কৰুণতম — ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ
প্ৰিয় শিক্ষাৰ্থী, ASSEB (Assam State School Education Board) উচ্চতৰ মাধ্যমিক দ্বিতীয় বাৰ্ষিকৰ অসমীয়া (MIL) পাঠ্যপুথি সাহিত্য সৌৰভৰ পাঠ-১৭ “কৰুণতম” কবিতাটোৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ HSLC Guru এ আপোনালোকৰ বাবে আগবঢ়াইছে। এই কবিতাটো অসমীয়া আধুনিক কবি ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ “দিনৰ পাছত দিন” নামৰ কবিতা সংকলনৰ পৰা সংগৃহীত। কবিতাটোত পূৰ্বজসকলৰ সৃষ্টিৰাজি, কৃষিকৰ্ম, বোৱনি-কাটনিৰ পৰম্পৰাৰ লগতে কবিৰ নিজৰ অসহায়তা আৰু বৰ্তমানৰ পৰিৱেশৰ প্ৰতি অন্তৰ্নিহিত বেদনাৰ ছবিখন প্ৰতিফলিত হৈছে। তলত পাঠ্যপুথিৰ সকলো প্ৰশ্নোত্তৰৰ লগতে অতিৰিক্ত MCQ, খালী ঠাই পূৰণ আৰু ব্যাখ্যামূলক প্ৰশ্নসমূহ দিয়া হ’ল।
সাৰাংশ
“কৰুণতম” কবিতাটো ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ এক হৃদয়স্পৰ্শী আধুনিক কবিতা। এই কবিতাটোত কবিয়ে নিজৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ সৃষ্টিধৰ্মী জীৱনৰ স্মৃতিচাৰণ কৰিছে। কবিৰ পিতৃয়ে শৰৎকালৰ পথাৰত খেতি কৰি ভৰিল সোণালী ধান কঢ়িয়াই আনিছিল আৰু মাতৃয়ে তঁাত-শালত বহি গামোচাৰ চিকণ সুবাসেৰে ঘৰখন সুগন্ধিময় কৰি তুলিছিল। কিন্তু কবিয়ে চিন্তিত হৈ সুধিছে — তেওঁ নিজে সন্তান-সন্ততিৰ বাবে কি এৰি থৈ যাব পাৰিব? এই গভীৰ মৰ্মান্তিক প্ৰশ্নটোৱেই কবিতাটোৰ মূল ভাৱ। নগৰীয়া যান্ত্ৰিক জীৱনত পূৰ্বজসকলৰ পৰম্পৰাগত সৃষ্টিৰ পৰা আঁতৰি অহা বৰ্তমান প্ৰজন্মৰ অসহায়তা, পৰম্পৰা হেৰোৱাৰ বেদনা আৰু শূন্যতাৰ অনুভৱেই কবিতাটোৱে প্ৰকাশ কৰিছে। কবিতাটোৰ শিৰোনাম “কৰুণতম” — অৰ্থাৎ সকলোতকৈ অধিক কৰুণ — যিটো কবিৰ অন্তৰৰ অপাৰ বেদনাৰ পৰিচায়ক। গাঁৱৰ সমৃদ্ধ পৰম্পৰা আৰু নগৰৰ শূন্যতাৰ মাজত পৰি যোৱা এক প্ৰজন্মৰ সকৰুণ আত্মসমালোচনা।
Summary
“Karunatam” is a deeply moving modern poem by Dr. Nirmalprabha Bordoloi, taken from her poetry collection “Dinor Pasot Din” (Day After Day). In this poem, the poet recalls the creative and meaningful lives of her ancestors. Her father brought home golden harvests of paddy from the autumn fields, and her mother sat at the loom weaving gamosas whose subtle fragrance filled the house. Against this rich legacy of rural creation, the poet poses a haunting question — what will she leave behind for her own children? The title “Karunatam” means “the most sorrowful,” reflecting the poet’s profound inner grief over the loss of inherited tradition. The poem contrasts the productive rural life of the previous generation with the empty, mechanical urban existence of the present. It expresses the helplessness of a generation that has drifted away from creative ancestral roots, voicing a poignant self-criticism and a sense of loss that is universal in modern Assamese society. The poem stands as a quiet lament for a vanishing heritage and for the inability of the modern individual to leave behind anything as fragrant or as nourishing as their forebears did.
পাঠ্যপুথিৰ প্ৰশ্নোত্তৰ
অতি চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন (১ নম্বৰ)
১। “কৰুণতম” কবিতাটো কোনে ৰচনা কৰিছে?
উত্তৰঃ “কৰুণতম” কবিতাটো ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে ৰচনা কৰিছে।
২। “কৰুণতম” কবিতাটো কোনখন কাব্যগ্ৰন্থৰ পৰা সংগৃহীত?
উত্তৰঃ “কৰুণতম” কবিতাটো ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ “দিনৰ পাছত দিন” নামৰ কাব্যগ্ৰন্থৰ পৰা সংগৃহীত।
৩। “কৰুণতম” শব্দৰ অৰ্থ কি?
উত্তৰঃ “কৰুণতম” শব্দৰ অৰ্থ হ’ল — সকলোতকৈ অধিক কৰুণ বা অতি বেদনাদায়ক।
৪। নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ প্ৰথম কাব্যগ্ৰন্থৰ নাম কি?
উত্তৰঃ ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ প্ৰথম কাব্যগ্ৰন্থৰ নাম “বনফৰিঙৰ ৰং”।
৫। ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে কোন কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য আকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল?
উত্তৰঃ ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে “সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু” নামৰ কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৮৩ চনত সাহিত্য আকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
৬। কবিতাটোত কবিৰ মাতৃয়ে কি কৰিছিল?
উত্তৰঃ কবিতাটোত কবিৰ মাতৃয়ে তঁাত-শালত বহি গামোচা বৈছিল।
৭। কবিতাটোত কবিৰ পিতৃয়ে কি কৰিছিল?
উত্তৰঃ কবিতাটোত কবিৰ পিতৃয়ে শৰৎকালৰ পথাৰত খেতি কৰি ধান কঢ়িয়াই আনিছিল।
৮। কবিৰ মাতৃয়ে বোৱা গামোচাৰ পৰা কি ওলাইছিল?
উত্তৰঃ কবিৰ মাতৃয়ে বোৱা গামোচাৰ পৰা চিকণ সুবাস (মৃদু সুগন্ধ) ওলাইছিল।
৯। ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ জন্ম কোন চনত হৈছিল?
উত্তৰঃ ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ জন্ম ১৯৩৩ চনত শিৱসাগৰত হৈছিল।
১০। ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ মৃত্যু কেতিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ মৃত্যু ২০০৪ চনত হৈছিল।
১১। নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ কোন চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হৈছিল?
উত্তৰঃ ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ ১৯৯১ চনত গোলাঘাট অধিৱেশনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হৈছিল।
১২। “সুবাস” শব্দৰ অৰ্থ কি?
উত্তৰঃ “সুবাস” শব্দৰ অৰ্থ হ’ল — সুগন্ধ বা মৃদু গন্ধ।
১৩। কবিতাটো কোন প্ৰকৃতিৰ কবিতা?
উত্তৰঃ “কৰুণতম” এটি আধুনিক ৰীতিৰ গীতিকবিতা।
১৪। “তঁাত-শাল” শব্দৰ অৰ্থ কি?
উত্তৰঃ “তঁাত-শাল” শব্দৰ অৰ্থ হ’ল — গামোচা, চাদৰ আদি বোৱা যন্ত্ৰ বা সঁজুলিৰ ঠাই।
চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন (২–৩ নম্বৰ)
১। “কৰুণতম” কবিতাটোৰ শিৰোনামৰ সাৰ্থকতা কি?
উত্তৰঃ “কৰুণতম” অৰ্থাৎ “সকলোতকৈ অধিক কৰুণ” শিৰোনামটোৱে কবিৰ অন্তৰৰ গভীৰ বেদনা প্ৰকাশ কৰিছে। কবিৰ পিতৃ-মাতৃয়ে নিজৰ সৃষ্টিধৰ্মী কৰ্মৰে — খেতি কৰা, গামোচা বোৱা — সন্তান-সন্ততিৰ বাবে স্মৃতি, সুবাস আৰু ঐতিহ্য এৰি থৈ গৈছে। কিন্তু বৰ্তমান প্ৰজন্মৰ কবি নিজে আগৰ পুৰুষৰ দৰে কোনো সাৰ্থক সৃষ্টি বা পৰম্পৰা সন্তানৰ বাবে এৰি যাব নোৱাৰিব। এই অনুভৱেই সকলোতকৈ অধিক বেদনাদায়ক বা কৰুণতম। সেইবাবেই কবিতাটোৰ শিৰোনাম “কৰুণতম” — যিটোৱে সম্পূৰ্ণ কবিতাৰ ভাৱৰ লগত সৰ্বাংগে সঙ্গতিপূৰ্ণ।
২। “কৰুণতম” কবিতাটোত কবিৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ ছবি কেনেদৰে অংকন কৰা হৈছে?
উত্তৰঃ “কৰুণতম” কবিতাটোত কবিয়ে পিতৃ-মাতৃক কৰ্মময় আৰু সৃষ্টিধৰ্মী চৰিত্ৰৰূপে অংকন কৰিছে। কবিৰ পিতৃ এজন কঠোৰ পৰিশ্ৰমী কৃষক — শৰৎকালৰ পথাৰত খেতি কৰি ঘৰলৈ সোণালী ধান কঢ়িয়াই আনে। আনহাতে কবিৰ মাতৃ এগৰাকী দক্ষ বয়নশিল্পী — তঁাত-শালত বহি গামোচা বৈ ঘৰখন সুবাসিত কৰে। দুয়ো চৰিত্ৰই গাঁৱৰ পৰম্পৰাগত কৃষি-শিল্প সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক। তেওঁলোকে নিজৰ কামৰ মাজেদিয়ে চিৰদিনৰ বাবে এক জীৱন্ত স্মৃতি আৰু ঐতিহ্য গঢ়ি গৈছে।
৩। কবিৰ মনৰ বেদনা কেনেদৰে প্ৰকাশ পাইছে?
উত্তৰঃ কবিৰ মনৰ বেদনা প্ৰকাশ পাইছে এক আত্মজিজ্ঞাসামূলক প্ৰশ্নৰ মাজেদি — তেওঁ নিজে নিজৰ সন্তানসকলৰ বাবে কি এৰি থৈ যাব পাৰিব? পিতৃয়ে এৰি গৈছে সোণালী ধানৰ স্মৃতি, মাতৃয়ে এৰি গৈছে গামোচাৰ চিকণ সুবাস। কিন্তু নগৰীয়া আধুনিক জীৱনত কবিৰ হাতত নাই খেতি, নাই তঁাত-শাল, নাই কোনো মৌলিক সৃষ্টি। সেইবাবেই কবিৰ অন্তৰ ভাৰাক্ৰান্ত — এই অসহায়তা আৰু সৃষ্টিহীনতাৰ অনুভৱেই কবিতাটোত কৰুণ ৰূপত প্ৰকাশ পাইছে।
৪। ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ কবিতাৰ বৈশিষ্ট্য কি?
উত্তৰঃ ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ কবিতাৰ মূল বৈশিষ্ট্যসমূহ হ’ল —
- লোক জীৱনৰ উপাদানৰ সফল প্ৰয়োগ।
- প্ৰকৃতিৰ লগত এক গভীৰ আত্মীয়তা।
- মাতৃত্ব, পৰম্পৰা আৰু পৰিয়ালৰ প্ৰতি গভীৰ শ্ৰদ্ধাবোধ।
- সৰল ভাষাত গভীৰ ভাৱৰ প্ৰকাশ।
- আধুনিক জীৱনৰ যান্ত্ৰিকতা আৰু শূন্যতাৰ প্ৰতি বেদনাময় দৃষ্টিভংগী।
- চিত্ৰকল্প আৰু ঘ্ৰাণ-চিত্ৰৰ অপূৰ্ব ব্যৱহাৰ।
৫। কবিতাটোত গাঁৱৰ আৰু নগৰৰ জীৱনৰ পাৰ্থক্য কেনেদৰে দেখুৱাইছে?
উত্তৰঃ কবিতাটোত প্ৰত্যক্ষভাৱে নহ’লেও পৰোক্ষভাৱে গাঁৱৰ আৰু নগৰৰ জীৱনৰ মাজৰ পাৰ্থক্য তীব্ৰভাৱে অনুভূত হয়। গাঁৱৰ জীৱনত পিতৃয়ে খেতি কৰে, মাতৃয়ে গামোচা বয়, ঘৰ ধানেৰে আৰু সুবাসেৰে ভৰি থাকে। কিন্তু নগৰীয়া আধুনিক জীৱনত এই সকলো সৃষ্টিধৰ্মী কাম-কাজ অনুপস্থিত। কবিৰ হাতত খেতিৰ পথাৰ নাই, তঁাত-শালো নাই — থাকে কেৱল শূন্যতা আৰু পৰম্পৰা হেৰোৱাৰ বেদনা। গাঁওৰ সমৃদ্ধি আৰু নগৰৰ অসাৰতাৰ এই বৈপৰীত্যেই কবিতাটোক কৰুণতম কৰি তুলিছে।
৬। “শৰৎকালৰ পথাৰ” আৰু “চিকণ সুবাস” — এই অভিব্যক্তি দুটাৰ তাৎপৰ্য কি?
উত্তৰঃ “শৰৎকালৰ পথাৰ” অভিব্যক্তিটোৱে অসমৰ পকা ধানৰ পথাৰৰ সোণালী ছবি অংকন কৰিছে — যিটো গাঁৱৰ সমৃদ্ধি আৰু কৃষকৰ পৰিশ্ৰমৰ ফলৰ প্ৰতীক। আনহাতে “চিকণ সুবাস” অভিব্যক্তিটোৱে নতুনকৈ বৈ উলিওৱা গামোচাৰ মৃদু সুগন্ধক বুজাইছে — যিটো অসমীয়া তঁাত-বস্ত্ৰ সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক। দুয়োটা অভিব্যক্তিয়ে অসমীয়া পৰম্পৰা, কৃষি-কৌশল আৰু ঘৰুৱা শিল্প-সংস্কৃতিৰ চিৰন্তন সৌন্দৰ্য প্ৰকাশ কৰিছে।
৭। কবিতাটোত কবিয়ে কোনে কাক কি প্ৰশ্ন কৰিছে?
উত্তৰঃ কবিতাটোত কবিয়ে নিজে নিজকে — অৰ্থাৎ আত্মজিজ্ঞাসাৰ ৰূপত — প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। প্ৰশ্নটো হ’ল — পিতৃয়ে এৰি গৈছে শৰৎৰ ধান, মাতৃয়ে এৰি গৈছে গামোচাৰ সুবাস; তেতিয়াহ’লে কবিয়ে নিজৰ সন্তানসকলৰ বাবে কি এৰি থৈ যাব পাৰিব? এই প্ৰশ্নটোৱেই কবিতাটোৰ কেন্দ্ৰীয় ভাৱ। ই কেৱল কবিৰ ব্যক্তিগত প্ৰশ্ন নহয়, ই বৰ্তমান প্ৰজন্মৰ আগত উত্থাপিত এক সামূহিক বিচাৰ-প্ৰশ্ন।
৮। কবিতাটোত প্ৰকাশ পোৱা প্ৰজন্মান্তৰৰ ভাৱনাটো কি?
উত্তৰঃ কবিতাটোত প্ৰকাশ পোৱা প্ৰজন্মান্তৰৰ ভাৱনাটো হ’ল — প্ৰতিটো প্ৰজন্মই নিজৰ পিছৰ প্ৰজন্মৰ বাবে কিবা এটা মূল্যৱান বস্তু এৰি থৈ যাব লাগে। কবিৰ পিতৃ-মাতৃয়ে নিজৰ কৰ্মেৰে এনেধৰণৰ স্মৃতি আৰু ঐতিহ্য সৃষ্টি কৰি গৈছে। কিন্তু কবি নিজে এই দায়িত্বৰ ক্ষেত্ৰত নিজকে অসহায় বোধ কৰিছে। এই ভাৱনাটোৱে আজিৰ আধুনিক যুগৰ সকলো সচেতন ব্যক্তিৰ মনত আঘাত কৰে — আমি আমাৰ সন্তানৰ বাবে কি এৰি যাম?
৯। কবিতাটোৰ ভাষাশৈলীৰ বৈশিষ্ট্য কি?
উত্তৰঃ “কৰুণতম” কবিতাটোৰ ভাষাশৈলী সৰল, প্ৰাঞ্জল আৰু আবেগময়। কবিয়ে দৈনন্দিন জীৱনৰ পৰিচিত শব্দ — ধান, পথাৰ, তঁাত-শাল, গামোচা, সুবাস — ব্যৱহাৰ কৰি গভীৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰিছে। বাহ্যিক জটিল অলংকাৰৰ পৰিৱৰ্তে কবিয়ে চিত্ৰকল্পৰ মাজেদিয়ে অন্তৰৰ বেদনাটো জীৱন্ত কৰি তুলিছে। ভাষাত আছে গাঁৱৰ মাটিৰ গন্ধ, লোকজীৱনৰ ছোঁৱা আৰু আধুনিক কবিতাৰ চিৰন্তন আবেগ। এনে সৰলতাৰ মাজতে কবিতাটোৰ মূল শক্তি লুকাই আছে।
দীঘল উত্তৰৰ প্ৰশ্ন (৪–৬ নম্বৰ)
১। “কৰুণতম” কবিতাটোৰ মূল ভাৱ আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ ৰচিত “কৰুণতম” এটি গভীৰ আবেগমিশ্ৰিত আধুনিক গীতিকবিতা। কবিতাটোৰ মূল ভাৱ হ’ল — প্ৰজন্মান্তৰৰ মাজত পৰম্পৰাৰ ধাৰাবাহিকতা আৰু বৰ্তমান প্ৰজন্মৰ অসহায়তা। কবিয়ে নিজৰ পিতৃ-মাতৃৰ সৃষ্টিধৰ্মী জীৱনৰ স্মৃতিচাৰণ কৰিছে। পিতৃয়ে শৰৎৰ পথাৰৰ সোণালী ধান, মাতৃয়ে তঁাত-শালৰ গামোচাৰ চিকণ সুবাস কবিৰ জীৱনত এৰি গৈছে। এই দুয়োটা প্ৰতীকেই অসমীয়া কৃষি-শিল্প সংস্কৃতিৰ চিৰন্তন গৌৰৱৰ পৰিচায়ক।
কিন্তু কবিৰ মনত উদিছে এক বেদনাময় প্ৰশ্ন — তেওঁ নিজে নিজৰ সন্তানসকলৰ বাবে কি এৰি যাব পাৰিব? নগৰীয়া যান্ত্ৰিক জীৱনত কবিৰ হাতত খেতিৰ পথাৰ নাই, তঁাত-শালো নাই, কোনো মৌলিক সৃষ্টিও নাই। এই সৃষ্টিহীনতাৰ অনুভৱেই কবিৰ মন কৰুণতম কৰি তুলিছে। শিৰোনামৰ “কৰুণতম” শব্দটোৱে — সকলোতকৈ অধিক কৰুণ — এই গভীৰ আত্মজিজ্ঞাসা আৰু বেদনাৰ পৰিচায়ক।
কবিতাটোৱে কেৱল কবিৰ ব্যক্তিগত বেদনাৰ কথা নকয় — ই আজিৰ গোটেই আধুনিক প্ৰজন্মৰ আগত উত্থাপিত এক সামূহিক প্ৰশ্ন। শিল্প-সাহিত্য, কৃষি, ঘৰুৱা শিল্প আদি যিবোৰ পৰম্পৰা আমাৰ পূৰ্বপুৰুষে আমাক উপহাৰ দিছে, সেইবোৰ আমি ৰক্ষা কৰি ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মলৈ আগবঢ়াই দিব পাৰিম নে নাই — সেই বিষয়ে কবিতাটোৱে এক গভীৰ চিন্তাৰ খোৰাক যোগায়। লোকজীৱনৰ উপাদান, সৰল ভাষা আৰু চিত্ৰকল্পৰ অপূৰ্ব ব্যৱহাৰৰ মাজেদিয়ে কবিতাটো আজিৰ পাঠকৰ অন্তৰত স্থায়ীভাৱে স্থান কৰি লৈছে।
২। “কৰুণতম” কবিতাটোৰ শিৰোনামৰ সাৰ্থকতা বিচাৰ কৰা।
উত্তৰঃ কোনো এটা সাহিত্য সৃষ্টিৰ শিৰোনামৰ পৰাই সেই সৃষ্টিৰ মূল ভাৱৰ আভাস পোৱা যায়। ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ ৰচিত “কৰুণতম” কবিতাটোৰ শিৰোনাম তেনে এক সাৰ্থক উদাহৰণ। সংস্কৃত মূলৰ “কৰুণতম” শব্দটোৰ অৰ্থ হ’ল — সকলোতকৈ অধিক কৰুণ, অৰ্থাৎ অপৰিসীম বেদনাদায়ক।
কবিতাটোত কবিয়ে নিজৰ পূৰ্বপুৰুষৰ মহান সৃষ্টিকৰ্মৰ স্মৃতিচাৰণ কৰিছে। পিতৃয়ে কৃষিকৰ্মৰে ধান উৎপাদন কৰি সংসাৰক ভৰাইছে, মাতৃয়ে তঁাত-শালত গামোচা বৈ ঘৰখন সুবাসিত কৰিছে। এই দুয়োগৰাকীয়ে কবিৰ জীৱনৰ বাবে স্মৃতি, ঐতিহ্য আৰু ভাৱৰ সম্পদ এৰি থৈ গৈছে। কিন্তু কবিৰ অন্তৰত উদিছে এক ভয়ানক প্ৰশ্ন — তেওঁ নিজে কি এৰি যাব পাৰিব? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰৰ অভাৱেই তেওঁৰ অন্তৰক কৰুণতম কৰি তুলিছে।
কবিতাটোৰ প্ৰতিটো শাৰীৰ লগত শিৰোনামটোৰ সম্পৰ্ক সুদৃঢ়। কবিৰ অন্তৰৰ অসহায়তা, সৃষ্টিহীনতাৰ বেদনা, প্ৰজন্মান্তৰৰ মাজত পৰম্পৰা ধৰি ৰখাৰ অসামৰ্থ্য — এই সকলো ভাৱেই “কৰুণতম” শিৰোনামত প্ৰতিফলিত হৈছে। সেইকাৰণে কবিতাটোৰ শিৰোনাম সম্পূৰ্ণৰূপে সাৰ্থক আৰু কবিতাৰ কেন্দ্ৰীয় ভাৱৰ লগত সঙ্গতিপূৰ্ণ। কবিয়ে শিৰোনামটোৰ মাজেদিয়েই পাঠকক কবিতাটোৰ অন্তৰাত্মালৈ লৈ যায়।
৩। “কৰুণতম” কবিতাটোত পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি কবিৰ গভীৰ শ্ৰদ্ধাবোধৰ পৰিচয় কেনেদৰে পোৱা যায়?
উত্তৰঃ “কৰুণতম” কবিতাটো পঢ়িলে কবি ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি অপৰিসীম শ্ৰদ্ধাবোধৰ সুস্পষ্ট পৰিচয় পোৱা যায়। কবিয়ে পিতৃক চিত্ৰিত কৰিছে এজন কঠোৰ পৰিশ্ৰমী, কৰ্মময় কৃষকৰূপে — যিয়ে শৰৎকালৰ পথাৰৰ পৰা সোণালী ধান কঢ়িয়াই আনি সংসাৰক ভৰাই দিয়ে। এই চিত্ৰটোৱে পিতৃৰ উদ্যম, পৰিশ্ৰম আৰু পৰিয়ালৰ প্ৰতি দায়িত্ববোধৰ পৰিচয় দিয়ে।
আনহাতে কবিয়ে মাতৃক অংকন কৰিছে এগৰাকী দক্ষ বয়নশিল্পী আৰু গৃহিণীৰূপে — যিয়ে তঁাত-শালত বহি গামোচা বৈ ঘৰখন সুবাসেৰে সিক্ত কৰি তোলে। মাতৃৰ স্পৰ্শতেই গামোচাৰ দৰে এটা সাধাৰণ বস্তুও সুগন্ধিময় হৈ পৰে। এই চিত্ৰটোৱে মাতৃৰ স্নেহ, যত্ন আৰু সৃষ্টিধৰ্মী হাতৰ পৰিচয় দিয়ে।
কবিয়ে পিতৃ-মাতৃৰ এই দুটা চিত্ৰৰ মাজেদিয়ে নিজৰ অন্তৰৰ গভীৰ কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁলোকে কেৱল ধান বা গামোচা দি যোৱা নাছিল — দিছিল চিৰন্তন স্মৃতি, ঐতিহ্য আৰু পৰিয়ালৰ আদৰ্শ। সেইবাবেই কবিয়ে নিজকে তেওঁলোকৰ সমকক্ষ ভাবিব পৰা নাই; বৰং অসহায়তাৰ মাজেদি নিজৰ অপাৰগতাৰ কথা স্বীকাৰ কৰিছে। এই অসহায় স্বীকাৰোক্তিৰ মাজতেই কবিৰ পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি সৰ্বাধিক শ্ৰদ্ধাবোধ লুকাই আছে।
৪। “কৰুণতম” কবিতাত নগৰীয়া আৰু গ্ৰাম্য জীৱনৰ পাৰ্থক্য বিশ্লেষণ কৰা।
উত্তৰঃ “কৰুণতম” কবিতাটোৱে প্ৰত্যক্ষভাৱে নহ’লেও পৰোক্ষভাৱে গাঁৱৰ আৰু নগৰৰ জীৱনৰ মাজৰ গভীৰ পাৰ্থক্যৰ ছবি অংকন কৰিছে। গাঁৱৰ জীৱন প্ৰতিফলিত হৈছে কবিৰ পিতৃ-মাতৃৰ চৰিত্ৰৰ মাজেদিয়ে। গাঁৱত আছে শৰৎকালৰ পকা ধানৰ পথাৰ, তাত আছে পৰিশ্ৰমী কৃষক, ঘৰে ঘৰে আছে তঁাত-শাল আৰু সেই তঁাত-শালৰ পৰা ওলোৱা গামোচাৰ চিকণ সুবাসেৰে ভৰি থাকে গাঁৱৰ ঘৰ। গাঁৱৰ জীৱন সৃষ্টিময়, কৰ্মময় আৰু পৰম্পৰাৰ সমৃদ্ধিৰে সিক্ত।
আনহাতে নগৰৰ জীৱন কবিৰ অন্তৰৰ অসহায়তা, সৃষ্টিহীনতা আৰু শূন্যতাৰ মাজেদিয়ে প্ৰকাশ পাইছে। নগৰৰ যান্ত্ৰিক পৰিৱেশত পথাৰ নাই, তঁাত-শাল নাই, কৃষকৰ পৰিশ্ৰম নাই, মাতৃৰ বয়নশিল্পো নাই। আছে কেৱল আধুনিকতাৰ ভাৰ আৰু পৰম্পৰা হেৰোৱাৰ বেদনা। কবিৰ হাতত সন্তানৰ বাবে এৰি যাব পৰা একো নাই — এই অনুভৱেই কবিতাটোক “কৰুণতম” কৰি তুলিছে।
এনেদৰে গাঁৱৰ সমৃদ্ধি আৰু নগৰৰ সৃষ্টিহীনতাৰ এক স্পষ্ট বৈপৰীত্য কবিতাটোত প্ৰতিফলিত হৈছে। কবিয়ে কোনো প্ৰত্যক্ষ আক্ৰমণাত্মক ভাষা নেলেখাকৈও বৈপৰীত্যৰ এই ছবিৰ মাজেদি আধুনিক যান্ত্ৰিক জীৱনৰ ফাঁকি, পৰম্পৰাহীনতা আৰু সাংস্কৃতিক ক্ষয়ক প্ৰশ্নৰ আগত থিয় কৰাইছে। ই কেৱল কবিৰ ব্যক্তিগত প্ৰশ্ন নহয় — ই গোটেই আধুনিক প্ৰজন্মৰ আগত উত্থাপিত এক জাতীয় বিচাৰ-প্ৰশ্ন।
৫। “কৰুণতম” কবিতাটোত প্ৰকাশ পোৱা সাংস্কৃতিক চেতনাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ “কৰুণতম” কবিতাটোত ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে গভীৰ অসমীয়া সাংস্কৃতিক চেতনাৰ পৰিচয় দিছে। অসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ দুটা মূল ভেটি — কৃষি আৰু বয়নশিল্প — কবিতাটোৰ কেন্দ্ৰীয় চিত্ৰকল্প হৈ ৰৈছে। শৰৎকালৰ পথাৰৰ ধান উৎপাদন অসমৰ কৃষি-অৰ্থনীতিৰ মূলাধাৰ আৰু গামোচা বোৱা অসমীয়া সংস্কৃতিৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰতীক। এই দুয়োটা ছবিৰে কবিয়ে অসমীয়া পৰম্পৰাগত জীৱনৰ সৌন্দৰ্য আৰু সমৃদ্ধি প্ৰকাশ কৰিছে।
গামোচা কেৱল এটা বস্ত্ৰ নহয় — ই অসমীয়া আতিথ্য, শ্ৰদ্ধা, ভালপোৱাৰ চিৰন্তন প্ৰতীক। মাতৃৰ হাতেৰে বোৱা গামোচাৰ চিকণ সুবাসৰ মাজেদিয়ে কবিয়ে অসমীয়া পৰম্পৰাৰ মৌলিক সৌন্দৰ্য জীৱন্ত কৰি তুলিছে। আনহাতে শৰৎকালৰ ধানৰ পথাৰে কেৱল উৎপাদনৰ কথা নকয় — ই কয় শ্ৰম, ঋতুচক্ৰৰ লগত মানুহৰ সম্পৰ্ক, প্ৰকৃতিৰ লগত একাত্মতাৰ কথা।
আজিৰ আধুনিক যুগত যেতিয়া এই পৰম্পৰাবোৰ ক্ৰমে হেৰাই গৈছে, কবিয়ে এক সচেতন শিল্পী হিচাপে এই ক্ষয়ৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ মৰ্মান্তিক উদ্বেগ ব্যক্ত কৰিছে। কবিতাটোৱে আমাক মনত পেলাই দিয়ে যে — পৰম্পৰাৰ ৰক্ষা আৰু ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে সাংস্কৃতিক উত্তৰাধিকাৰ এৰি থৈ যোৱা প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ দায়িত্ব। এই অৰ্থত “কৰুণতম” কেৱল এটা ব্যক্তিগত আবেগ-বচন নহয়, ই অসমীয়া জাতীয় সাংস্কৃতিক চেতনাৰ এক উজ্জ্বল প্ৰতীক।
৬। “কৰুণতম” কবিতাটোক এটা আধুনিক কবিতাৰূপে চৰ্চা কৰা।
উত্তৰঃ “কৰুণতম” কবিতাটো অসমীয়া আধুনিক কবিতাৰ এক সাৰ্থক উদাহৰণ। আধুনিক কবিতাৰ চাৰিটা মূল বৈশিষ্ট্য — ব্যক্তিগত অনুভৱৰ গভীৰ প্ৰকাশ, সাধাৰণ ভাষা, চিত্ৰকল্পৰ বিচক্ষণ ব্যৱহাৰ আৰু সমকালীন জীৱনৰ প্ৰতি সচেতনতা — এই সকলো গুণ “কৰুণতম” কবিতাটোত উপস্থিত।
প্ৰথমতে, কবিতাটোত কবিৰ ব্যক্তিগত অনুভৱ-অভিজ্ঞতা প্ৰাধান্য পাইছে। তেওঁ পিতৃ-মাতৃৰ স্মৃতিচাৰণৰ মাজেদি নিজৰ অন্তৰৰ গভীৰ বেদনা প্ৰকাশ কৰিছে। দ্বিতীয়তে, কবিয়ে কোনো জটিল সংস্কৃত শব্দাৱলী বা পুৰণা ৰীতিৰ ছন্দৰ আশ্ৰয় লোৱা নাই; ব্যৱহাৰ কৰিছে দৈনন্দিন জীৱনৰ সৰল ভাষা।
তৃতীয়তে, চিত্ৰকল্পৰ ব্যৱহাৰ অপূৰ্ব। শৰৎকালৰ পথাৰৰ ধান, গামোচাৰ চিকণ সুবাস — এই দুটা চিত্ৰকল্পই কবিতাটোক ইন্দ্ৰিয়গ্ৰাহ্য কৰি তুলিছে। চক্ষুচিত্ৰ আৰু ঘ্ৰাণচিত্ৰৰ সংমিশ্ৰণে কবিতাটোক জীৱন্ত কৰিছে। চতুৰ্থতে, কবিতাটোত আধুনিক জীৱনৰ যান্ত্ৰিকতা, পৰম্পৰাহীনতা আৰু সৃষ্টিহীনতাৰ প্ৰতি গভীৰ সচেতনতা প্ৰতিফলিত হৈছে।
এই সকলো বৈশিষ্ট্যৰ লগতে কবিতাটোত আধুনিক কবিতাৰ অপৰ এক প্ৰধান লক্ষণ — আত্মজিজ্ঞাসা — উপস্থিত। কবিয়ে নিজে নিজকে প্ৰশ্ন কৰিছে, পাঠককো প্ৰশ্ন কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছে। ভাষাৰ সৰলতা, চিত্ৰকল্পৰ গভীৰতা আৰু আবেগৰ মৌলিকতাৰ মাজেদি “কৰুণতম” কবিতাটো অসমীয়া আধুনিক কবিতাৰ এক চিৰস্থায়ী সম্পদ হৈ ৰৈছে।
শব্দাৰ্থ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| কৰুণতম | সকলোতকৈ অধিক কৰুণ; অতি বেদনাদায়ক |
| সুবাস | সুগন্ধ; মৃদু গন্ধ |
| চিকণ | মৃদু; কোমল; সূক্ষ্ম |
| তঁাত-শাল | গামোচা, চাদৰ আদি বোৱা যন্ত্ৰ থকা ঘৰ বা ঠাই |
| গামোচা | অসমীয়া পৰম্পৰাগত হাতেৰে বোৱা বস্ত্ৰ; সন্মান-শ্ৰদ্ধাৰ চিন |
| শৰৎ | ভাৰতীয় ছয়ঋতুৰ এক — কাঁহ ফুলৰ ঋতু |
| পথাৰ | খেতিৰ মাটি; কৃষিভূমি |
| সংসাৰ | পৃথিৱী; পৰিয়াল; ঘৰখন |
| স্মৃতি | মনত পৰা পুৰণা কথা |
| পৰম্পৰা | পূৰ্বপুৰুষৰ পৰা পোৱা ৰীতি-নীতি, সংস্কৃতি |
| উত্তৰাধিকাৰ | পূৰ্বপুৰুষৰ পৰা পোৱা সম্পদ বা ঐতিহ্য |
| প্ৰজন্ম | একে যুগৰ মানুহৰ গোট; generation |
| সৃষ্টিধৰ্মী | সৃষ্টি কৰিব পৰা; creative |
| আত্মজিজ্ঞাসা | নিজে নিজকে প্ৰশ্ন কৰা |
| চিত্ৰকল্প | ভাষাৰ মাজেদি সৃষ্টি কৰা ছবি; imagery |
| লোকজীৱন | সাধাৰণ মানুহৰ পৰম্পৰাগত জীৱন |
ভাৱাৰ্থ
“কৰুণতম” কবিতাটোৰ ভাৱাৰ্থ সকলোতকৈ মৰ্মস্পৰ্শী। কবিৰ পিতৃয়ে শৰৎকালৰ পকা ধানৰ পথাৰৰ পৰা সোণালী ধান কঢ়িয়াই আনি ঘৰখন ভৰাইছিল। সেই ধানে কেৱল ক্ষুধা পূৰণ কৰা নাছিল — দিছিল পৰিয়ালৰ নিৰাপত্তা, ভৱিষ্যতৰ আশা আৰু সন্তানৰ সুখ-সমৃদ্ধি। আনহাতে কবিৰ মাতৃয়ে তঁাত-শালত বহি গামোচা বৈ ঘৰখন সুবাসিত কৰিছিল। সেই গামোচাৰ চিকণ সুবাসেই আছিল মাতৃৰ মৰম-চেনেহৰ স্পৰ্শ। ঘৰৰ চাৰিওফালে যেন বহি আছিল মাতৃ-পিতৃৰ ভালপোৱাৰ ৰূপালী জোনাক।
কিন্তু কবিয়ে নিজৰ বৰ্তমানলৈ চাই হিয়াৰ গভীৰ ক’ৰবাত এক বেদনা অনুভৱ কৰিছে। তেওঁ নগৰীয়া আধুনিক জীৱনৰ ভিতৰত বহি আছে। তেওঁৰ হাতত নাই খেতিৰ পথাৰ, নাই বোৱনিৰ তঁাত-শাল। তেতিয়াহ’লে তেওঁ নিজৰ সন্তানসকলক কি দি যাব? কি স্মৃতি, কি সুবাস তেওঁ এৰি যাব পাৰিব? এই প্ৰশ্নটোৱে কবিৰ অন্তৰক বিদীৰ্ণ কৰিছে। কবিৰ অন্তৰৰ এই অসহায়তা, সৃষ্টিহীনতাৰ অনুভৱ আৰু পৰম্পৰাহীনতাৰ বেদনাৰ পৰিচায়ক হৈ আছে কবিতাটোৰ শিৰোনাম “কৰুণতম” — সকলোতকৈ অধিক কৰুণ। কবিতাটোৱে কেৱল কবিৰ ব্যক্তিগত বেদনা প্ৰকাশ নকৰে — ই কয় গোটেই আধুনিক প্ৰজন্মৰ এক সামূহিক উদ্বেগৰ কথা।
প্ৰসংগ-সহিত ব্যাখ্যা
১। “শৰৎকালৰ পথাৰৰ পৰা পিতাই কঢ়িয়াই আনিছিল ধান…”
প্ৰসংগঃ উদ্ধৃতাংশটো অসমীয়া আধুনিক কবি ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ “দিনৰ পাছত দিন” নামৰ কাব্যগ্ৰন্থত সংকলিত “কৰুণতম” কবিতাৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা হৈছে। কবিতাটোৰ পাঠ-সংস্কৰণৰ আৰম্ভণিতে কবিয়ে এই কথা কৈছে।
ব্যাখ্যাঃ এই অংশত কবিয়ে নিজৰ পিতৃৰ সৃষ্টিধৰ্মী কৃষিকৰ্মৰ স্মৃতিচাৰণ কৰিছে। শৰৎকাল হ’ল পকা ধানৰ ঋতু — যেতিয়া পথাৰে পথাৰে ৰঙা-সোণালী ধানৰ ঢৌ খেলে। কবিৰ পিতৃয়ে এজন কঠোৰ পৰিশ্ৰমী কৃষক হিচাপে সেই পথাৰৰ পৰা ঘৰলৈ ধান কঢ়িয়াই আনিছিল। এই ছবিৰ মাজেদি কবিয়ে অসমীয়া কৃষি-সংস্কৃতিৰ সৌন্দৰ্য আৰু পিতৃৰ পৰিশ্ৰমৰ গৰিমা প্ৰকাশ কৰিছে। ধান কেৱল আহাৰ নহয় — পৰিয়ালৰ নিৰাপত্তা আৰু সমৃদ্ধিৰ চিৰন্তন প্ৰতীক। পিতৃয়ে এই কাৰ্যৰ মাজেদি কবিৰ বাবে এক জীৱন্ত স্মৃতি আৰু পৰম্পৰা এৰি গৈছে।
২। “মাই বৈছিল গামোচা — তাৰ চিকণ সুবাসেৰে ঘৰখন ভৰি গৈছিল…”
প্ৰসংগঃ উদ্ধৃতাংশটো ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ “কৰুণতম” কবিতাৰ পৰা সংগৃহীত। কবিতাটো “দিনৰ পাছত দিন” কাব্যগ্ৰন্থৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু সাহিত্য সৌৰভ পাঠ্যপুথিৰ পাঠ-১৭ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
ব্যাখ্যাঃ এই অংশত কবিয়ে মাতৃৰ সৃষ্টিধৰ্মী হাতৰ কামৰ স্মৃতিচাৰণ কৰিছে। মাতৃয়ে তঁাত-শালত বহি গামোচা বৈছিল আৰু সেই গামোচাৰ পৰা ওলোৱা চিকণ সুবাসেৰে ঘৰখন ভৰি গৈছিল। গামোচা অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এক অমূল্য প্ৰতীক — ই আতিথ্য, শ্ৰদ্ধা, ভালপোৱা আৰু পৰম্পৰাৰ চিন। মাতৃৰ হাতেৰে বোৱা গামোচাৰ চিকণ সুবাসে কেৱল ঘৰৰ পৰিৱেশকেই সুবাসিত কৰা নাছিল — সিলো সুবাসিত কৰিছিল কবিৰ সমগ্ৰ শৈশৱৰ স্মৃতিভাণ্ডাৰ। কবিৰ মাতৃৰ এই কৰ্মময় ৰূপটোৱে অসমীয়া বয়নশিল্পৰ গৌৰৱ আৰু মাতৃৰ স্নেহৰ গভীৰতা একেলগে প্ৰকাশ কৰিছে। ই কেৱল এক ব্যক্তিগত স্মৃতি নহয় — ই অসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ এক চিৰন্তন ছবি।
৩। “মই কি এৰি যাম মোৰ সন্তানৰ বাবে?”
প্ৰসংগঃ উদ্ধৃতাংশটো ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ “কৰুণতম” কবিতাৰ কেন্দ্ৰীয় ভাৱ প্ৰকাশক প্ৰশ্নটোৰ ভাৱসাৰ। ই সমগ্ৰ কবিতাটোৰ মূলকথা সাৰাংশ ৰূপত প্ৰকাশ কৰে।
ব্যাখ্যাঃ এই অংশটো সমগ্ৰ কবিতাটোৰ আত্মা। কবিয়ে পিতৃ-মাতৃৰ সৃষ্টিধৰ্মী জীৱনৰ স্মৃতিচাৰণ কৰি অৱশেষত নিজৰ অন্তৰত উদ্ভৱ হোৱা এক বেদনাময় প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। পিতৃয়ে দি গৈছে ধান, মাতৃয়ে দি গৈছে গামোচাৰ সুবাস। কিন্তু নগৰীয়া আধুনিক জীৱনত কবিৰ হাতত পথাৰ নাই, তঁাত-শাল নাই, কোনো মৌলিক সৃষ্টি নাই। সেইবাবে তেওঁ নিজৰ সন্তানসকলৰ বাবে কি এৰি যাব? এই প্ৰশ্নটোৱেই কবিতাটোক “কৰুণতম” কৰি তুলিছে। ই কেৱল কবিৰ ব্যক্তিগত প্ৰশ্ন নহয় — ই আজিৰ গোটেই আধুনিক প্ৰজন্মৰ আগত উত্থাপিত এক জ্বলন্ত আত্মজিজ্ঞাসা। কবিৰ এই প্ৰশ্নই পাঠকৰ অন্তৰক স্পৰ্শ কৰে আৰু পাঠকেও নিজে নিজকে এই একে প্ৰশ্ন কৰিবলৈ বাধ্য হয়।
অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ
বহুবিকল্পৰ প্ৰশ্ন (MCQ)
১। “কৰুণতম” কবিতাটোৰ ৰচয়িতা কোন?
(ক) হীৰেন ভট্টাচাৰ্য
(খ) ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ
(গ) নৱকান্ত বৰুৱা
(ঘ) ভৱেন বৰুৱা
উত্তৰঃ (খ) ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ।
২। “কৰুণতম” কবিতাটো কোনখন কাব্যগ্ৰন্থৰ পৰা সংগৃহীত?
(ক) বনফৰিঙৰ ৰং
(খ) সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু
(গ) দিনৰ পাছত দিন
(ঘ) অন্তৰীপ
উত্তৰঃ (গ) দিনৰ পাছত দিন।
৩। ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে কোন কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য আকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল?
(ক) বনফৰিঙৰ ৰং
(খ) সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু
(গ) দিনৰ পাছত দিন
(ঘ) ৰক্ত-চন্দন
উত্তৰঃ (খ) সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু।
৪। ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ জন্ম স্থান ক’ত?
(ক) গুৱাহাটী
(খ) ডিব্ৰুগড়
(গ) শিৱসাগৰ
(ঘ) যোৰহাট
উত্তৰঃ (গ) শিৱসাগৰ।
৫। ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে কোন চনত সাহিত্য আকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল?
(ক) ১৯৭৫
(খ) ১৯৮০
(গ) ১৯৮৩
(ঘ) ১৯৯০
উত্তৰঃ (গ) ১৯৮৩।
৬। কবিৰ পিতৃয়ে কি কঢ়িয়াই আনিছিল?
(ক) মাছ
(খ) ধান
(গ) গামোচা
(ঘ) ফুল
উত্তৰঃ (খ) ধান।
৭। কবিৰ পিতৃয়ে কোন ঋতুৰ পথাৰৰ পৰা ধান আনিছিল?
(ক) বসন্ত
(খ) গ্ৰীষ্ম
(গ) শৰৎ
(ঘ) শীত
উত্তৰঃ (গ) শৰৎ।
৮। কবিৰ মাতৃয়ে তঁাত-শালত বহি কি বৈছিল?
(ক) চাদৰ
(খ) মেখেলা
(গ) গামোচা
(ঘ) ৰিহা
উত্তৰঃ (গ) গামোচা।
৯। “কৰুণতম” শব্দৰ অৰ্থ কি?
(ক) আনন্দময়
(খ) সকলোতকৈ অধিক কৰুণ
(গ) সাধাৰণ
(ঘ) মধুৰ
উত্তৰঃ (খ) সকলোতকৈ অধিক কৰুণ।
১০। “সুবাস” শব্দৰ অৰ্থ কি?
(ক) সুগন্ধ
(খ) দুৰ্গন্ধ
(গ) ৰং
(ঘ) শব্দ
উত্তৰঃ (ক) সুগন্ধ।
১১। ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ প্ৰথম কাব্যগ্ৰন্থৰ নাম কি?
(ক) দিনৰ পাছত দিন
(খ) সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু
(গ) বনফৰিঙৰ ৰং
(ঘ) ৰক্ত-চন্দন
উত্তৰঃ (গ) বনফৰিঙৰ ৰং।
১২। ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ কোন চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হৈছিল?
(ক) ১৯৮৫
(খ) ১৯৯০
(গ) ১৯৯১
(ঘ) ১৯৯৫
উত্তৰঃ (গ) ১৯৯১।
১৩। “কৰুণতম” কবিতাটো কোন প্ৰকৃতিৰ কবিতা?
(ক) প্ৰাচীন কবিতা
(খ) মধ্যযুগীয় কবিতা
(গ) আধুনিক গীতিকবিতা
(ঘ) মহাকাব্য
উত্তৰঃ (গ) আধুনিক গীতিকবিতা।
১৪। ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ মৃত্যু কেতিয়া হৈছিল?
(ক) ২০০০ চনত
(খ) ২০০২ চনত
(গ) ২০০৪ চনত
(ঘ) ২০০৬ চনত
উত্তৰঃ (গ) ২০০৪ চনত।
১৫। কবিৰ মতে নগৰীয়া জীৱনত কোন বস্তু নাই?
(ক) যান্ত্ৰিকতা
(খ) তঁাত-শাল আৰু খেতিৰ পথাৰ
(গ) নগৰ
(ঘ) আধুনিকতা
উত্তৰঃ (খ) তঁাত-শাল আৰু খেতিৰ পথাৰ।
খালী ঠাই পূৰণ কৰা
- “কৰুণতম” কবিতাটোৰ ৰচয়িতা ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ।
- “কৰুণতম” কবিতাটো দিনৰ পাছত দিন নামৰ কাব্যগ্ৰন্থৰ পৰা সংগৃহীত।
- ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ প্ৰথম কাব্যগ্ৰন্থৰ নাম বনফৰিঙৰ ৰং।
- ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য আকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
- “কৰুণতম” শব্দৰ অৰ্থ হ’ল সকলোতকৈ অধিক কৰুণ।
- ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ জন্ম ১৯৩৩ চনত হৈছিল।
- কবিৰ পিতৃয়ে শৰৎ কালৰ পথাৰৰ পৰা ধান কঢ়িয়াই আনিছিল।
- কবিৰ মাতৃয়ে তঁাত-শালত বহি গামোচা বৈছিল।
- গামোচাৰ পৰা ওলাইছিল চিকণ সুবাস।
- ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ ১৯৯১ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হৈছিল।
- “কৰুণতম” এটি আধুনিক ধাৰাৰ গীতিকবিতা।
- কবিতাটোৰ মূল ভাৱ হ’ল প্ৰজন্মান্তৰৰ পৰম্পৰাৰ ক্ষয় আৰু সৃষ্টিহীনতাৰ বেদনা।
- “সুবাস” শব্দৰ অৰ্থ হ’ল সুগন্ধ।
- ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ মৃত্যু হৈছিল ২০০৪ চনত।
শুদ্ধ-অশুদ্ধ লিখা
- “কৰুণতম” কবিতাটো হীৰেন ভট্টাচাৰ্যই ৰচনা কৰিছে। — অশুদ্ধ (শুদ্ধঃ ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে ৰচনা কৰিছে।)
- “কৰুণতম” কবিতাটো “দিনৰ পাছত দিন” কাব্যগ্ৰন্থৰ পৰা সংগৃহীত। — শুদ্ধ।
- কবিৰ পিতৃয়ে গামোচা বৈছিল। — অশুদ্ধ (শুদ্ধঃ মাতৃয়ে গামোচা বৈছিল।)
- ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে “সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু”ৰ বাবে সাহিত্য আকাডেমি বঁটা পাইছিল। — শুদ্ধ।
- “কৰুণতম” শব্দৰ অৰ্থ হ’ল আনন্দময়। — অশুদ্ধ (শুদ্ধঃ সকলোতকৈ অধিক কৰুণ।)
- ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ জন্ম গুৱাহাটীত হৈছিল। — অশুদ্ধ (শুদ্ধঃ শিৱসাগৰত হৈছিল।)
- কবিৰ পিতৃয়ে শৰৎকালৰ পথাৰৰ পৰা ধান কঢ়িয়াই আনিছিল। — শুদ্ধ।
কবিৰ চমু পৰিচয়
ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ অসমীয়া আধুনিক কবিতা জগতৰ এক উজ্জ্বল ব্যক্তিত্ব। তেওঁৰ জন্ম ১৯৩৩ চনৰ ১৪ চেপ্টেম্বৰত শিৱসাগৰ জিলাৰ আমগুৰি অঞ্চলত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ক্ষীৰোদ চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য আৰু মাতৃৰ নাম শোভাবালা ভট্টাচাৰ্য। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু পিএইচ.ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেওঁ আছিল একে সময়তে কবি, লোকসংস্কৃতিবিদ আৰু গৱেষক। তেওঁৰ প্ৰথম কাব্যগ্ৰন্থ “বনফৰিঙৰ ৰং” প্ৰকাশ পাইছিল। ইয়াৰ পিছত প্ৰকাশ পায় “অংকুৰিত পল্লৱ”, “দিনৰ পাছত দিন”, “সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু”, “অন্তৰীপ” আদি অনেক উল্লেখযোগ্য কাব্যগ্ৰন্থ। তেওঁৰ “সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু” কাব্যগ্ৰন্থই ১৯৮৩ চনত সাহিত্য আকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
লোকসংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁৰ অৱদান অপৰিসীম। “অসমীয়া বিয়াৰ গীত”, “অসমীয়া লোকসংস্কৃতি” আদি গৱেষণাগ্ৰন্থই অসমীয়া লোক সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনক সমৃদ্ধ কৰিছে। ১৯৯১ চনত গোলাঘাটত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ অধিৱেশনত তেওঁ সভানেত্ৰীৰূপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
তেওঁৰ কবিতাৰ মূল বৈশিষ্ট্য হ’ল লোকজীৱনৰ উপাদানৰ সফল প্ৰয়োগ, প্ৰকৃতিৰ লগত আত্মীয়তা, মাতৃত্ব আৰু পৰিয়ালৰ প্ৰতি গভীৰ মৰম, সৰল ভাষাত গভীৰ ভাৱ প্ৰকাশ আৰু চিত্ৰকল্পৰ অপূৰ্ব ব্যৱহাৰ। অসমীয়া কাব্যজগতলৈ তেওঁৰ এই অপৰিসীম অৱদানৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে তেওঁক “পদ্মশ্ৰী” বঁটাৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল। ২০০৪ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত এই মহান কবি গৰাকীৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ অনুপম কাব্যসৃষ্টিয়ে অসমীয়া সাহিত্যৰ আকাশত চিৰদিনৰ বাবে এক উজ্জ্বল নক্ষত্ৰ হৈ থাকিব।
আশা কৰোঁ ASSEB উচ্চতৰ মাধ্যমিক দ্বিতীয় বাৰ্ষিক অসমীয়া পাঠ্যপুথি সাহিত্য সৌৰভৰ পাঠ-১৭ “কৰুণতম” কবিতাটোৰ এই সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ আলোচনাই আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতিত যথেষ্ট সহায়ক হ’ব। আমাৰ ৱেবচাইট HSLC Guruত নিয়মিতভাৱে পঢ়ি থাকক, পৰীক্ষাত উত্তম ফলাফল লাভ কৰক।