল।
২। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম কেতিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ ১৮৫০ চনৰ ২১ মে’ তাৰিখে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল।
৩। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম কি?
উত্তৰঃ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম গৰ্গৰাম বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম দুৰ্লভেশ্বৰী।
৪। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ ভাইসকলৰ নাম কি কি আছিল?
উত্তৰঃ পৰশুৰাম আৰু জানকীৰাম তেওঁৰ ভাই আছিল।
৫। আনন্দৰাম বৰুৱা উচ্চশিক্ষাৰ বাবে কোন দেশলৈ গৈছিল?
উত্তৰঃ উচ্চশিক্ষা আৰু জ্ঞানলাভৰ কাৰণে তেওঁ ইউৰোপ মহাদেশৰ ইংলেণ্ডলৈ গৈছিল।
৬। ভাৰতীয় সিভিল চাৰ্ভিছ (ICS) পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰথম অসমীয়া কোন?
উত্তৰঃ আই চি এছ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া হ’ল আনন্দৰাম বৰুৱা।
৭। আনন্দৰাম বৰুৱাই কোনখন গ্ৰন্থ মুখস্থ কৰিছিল?
উত্তৰঃ তেওঁ সংস্কৃত শব্দকোষ ‘অমৰকোষ’ কণ্ঠস্থ কৰিছিল।
৮। কোনখন গ্ৰন্থত আনন্দৰাম বৰুৱাই কামৰূপৰ ভাওনাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে?
উত্তৰঃ ভৱভূতিৰ সংস্কৃত নাটক ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ টীকাত তেওঁ কামৰূপৰ ভাওনাৰ উল্লেখ কৰিছে।
৯। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কাম-সংকল্প দেখি বিস্ময়াভিভূত হোৱা পাশ্চাত্য পণ্ডিত কোন আছিল?
উত্তৰঃ বিশ্ববিখ্যাত প্ৰাচ্যবিদ্যা পণ্ডিত মেক্সমূলাৰ (Max Müller) আনন্দৰামৰ পাণ্ডিত্য দেখি বিস্ময়াভিভূত হৈছিল।
১০। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ কি আছিল?
উত্তৰঃ তেওঁৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল — “কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই মৃত্যু”।
১১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ ব্ৰত কি আছিল?
উত্তৰঃ জ্ঞান-চৰ্চাৰ অৰ্থে তেওঁ চিৰকুমাৰ ব্ৰত গ্ৰহণ কৰিছিল।
১২। আনন্দৰাম বৰুৱাই গৌৰৱেৰে নিজৰ জন্মস্থান বুজাবলৈ কোন সংস্কৃত উক্তি ব্যৱহাৰ কৰিছিল?
উত্তৰঃ তেওঁ গৌৰৱেৰে কৈছিল — “প্ৰাগ্জ্যোতিষপুৰ সম্ভৱম্”, অৰ্থাৎ ‘প্ৰাগ্জ্যোতিষপুৰত জন্ম হোৱা’।
১৩। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মৃত্যু কেতিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ ১৮৮৯ চনত মাত্ৰ ৩৯ বছৰ বয়সতে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ অকাল মৃত্যু ঘটে।
১৪। আনন্দৰাম বৰুৱাই প্ৰেছিডেন্সি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী কেতিয়া লাভ কৰে?
উত্তৰঃ ১৮৬৯ চনত তেওঁ কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৫। ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ পাঠটিৰ লেখক কোন?
উত্তৰঃ এই জীৱনীমূলক প্ৰৱন্ধটিৰ লেখক হৈছে উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু দেৱ।
১৬। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পিতৃব্য (খুৰা) কোন আছিল?
উত্তৰঃ তেওঁৰ পিতৃব্য আছিল প্ৰখ্যাত আধুনিক অসমীয়া গদ্যৰ পথিকৃৎ আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকন।
১৭। আনন্দৰাম বৰুৱাই ৰচিত এখন ইংৰাজী-সংস্কৃত অভিধানৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ ‘A Practical English-Sanskrit Dictionary’ — এইখন তেওঁৰ ৰচিত প্ৰসিদ্ধ ইংৰাজী-সংস্কৃত অভিধান।
১৮। ভৱভূতিৰ ওপৰত ৰচিত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ এখন গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ ‘Bhavabhuti and his Place in Sanskrit Literature’ — এইখন তেওঁৰ ৰচিত উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ।
চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন (২-৩ নম্বৰ)
১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ অনুকৰণীয় গুণসমূহ কি কি? উল্লেখ কৰা।
উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ চৰিত্ৰত অনেক উচ্চ গুণৰ সমাহাৰ ঘটিছিল। তেওঁৰ প্ৰধান অনুকৰণীয় গুণসমূহ হ’ল — পিতৃ-মাতৃ আৰু উপৰিস্থ গুৰুজনলৈ ভক্তি, একাগ্ৰতা, অধ্যৱসায়, কঠোৰ পৰিশ্ৰম, কৰ্মস্পৃহা, জ্ঞানপিপাসা, স্বদেশপ্ৰেম, সাহস আৰু বিনয়। এই গুণাৱলীয়েই তেওঁক ক্ষণজন্মা মহাপুৰুষলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল।
২। সেই সময়ত ভাৰতীয়সকলে ইউৰোপলৈ যাবলৈ সাহস নকৰাৰ কাৰণসমূহ কি কি আছিল?
উত্তৰঃ সেই উনবিংশ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত ভাৰতবৰ্ষৰ পৰা ইউৰোপলৈ যাবলৈ সাত-সাত খন সাগৰ পাৰ হ’ব লাগিছিল আৰু পথ আছিল অতি দুৰ্গম, দীৰ্ঘ আৰু বিপদসংকুল। ইয়াৰ উপৰি সমাজত প্ৰচলিত আছিল এনেকুৱা কুসংস্কাৰ যে সাগৰ পাৰ হৈ ম্লেচ্ছ দেশলৈ গ’লে জাতি যায়, ধৰ্ম নষ্ট হয়। এই সামাজিক ভয় আৰু কুসংস্কাৰৰ বাবেই সাধাৰণ ভাৰতীয়ই বিদেশ যাত্ৰাৰ সাহস কৰা নাছিল।
৩। বিখ্যাত হৈও আনন্দৰাম বৰুৱাই নিজৰ কেনে পৰিচয় দিছিল?
উত্তৰঃ বিশ্ববিখ্যাত পণ্ডিত আৰু আই চি এছ বিষয়া হৈও আনন্দৰাম বৰুৱা আছিল অতি বিনয়ী আৰু পৰিয়ালভক্ত। তেওঁ নিজৰ পৰিচয় দিয়াৰ সময়ত গৌৰৱেৰে কৈছিল — “মই দুৰ্লভেশ্বৰী আৰু গৰ্গৰামৰ পুত্ৰ, পৰশুৰাম আৰু জানকীৰামৰ ভ্ৰাতৃ”। লগতে নিজৰ জন্মস্থান অসমৰ গৌৰৱত মত্ত হৈ তেওঁ লিখিছিল “প্ৰাগ্জ্যোতিষপুৰ সম্ভৱম্”। এনে পৰিচয়ত তেওঁৰ মাতৃ-পিতৃভক্তি, ভ্ৰাতৃপ্ৰেম আৰু স্বদেশপ্ৰেম স্পষ্ট হৈ পৰে।
৪। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ স্বদেশপ্ৰেমৰ প্ৰমাণ পাঠটিৰ পৰা কেনেকৈ পোৱা যায়?
উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ স্বদেশপ্ৰেমৰ বহু প্ৰমাণ পাঠটিৰ মাজত আছে। প্ৰথমতে, ভাৰতবৰ্ষ আৰু বিদেশৰ বিদ্যাচৰ্চাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ যিমানেই খ্যাত হ’লেও সদায় নিজকে অসমপুত্ৰ বুলিয়েই পৰিচয় দিছিল। দ্বিতীয়তে, ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ সংস্কৃত টীকাত তেওঁ কামৰূপৰ ভাওনাৰ গৌৰৱপূৰ্ণ উল্লেখ কৰি অসমীয়া সংস্কৃতিক বিশ্বমঞ্চলৈ লৈ গৈছিল। তৃতীয়তে, “প্ৰাগ্জ্যোতিষপুৰ সম্ভৱম্” বুলি গৌৰৱভৰে নিজৰ পৰিচয় দি অসম-জাতিৰ সম্মান বঢ়াইছিল।
৫। আনন্দৰাম বৰুৱা আমাৰ বাবে চিৰকাল পূজনীয় হৈ থাকিব কিয়?
উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱা চিৰকাল আমাৰ পূজনীয় হৈ থাকিব কিয়নো তেওঁৰ অসাধাৰণ জ্ঞান, অগাধ পাণ্ডিত্য, কৰ্মস্পৃহা, একাগ্ৰতা, অধ্যৱসায়, স্বদেশপ্ৰেম আৰু সমাজ-জাতিৰ প্ৰতি অকৃত্ৰিম প্ৰেমে তেওঁক যুগ-যুগান্তৰ ধৰি অসমীয়া জাতিৰ আদৰ্শ পুৰুষৰূপে স্থান দিব। তেওঁ অসমীয়া জাতিক সংস্কৃত পণ্ডিত হিচাপে বিশ্বৰ আগত পৰিচিত কৰাইছিল আৰু এক নতুন যুগৰ সূচনা কৰিছিল।
৬। সংস্কৃত সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ অৱদান কি?
উত্তৰঃ সংস্কৃত সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ অৱদান অতি বিশাল। তেওঁ ভৱভূতিৰ ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ সংস্কৃত টীকা ৰচনা কৰি সংস্কৃত নাট্য-সাহিত্যৰ অধ্যয়নত নতুনত্ব আনিছিল। তেওঁ ৰচনা কৰিছিল ‘অৰিষ্টনেমি চৰিত’, ‘A Practical English-Sanskrit Dictionary’, ‘A Comprehensive Grammar of the Sanskrit Language’ আৰু ‘Bhavabhuti and his Place in Sanskrit Literature’ আদি বহু গ্ৰন্থ। তেওঁৰ এই ৰচনাবোৰে প্ৰাচ্য-পাশ্চাত্য সংস্কৃত-চৰ্চাৰ মাজত এক স্থায়ী সেতু ৰচনা কৰিছিল।
৭। শৈশৱৰ পৰা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মেধাৰ চানেকি দিয়া।
উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱা শৈশৱৰ পৰাই অসাধাৰণ মেধাৱী আৰু একাগ্ৰচিত্ত আছিল। ল’ৰালি কালতেই তেওঁ সংস্কৃত শব্দকোষ ‘অমৰকোষ’ সম্পূৰ্ণৰূপে কণ্ঠস্থ কৰি পেলাইছিল। সাধাৰণ শিশুৰ পক্ষে এনে অসাধ্য সাধন তেওঁৰ বুদ্ধিমত্তা, একাগ্ৰতা আৰু অধ্যৱসায়ৰ প্ৰমাণ। শৈশৱতে পিতৃ-মাতৃৰ ছত্ৰছায়াৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ পাছতো খুৰাক আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকনৰ স্নেহ-শাসনত তেওঁৰ এই অলৌকিক প্ৰতিভা চানেকি ৰূপত প্ৰকাশ পাইছিল।
৮। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ আদৰ্শ কেনেকৈ আমি গ্ৰহণ কৰিব পাৰোঁ?
উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে আমি কেইবাটাও কাম কৰিব পাৰোঁ — তেওঁৰ চৰিত্ৰ-জীৱন বিষয়ক আলোচনা সভাৰ আয়োজন কৰা, তেওঁৰ স্মৃতিত শিক্ষানুষ্ঠান, পঢ়াশালি বা পুথিভঁৰাল স্থাপন কৰা, তেওঁৰ ৰচনাবলী প্ৰকাশ আৰু পুনঃমুদ্ৰণ কৰি জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰা, তেওঁৰ স্মৃতিত গৱেষণা সমিতি গঠন কৰা আৰু সকলোতকৈ ডাঙৰ — তেওঁৰ একাগ্ৰতা, অধ্যৱসায় আৰু কৰ্মস্পৃহাক নিজৰ জীৱনত আৰু সমাজত প্ৰৱেশ কৰোৱা।
৯। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ চিৰকুমাৰ ব্ৰত গ্ৰহণৰ কাৰণ কি আছিল?
উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই জ্ঞান-চৰ্চা আৰু পাণ্ডিত্যৰ অৰ্জনৰ বাবে নিজকে সম্পূৰ্ণৰূপে নিবেদন কৰিব বিচাৰিছিল। সাংসাৰিক জীৱনৰ বহু দায়িত্বই তেওঁৰ অধ্যয়ন আৰু গৱেষণাত বাধাৰূপে থিয় দিব পাৰে বুলি ভাবি তেওঁ চিৰকুমাৰ থকাৰ ব্ৰত গ্ৰহণ কৰিছিল। নিজৰ সমগ্ৰ জীৱনটোৱেই তেওঁ সংস্কৃত সাহিত্য-চৰ্চা আৰু কৰ্মৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰিছিল। তেওঁৰ এই ত্যাগেই তেওঁক বিশ্ববিখ্যাত পণ্ডিতৰ আসনত আসীন কৰিছিল।
১০। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কৰ্মস্পৃহাৰ ৰূপ ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কৰ্মস্পৃহা আছিল অসামান্য। ৩৯ বছৰৰ অতি ক্ষুদ্ৰ আয়ুসৰ ভিতৰতেই তেওঁ আই চি এছ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা, প্ৰশাসনিক বিষয়াৰূপে দীঘলীয়া কাল কাম কৰা, একে সময়তে সংস্কৃত সাহিত্য-চৰ্চা চলোৱা আৰু বহু গ্ৰন্থ ৰচনা কৰাৰ মতে অলৌকিক কীৰ্তি স্থাপন কৰিছিল। ‘কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই মৃত্যু’ — এই মূলমন্ত্ৰক জীৱন-পথ কৰি লৈ তেওঁ ফলৰ আশা নকৰি অবিৰাম কৰ্মৰ মাজত নিজকে নিয়োজিত ৰাখিছিল।
দীঘল উত্তৰৰ প্ৰশ্ন (৪-৬ নম্বৰ)
১। “মহাপুৰুষৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি মানুহে নিজৰ আৰু সমাজৰ উন্নতি সাধন কৰিব পাৰে” — এই উক্তিৰ আলোকত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ চৰিত্ৰ বিশ্লেষণ কৰা।
উত্তৰঃ মহাপুৰুষৰ পদাংক অনুসৰণ কৰাটোৱেই হ’ল মানৱ-জীৱনৰ উন্নতিৰ মূল পথ। প্ৰৱন্ধকাৰ উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু দেৱে এই দিশতে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ চৰিত্ৰ আমাৰ আগত উপস্থাপন কৰিছে। আনন্দৰাম বৰুৱাই শৈশৱতে পিতৃ-মাতৃৰ ছত্ৰছায়া হেৰুৱালেও খুৰাক আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকনৰ স্নেহত নিজৰ অসাধাৰণ মেধাক বিকশিত কৰিছিল। অমৰকোষ মুখস্থ কৰি, প্ৰেছিডেন্সি কলেজৰ পৰা স্নাতক হৈ, বিপদসংকুল দীঘল সাগৰীয় পথ অতিক্ৰম কৰি ইংলেণ্ডলৈ যোৱা, আই চি এছ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা — সকলোবোৰ আছিল অসাধাৰণ সংকল্প-শক্তিৰ ফলশ্ৰুতি।
তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ গুণ আছিল কৰ্মনিষ্ঠা — “কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই মৃত্যু” — এই মূলমন্ত্ৰে তেওঁক সদায় অবিশ্ৰান্ত কৰ্মৰ পথত আগবঢ়াইছিল। সংস্কৃত গ্ৰন্থ ৰচনা, ইংৰাজী-সংস্কৃত অভিধান প্ৰণয়ন, ব্যাকৰণ ৰচনা — এই সকলোবোৰ তেওঁ মাত্ৰ ৩৯ বছৰৰ আয়ুসৰ ভিতৰত সম্পন্ন কৰিছিল। তেওঁৰ আদৰ্শ অনুসৰণ কৰিলে আজিৰ যুৱ-সমাজে শিকিব পাৰে — অধ্যৱসায়, একাগ্ৰতা, লক্ষ্যনিষ্ঠা আৰু স্বদেশৰ প্ৰতি প্ৰেম। এই গুণাৱলীয়েই আমাৰ ব্যক্তিগত উন্নতি আৰু সমাজৰ অগ্ৰগতি দুয়োটাৰে চাবিকাঠি। সেইবাবেই আনন্দৰাম বৰুৱা সকলো অসমীয়া যুৱকৰ অনুকৰণীয় আদৰ্শ।
২। “কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই মৃত্যু” — আনন্দৰাম বৰুৱাৰ এই উক্তিৰ তাৎপৰ্য পাঠটিৰ আলোকত ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰঃ “কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই মৃত্যু” — এয়াই হৈছে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ। এই উক্তিৰ অৰ্থ হ’ল — মানুহৰ যথাৰ্থ জীৱন কেৱল কৰ্মতেই নিহিত; কৰ্মহীন বা অলস জীৱন প্ৰকৃততে এক প্ৰকাৰৰ মৃত্যুৰ সমান। শ্ৰীমদ্ভগৱদ্গীতাৰ নিষ্কাম কৰ্মযোগৰ এই দৰ্শনে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সমগ্ৰ জীৱনত প্ৰতিফলিত হৈছিল।
তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্ত আছিল কৰ্মৰে ভৰপুৰ। মাত্ৰ ৩৯ বছৰৰ স্বল্প আয়ুসৰ ভিতৰতে তেওঁ ভাৰতৰ পঞ্চম জনৰূপে আই চি এছ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হ’ল, বম্বে আদিতে দীঘল কাল প্ৰশাসনিক চাকৰিত নিযুক্ত থাকিল আৰু একে সময়তে সংস্কৃত সাহিত্যৰ গভীৰ চৰ্চা চলাই বহু কালজয়ী গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিলে। ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ টীকা, ‘অৰিষ্টনেমি চৰিত’, ‘A Practical English-Sanskrit Dictionary’, ‘A Comprehensive Grammar of the Sanskrit Language’ আদি গ্ৰন্থই তেওঁৰ অতুলনীয় কৰ্মস্পৃহাৰ সাক্ষ্য বহন কৰে। ফলৰ আশা নকৰি জ্ঞান আৰু কৰ্মৰ মাজতেই জীৱনৰ পৰম সাৰ্থকতা বিচাৰি পোৱা — এয়াই তেওঁৰ মূলমন্ত্ৰৰ সাৰ্থকতা। মেক্সমূলাৰৰ দৰে বিশ্ববিখ্যাত পাশ্চাত্য পণ্ডিতৰ বিস্ময়ৰ উদ্ৰেক ঘটোৱা তেওঁৰ এই কৰ্মযোগী জীৱনে আজিও আমাক প্ৰেৰণা যোগায় যে কৰ্মৰে যথাৰ্থ জীৱন আহৰিত হয়, অলসতাই মানুহক জীৱিত অৱস্থাতেই মৃত কৰি ৰাখে।
৩। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ একাগ্ৰতাৰ বিৱৰণ দি তাৰ গুৰুত্ব আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ একাগ্ৰতা বা মনোযোগ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ চৰিত্ৰৰ এক বিশিষ্ট দিশ। শৈশৱতে তেওঁ সম্পূৰ্ণ ‘অমৰকোষ’ — সংস্কৃত শব্দকোষ — কণ্ঠস্থ কৰি পেলাইছিল। অমৰকোষ মুখস্থ কৰাটো সাধাৰণ লৰা-ছোৱালীৰ পক্ষে এক প্ৰকাৰৰ অসম্ভৱ কাম, কাৰণ ইয়াত আছে অসংখ্য সংস্কৃত শব্দ আৰু সমাৰ্থক শব্দাৱলী। শৈশৱৰ এই অসাধ্য সাধনে তেওঁৰ অসাধাৰণ একাগ্ৰতাৰ ইংগিত দিছিল।
একাগ্ৰতাৰ বলতেই তেওঁ পাছলৈ প্ৰেছিডেন্সি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে, ইংলেণ্ডলৈ গৈ আই চি এছ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু বম্বে আদিৰ প্ৰশাসনিক ব্যস্ততাৰ মাজতো সংস্কৃত সাহিত্যৰ গভীৰ গৱেষণা চলাই বহু গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। একাগ্ৰতা নথকা হ’লে এনে বহুমুখী কৃতিত্ব এজন মানুহে অৰ্জন কৰাটো অসম্ভৱ। আনন্দৰামৰ চৰিত্ৰই আমাক শিকায় যে যিকোনো লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ লাগে — মনোসংযোগ, লক্ষ্যনিষ্ঠা আৰু অবিচলিত মনোবল। আজিৰ ছাত্ৰ-যুৱকসকলৰ বাবে এই শিক্ষা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ, কাৰণ মন বিভ্ৰান্ত কৰা বহু উপাদানৰ মাজতো একাগ্ৰতা ৰক্ষা কৰিব পাৰিলেহে আমি জীৱনত উচ্চতম শিখৰত উপনীত হ’ব পাৰিম।
৪। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ স্বদেশভক্তি আৰু পৰিয়ালভক্তিৰ সমন্বয় কেনেদৰে ফুটি উঠিছে?
উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ চৰিত্ৰৰ এক অপূৰ্ব দিশ আছিল স্বদেশভক্তি আৰু পৰিয়ালভক্তিৰ সুন্দৰ সমন্বয়। বিশ্ববিখ্যাত পণ্ডিত হোৱাৰ পাছতো তেওঁ নিজৰ পৰিচয় দিয়াৰ সময়ত গৌৰৱেৰে কৈছিল — “মই দুৰ্লভেশ্বৰী আৰু গৰ্গৰামৰ পুত্ৰ, পৰশুৰাম আৰু জানকীৰামৰ ভ্ৰাতৃ”। নিজৰ মাতৃ-পিতৃ আৰু ভ্ৰাতৃসকলৰ নাম জড়িত কৰি এনে পৰিচয় দিয়াত তেওঁৰ পৰিয়ালভক্তিৰ গভীৰতা প্ৰকাশ পায়।
স্বদেশভক্তিৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ আছিল অগ্ৰণী। নিজৰ ৰচিত গ্ৰন্থত তেওঁ গৌৰৱভৰে লিখিছিল “প্ৰাগ্জ্যোতিষপুৰ সম্ভৱম্” — অৰ্থাৎ ‘মই প্ৰাগ্জ্যোতিষপুৰ (কামৰূপ-অসম)ত জন্মা’। সংস্কৃত নাটক ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ টীকাত তেওঁ অসমৰ ভাওনাৰ গৌৰৱপূৰ্ণ উল্লেখ কৰি অসমীয়া সংস্কৃতিক বিশ্বৰ আগত পৰিচিত কৰাইছিল। বিদেশী মাটিতো তেওঁ অসমীয়াৰ আত্মসন্মান, সংস্কৃতি আৰু ভাষাক উচ্চতম স্থানত স্থাপন কৰিছিল। পৰিয়াল আৰু দেশৰ প্ৰতি এই ভক্তি — দুয়োটাই তেওঁৰ চৰিত্ৰত একাকাৰ হৈ পৰিছিল আৰু তেওঁক এজন আদৰ্শ অসমীয়া পুৰুষৰ ৰূপ দিছিল।
৫। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱন-চৰিত্ৰে প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্য জ্ঞান-পৰম্পৰাৰ মাজত এক সেতু গঢ়িছিল — মন্তব্যটিৰ যথাৰ্থতা আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱন আছিল প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্য — দুই মহান জ্ঞান-পৰম্পৰাৰ এক জীৱন্ত সংযোগ। তেওঁ এফালে প্ৰাচ্যৰ গভীৰ সংস্কৃত শাস্ত্ৰ-চৰ্চা কৰিছিল আৰু আনফালে পাশ্চাত্যৰ আধুনিক শিক্ষা ইংলেণ্ডৰ পৰা গ্ৰহণ কৰিছিল। প্ৰাথমিক জীৱনত অমৰকোষ কণ্ঠস্থ কৰা, ব্যাকৰণ-অলংকাৰ-নাট্যৰ অধ্যয়ন আদিৰ যোগেদি তেওঁ প্ৰাচ্য জ্ঞান-ভাণ্ডাৰৰ সৈতে নিজকে গভীৰভাৱে যুক্ত কৰিছিল।
আনহাতে কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সি কলেজত পঢ়ি, ইংলেণ্ডত আই চি এছ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ পাশ্চাত্যৰ আধুনিক বৈজ্ঞানিক চিন্তাধাৰা, প্ৰশাসনিক শিক্ষা আৰু গৱেষণা-পদ্ধতি আয়ত্ত কৰিছিল। তেওঁৰ ৰচিত ‘A Practical English-Sanskrit Dictionary’, ‘A Comprehensive Grammar of the Sanskrit Language’, ‘Bhavabhuti and his Place in Sanskrit Literature’ আদি গ্ৰন্থই দেখুৱায় কেনেদৰে তেওঁ প্ৰাচ্যৰ সংস্কৃতিক জ্ঞান-ভাণ্ডাৰক পাশ্চাত্য পদ্ধতিৰে বিশ্বৰ আগত উপস্থাপন কৰিছিল। সেইবাবেই বিশ্ববিখ্যাত পাশ্চাত্য পণ্ডিত মেক্সমূলাৰে তেওঁৰ পাণ্ডিত্য আৰু কাম-সংকল্প দেখি বিস্ময়াভিভূত হৈছিল। দুয়ো জ্ঞান-পৰম্পৰাৰ মাজত পাৰস্পৰিক বিনিময়ৰ এক স্থায়ী সেতু গঢ়াৰ এই মহান কৰ্মই আনন্দৰাম বৰুৱাক বিশ্বৰ ইতিহাসত এক বিশিষ্ট আসন প্ৰদান কৰিছে।
৬। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ পৰা যুৱ-সমাজে কি কি শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে?
উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱন যুৱ-সমাজৰ বাবে এক চিৰ-প্ৰেৰণাৰ উৎস। তেওঁৰ জীৱনৰ পৰা যুৱসকলে অনেক মূল্যৱান শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে —
- একাগ্ৰতা আৰু অধ্যৱসায়: শৈশৱতে অমৰকোষ কণ্ঠস্থ কৰি দেখুৱাইছিল যে একাগ্ৰচিত্ত মনোযোগেৰে যিকোনো কঠিন বিষয়কে আয়ত্ত কৰিব পাৰি।
- সাহস আৰু কুসংস্কাৰ-জয়: ‘সাগৰ পাৰ হ’লে জাতি যায়’ বুলি প্ৰচলিত সামাজিক ভয়ক উপেক্ষা কৰি ইউৰোপলৈ গৈছিল।
- কৰ্মস্পৃহা: ‘কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই মৃত্যু’ — এই মূলমন্ত্ৰে যুৱসকলক অলসতা ত্যাগ কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিয়ে।
- স্বদেশপ্ৰেম: বিশ্বমঞ্চত নিজৰ মাটি, ভাষা আৰু সংস্কৃতিৰ গৌৰৱ ৰক্ষা কৰিবলৈ শিকায়।
- পৰিয়ালভক্তি: উচ্চ পদাৱনত ও মূল উৎসৰ পৰা বিচ্ছিন্ন নোহোৱাৰ আদৰ্শ যুৱসকলক বিনয়ী হ’বলৈ শিকায়।
- সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ: ৩৯ বছৰৰ ক্ষুদ্ৰ আয়ুসতে তেওঁ বহু কাম সম্পন্ন কৰি দেখুৱাইছিল যে সময় কেনেদৰে কাজে লগাব লাগে।
- ত্যাগ: জ্ঞান-চৰ্চাৰ অৰ্থে চিৰকুমাৰ ব্ৰত গ্ৰহণ কৰি দেখুৱাইছিল যে উদ্দেশ্য সাধনৰ বাবে ব্যক্তিগত সুখ-সম্ভোগ ত্যাগ কৰিব লাগে।
- পাণ্ডিত্যৰ মৰ্যাদা: জ্ঞান-অৰ্জনতেই মানৱ-জীৱনৰ পৰম সাৰ্থকতা — এই আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰিব শিকায়।
এই মহান গুণাৱলী জীৱনত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰিলেহে আজিৰ যুৱ-সমাজে নিজৰ আৰু সমাজৰ যথাৰ্থ উন্নতি সাধন কৰিব পাৰিব।
শব্দাৰ্থ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| ক্ষণজন্মা | অতি শুভ ক্ষণত জন্মা; বিশেষ প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী মহাপুৰুষ |
| উপৰিস্থ | জ্যেষ্ঠ; উচ্চ পদৰ ব্যক্তি; গুৰুজন |
| প্ৰকৃষ্ট | উত্তম, শ্ৰেষ্ঠ, সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ |
| বৈৰাগ্য | বিষয়-ভোগৰ প্ৰতি অনাসক্তি; সংসাৰৰ প্ৰতি উদাসীনতা |
| অধ্যৱসায় | লক্ষ্যত উপনীত হোৱালৈ অবিৰাম পৰিশ্ৰম |
| একাগ্ৰতা | মনোসংযোগ; এক বিষয়ত মন কেন্দ্ৰীভূত কৰা |
| কৰ্মস্পৃহা | কৰ্ম কৰাৰ আগ্ৰহ বা ইচ্ছা |
| প্ৰাগ্জ্যোতিষপুৰ | প্ৰাচীন কামৰূপ-অসমৰ পৌৰাণিক নাম; বৰ্তমান গুৱাহাটী অঞ্চল |
| মূলমন্ত্ৰ | জীৱনৰ মূল আদৰ্শ বা প্ৰধান উপদেশ |
| চিৰকুমাৰ | আজীৱন বিবাহ নকৰি ব্ৰহ্মচৰ্য পালন কৰা পুৰুষ |
| বিস্ময়াভিভূত | আশ্চৰ্যচকিত হৈ অভিভূত হোৱা |
| পাশ্চাত্য | পশ্চিমৰ; ইউৰোপ-আমেৰিকা সম্বন্ধীয় |
| প্ৰাচ্য | পূৱদিশৰ; ভাৰত-আদিৰ প্ৰাচীন জ্ঞান-পৰম্পৰা সম্বন্ধীয় |
| অনুকৰণীয় | অনুকৰণ কৰিবলগীয়া; আদৰ্শ |
| সংস্কৃতজ্ঞ | সংস্কৃত ভাষাত পাণ্ডিত্য থকা ব্যক্তি |
| টীকা | মূল গ্ৰন্থৰ ব্যাখ্যা বা বিৱৰণ |
| অমৰকোষ | অমৰসিংহে প্ৰণীত প্ৰসিদ্ধ সংস্কৃত শব্দকোষ |
| মেক্সমূলাৰ | উনবিংশ শতিকাৰ বিখ্যাত জাৰ্মান-ইংৰাজ প্ৰাচ্যবিদ্যা পণ্ডিত |
| সাত সাগৰ | সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ মহাসাগৰসমূহ; দূৰ-দূৰাঞ্চলৰ পথ |
| পদাংক | ভৰিৰ চিন; অনুসৰণ কৰা পথ |
অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ
বহু বিকল্পযুক্ত প্ৰশ্ন (MCQ)
১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম ক’ত হৈছিল?
(ক) শিৱসাগৰত (খ) ডিব্ৰুগড়ত (গ) উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰজাদুৱাৰত (ঘ) তেজপুৰত
উত্তৰঃ (গ) উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰজাদুৱাৰত।
২। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম কেতিয়া হৈছিল?
(ক) ১৮৪৭ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰী (খ) ১৮৫০ চনৰ ২১ মে’ (গ) ১৮৫৫ চনৰ ১০ জুন (ঘ) ১৮৬০ চনৰ ১৫ জুলাই
উত্তৰঃ (খ) ১৮৫০ চনৰ ২১ মে’।
৩। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ কি আছিল?
(ক) সত্যমেৱ জয়তে (খ) বিদ্যাই অমূল্য ধন (গ) কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই মৃত্যু (ঘ) অহিংসা পৰম ধৰ্ম
উত্তৰঃ (গ) কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই মৃত্যু।
৪। আনন্দৰাম বৰুৱাই কোনখন গ্ৰন্থ মুখস্থ কৰিছিল?
(ক) ভাগৱত (খ) অমৰকোষ (গ) ৰামায়ণ (ঘ) মহাভাৰত
উত্তৰঃ (খ) অমৰকোষ।
৫। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পিতৃৰ নাম কি আছিল?
(ক) দুৰ্লভেশ্বৰ (খ) গৰ্গৰাম (গ) পৰশুৰাম (ঘ) জানকীৰাম
উত্তৰঃ (খ) গৰ্গৰাম।
৬। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মাতৃৰ নাম কি আছিল?
(ক) দুৰ্লভেশ্বৰী (খ) সৰস্বতী (গ) পদ্মাৱতী (ঘ) পাৰ্বতী
উত্তৰঃ (ক) দুৰ্লভেশ্বৰী।
৭। আনন্দৰাম বৰুৱা ভাৰতীয় সিভিল চাৰ্ভিচ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা কেইজনীয়া অসমীয়া আছিল?
(ক) দ্বিতীয় (খ) চতুৰ্থ (গ) প্ৰথম (ঘ) তৃতীয়
উত্তৰঃ (গ) প্ৰথম।
৮। আনন্দৰাম বৰুৱাই কোনখন গ্ৰন্থত কামৰূপৰ ভাওনাৰ উল্লেখ কৰিছে?
(ক) উত্তৰৰামচৰিত (খ) মালতীমাধৱ (গ) মহাবীৰ চৰিত (ঘ) অভিজ্ঞান-শকুন্তলম্
উত্তৰঃ (গ) মহাবীৰ চৰিত।
৯। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পাণ্ডিত্য দেখি কোনে বিস্ময়াভিভূত হৈছিল?
(ক) উইলিয়ম জোন্স (খ) মেক্সমূলাৰ (গ) ৰোমিলা থাপাৰ (ঘ) এ. এল. বাচম
উত্তৰঃ (খ) মেক্সমূলাৰ।
১০। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মৃত্যু কেতিয়া হৈছিল?
(ক) ১৮৭৫ চনত (খ) ১৮৮০ চনত (গ) ১৮৮৯ চনত (ঘ) ১৯০০ চনত
উত্তৰঃ (গ) ১৮৮৯ চনত।
১১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ ব্ৰত কি আছিল?
(ক) সংন্যাস (খ) চিৰকুমাৰ (গ) গৃহস্থ (ঘ) তীৰ্থ ভ্ৰমণ
উত্তৰঃ (খ) চিৰকুমাৰ।
১২। ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ পাঠটিৰ লেখক কোন?
(ক) লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা (খ) উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু দেৱ (গ) বাণীকান্ত কাকতি (ঘ) আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকন
উত্তৰঃ (খ) উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু দেৱ।
১৩। আনন্দৰাম বৰুৱাই উচ্চশিক্ষাৰ বাবে কোন দেশলৈ গৈছিল?
(ক) আমেৰিকালৈ (খ) ফ্ৰান্সলৈ (গ) ইংলেণ্ডলৈ (ঘ) জাৰ্মানীলৈ
উত্তৰঃ (গ) ইংলেণ্ডলৈ।
১৪। আনন্দৰাম বৰুৱাই কোন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল?
(ক) কটন কলেজ (খ) প্ৰেছিডেন্সি কলেজ, কলিকতা (গ) সেণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজ (ঘ) এলফিন্ষ্টন কলেজ
উত্তৰঃ (খ) প্ৰেছিডেন্সি কলেজ, কলিকতা।
১৫। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পিতৃব্য (খুৰা) কোন আছিল?
(ক) হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা (খ) আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকন (গ) গুণাভিৰাম বৰুৱা (ঘ) লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
উত্তৰঃ (খ) আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকন।
খালী ঠাই পূৰণ কৰা
- আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম ১৮৫০ চনৰ ২১ ___________ তাৰিখে হৈছিল। (মে’)
- আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পিতৃৰ নাম ___________। (গৰ্গৰাম)
- আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মাতৃৰ নাম ___________ আছিল। (দুৰ্লভেশ্বৰী)
- আনন্দৰাম বৰুৱাই শৈশৱতে ___________ গ্ৰন্থ কণ্ঠস্থ কৰিছিল। (অমৰকোষ)
- আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কাম-সংকল্প দেখি বিদেশী পণ্ডিত ___________ বিস্ময়াভিভূত হৈছিল। (মেক্সমূলাৰ)
- আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল — “কৰ্মই জীৱন আৰু ___________ মৃত্যু”। (কৰ্মহীনতাই)
- “প্ৰাগ্জ্যোতিষপুৰ ___________” বুলি তেওঁ গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছিল। (সম্ভৱম্)
- আনন্দৰাম বৰুৱাই ___________ সংস্কৃত নাটকৰ টীকা ৰচনা কৰিছিল। (মহাবীৰ চৰিত)
- আনন্দৰাম বৰুৱাই ___________ ব্ৰত গ্ৰহণ কৰিছিল। (চিৰকুমাৰ)
- আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মৃত্যু ___________ চনত হৈছিল। (১৮৮৯)
- আনন্দৰাম বৰুৱা ভাৰতীয় সিভিল চাৰ্ভিচ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা ___________ অসমীয়া আছিল। (প্ৰথম)
- ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ পাঠটিৰ লেখক ___________। (উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু দেৱ)
শুদ্ধ-অশুদ্ধ নিৰূপণ কৰা
- আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম শিৱসাগৰত হৈছিল। — অশুদ্ধ (তেওঁৰ জন্ম উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰজাদুৱাৰত হৈছিল।)
- আনন্দৰাম বৰুৱা সংস্কৃত সাহিত্যৰ চৰ্চা কৰিছিল। — শুদ্ধ
- আনন্দৰাম বৰুৱা ভাৰতীয় সিভিল চাৰ্ভিচ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰথম অসমীয়া আছিল। — শুদ্ধ
- আনন্দৰাম বৰুৱাই ‘অভিজ্ঞান-শকুন্তলম্’ৰ টীকা ৰচনা কৰিছিল। — অশুদ্ধ (তেওঁ ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ টীকা ৰচনা কৰিছিল।)
- আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পিতৃৰ নাম গৰ্গৰাম। — শুদ্ধ
- আনন্দৰাম বৰুৱাই বিবাহ কৰি গৃহস্থ জীৱন ভোগ কৰিছিল। — অশুদ্ধ (তেওঁ চিৰকুমাৰ ব্ৰত গ্ৰহণ কৰিছিল।)
- মেক্সমূলাৰে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পাণ্ডিত্য দেখি বিস্ময়াভিভূত হৈছিল। — শুদ্ধ
- “কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই মৃত্যু” — এইটো আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল। — শুদ্ধ
- আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মৃত্যু ৭০ বছৰ বয়সত হৈছিল। — অশুদ্ধ (মাত্ৰ ৩৯ বছৰ বয়সতে ১৮৮৯ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।)
- ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ পাঠটিৰ লেখক উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু দেৱ। — শুদ্ধ
লেখকৰ চমু পৰিচয়
উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু দেৱ (১৯০৫–১৯৭৯) আছিল অসমীয়া বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ গৱেষক, পণ্ডিত আৰু সম্পাদক। তেওঁৰ জন্ম ১৯০৫ চনত আৰু মৃত্যু ১৯৭৯ চনত হৈছিল। উচ্চতৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছত তেওঁ উত্তৰ গুৱাহাটীৰ কামদেৱ উচ্চ বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিছিল। জীৱনৰ দীঘল কালখিনি তেওঁ অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ অধ্যয়ন আৰু গৱেষণাত নিয়োজিত ৰাখিছিল।
প্ৰাচীন অসমীয়া সাহিত্য, বিশেষকৈ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ পৰম্পৰাত গঢ় লৈ উঠা বৈষ্ণৱ সাহিত্য আৰু সত্ৰীয়া সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদান অপৰিসীম। তেওঁৰ সম্পাদিত উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হ’ল ‘কথা-গুৰু-চৰিত’ — বৈষ্ণৱ সম্প্ৰদায়ৰ ইতিহাস আৰু সাধু-সকলৰ জীৱন-চৰিত্ৰৰ এক বহুমূলীয়া সংকলন। ইয়াৰ উপৰি ‘অসমৰ সংস্কৃতি’, ‘শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ’, ‘সাধু-চৰিত’ আদি বহু গ্ৰন্থ আৰু গৱেষণা-প্ৰৱন্ধ তেওঁ ৰচনা কৰিছিল।
উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰুৰ লিখনিৰ ভাষা সৰল, প্ৰাঞ্জল আৰু গভীৰ পাণ্ডিত্যৰে পৰিপূৰ্ণ। ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ পাঠটিও তেওঁৰ এনে এক জীৱনীমূলক প্ৰৱন্ধ য’ত উনবিংশ শতিকাৰ এজন ক্ষণজন্মা অসমীয়া পুৰুষৰ চৰিত্ৰ-চিত্ৰ অতি যত্নৰে অংকন কৰা হৈছে। অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ এই সমৰ্পিত সাধক উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু দেৱ অসমীয়া পাঠকৰ মাজত চিৰকাল স্মৰণীয় হৈ থাকিব।